Donderdag 30/06/2022

Je voelt haar podiumtalent in elke zin

Soms gaan wij ver van elkaar staan en
zien we elkaar helemaal. Soms leunen
wij tegen elkaar zoals toeristen op foto's
tegen de toren van Pisa. Vanuit een be-
paalde hoek vallen wij onherroepelijk
samen_

Maud Vanhauwaert

POËZIE - dat moet voor Maud Vanhauwaert wel op precisie rijmen. Ze probeert zo nauwkeurig mogelijk te formuleren, variërend, omcirkelend, om dan toe te slaan, als in een steekspel. Het leven zo goed mogelijk proberen te vatten, datgene wat je niet kunt verwoorden of beschrijven toch onder woorden brengen, dat lijkt haar doel in haar nieuwe, fascinerende boek Wij zijn evenwijdig.

Is het poëzie? Ik denk het wel, alleen al door de erg visuele manier van schrijven, door de herhaling en de variaties, door de bladspiegel, waarbij Maud Vanhauwaert ervoor kiest om versregels en soms witregels te hanteren. Op de achterflap suggereert ze dat we haar nieuwe boek kunnen lezen 'als een bundel gedichten, als een bochtig verhaal of als een kleurrijke optocht van droevige moppen'.

Eigenlijk moeten we niet kiezen. Deze bundel heeft het allemaal. Wellicht was Maud Vanhauwaert op zoek naar een manier om zichzelf uit de dagen en de inhoudelijke en vormelijke grenzen van poëzie af te tasten. Je voelt haar podiumtalent in elke zin, door haar aandacht voor het ritme. En doordat de versregels rond een waarneming of een anekdote kronkelen. Ze pakt je aandacht door de aan het surreële grenzende associaties. Ze laat flauwe grapjes toe, zoals Overschotjes van gisteren smaken sterker nog vandaag. (Zucht, I'm Bond. Bond zonder Naam). Of harde, zoals de cynische opmerking van een chirurg tegen een vrouw van wie hij de borsten heeft geamputeerd: Als kleuter was u toch ook plat.

Maud Vanhauwaert neemt ons mee op een stedelijke tocht, waarbij we allerlei mensen in beeld krijgen. We worden van de ene ontmoeting naar de andere zintuiglijke indruk meegenomen, zoals hier: Er komt een vrouw naar mij toe. Ze zegt 'wij zijn evenwijdig, raken elkaar in het/ oneindige, laten we rennen'. En we ren-/nen. Met onze armen zwaaien wij een/ maat die bij ons past.

De titel van de bundel, waarnaar dit gedicht verwijst, Wij zijn evenwijdig, raken elkaar in het oneindige, drukt op een wiskundige manier mogelijkheden uit. Nieuwe associaties helpen ons, lezers, om ons wereldbeeld te herijken. Want Maud Vanhauwaert wil confronteren, vervreemden, de lezer licht uit balans brengen. En daar slaagt ze, door de weegschaal precies tussen wiskundige precisie en ongebreideld associatievermogen te laten stilstaan, heel goed in.

Maud Vanhauwaert, Wij zijn evenwijdig, Querido, 112 p., 18,99 euro.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234