Donderdag 20/01/2022

'Je mond houden is de stilstand bevestigen'

'Wat is er van de Tweede Kamer geworden in Nederland? Politici brullen er, zonder naar de ander te luisteren.' Ondernemer Rob Geurst walgt ervan. Dus kocht hij een stukje advertentieruimte op de voorpagina van een krant en richtte zich tot PVV-leider Geert Wilders, 'de enige die de ruwheid uit het debat kan halen'.

"Niemand wist wat ik precies van plan was. Niemand. Zelfs mijn eigen vrouw niet. Al maanden speelde ik met het idee om actie te ondernemen. Dus nam ik pen, papier en mijn portemonnee, en schreef ik die boodschap neer. In niet meer dan een minuut."

"Begin deze week haalde ik de krant uit de bus. En eerlijk? Ik was bijna al vergeten dat het stukje die dag zou worden gepubliceerd. Even naar mijn vrouw gebeld: 'Schat, kijk eens op de voorpagina.'"

De Nederlandse ondernemer Rob Geurst koos voor een kleine daad van verzet. Een daad van vijf op vijf centimeter. Meer is het niet. Geurst kocht advertentieruimte op de voorpagina van de Volkskrant, een grote, gerespecteerde krant in Nederland, en richtte zich daarin tot de heer Geert Wilders:

'Als u echt aan Nederland denkt, Wilt u dan samenwerken met anderen. En niet Nederland proberen te verdelen, door alleen maar te zeggen hoe het niet moet'
Rob Geurst
(partijloze bezorgde burger)

"Eigenlijk speelt dat buikgevoel al op sinds de doorbraak van Pim Fortuyn, zoveel jaar geleden", zegt Geurst. We zitten aan de houten tafel van de stijlvolle woonkamer, in de betere buurt van Den Haag. "Al die tijd al voel ik een onbehagen. Noem me maar naïef of wollig, of wat dan ook, maar als geëngageerde Nederlander acht ik burgerzin belangrijk. Of dat nu gaat om het bijstaan van eenzamen in je eigen straat, opkomen voor minderheden, of een vrouw de straat over helpen. Dat is belangrijk. Práát met elkaar. Punt.

Rijke stinkerd

"Op politiek niveau is die zin voor constructieve dialoog precies verdwenen. Jaar na jaar brokkelt het compromis verder af, tot er niks nog rest. Wat is er van de Tweede Kamer geworden in Nederland? Mensen lopen er precies in de loopgraven. Het is een stellingenoorlog. Roepen en brullen, strijden om je gelijk zonder naar de ander te luisteren. Daar walg ik van.

"Akkoord, als politicus moet je soms eens durven provoceren, anders verwordt politiek tot het trekken van een dood paard, maar provocatie moet leiden tot dialoog, en dat doet het niet. Geert Wilders is in mijn ogen de enige die de ruwheid uit het debat kan halen. De enige. Maar hij weigert. En dat is triest. Als hij zijn discours zou verzachten, kan dat de onrust van het publiek ook verzachten. Denk ik.

"Ik durf voor mijn mening opkomen. Links noch rechts ben ik. Een weldenkend mens die probeert rationeel af te wegen wat de beste beslissing is. Is die links? Goed. Is die rechts? Ook goed. Een tijd geleden was ik in Tanzania, op vakantie. Ja, je mag me bestempelen als een rijke stinkerd die eventjes naar de savanne trekt. Daar had ik een discussie met een Amerikaan, die mijn pleidooi voor een sterke sociale zekerheid verbond aan het socialisme, meer nog: het communisme. Het zij zo. I don't care.

Onbeduidend Twitter

"Het is duidelijk dat ik geen fan ben van Geert Wilders, maar dan nog: práát met elkaar, werk samen, verbind mensen. Als gewone burger raak je evenwel niet verder dan discussies op verjaardagsfeestjes. Je invloed is zo beperkt en vaak krijg je ook geen stem in het publieke debat. Dus zocht ik naar een oplossing."

Geurst broedde op een plan, maar wist niet wat dat plan moest inhouden. Hij schreef brieven aan Geert Wilders, kreeg geen antwoord en dacht aan een lezersbrief in de krant. "Maar wie leest die stukken?", zegt hij. "Niemand toch? En vaak zijn die ook anoniem. Twitter? Veel te vluchtig, te klein, te onbeduidend. Ik wilde met naam en toenaam spreken.'

Dus werd het een advertentie op de voorpagina van een krant. Eens de beslissing vaststond, werd Geurst wel door twijfel overvallen. "Waarom doe ik dit?", vroeg ik me af. "Wil ik mijn geweten afkopen? Doe ik het te mijner glorie? Je denkt, je twijfelt, je acht het zinloos. Waarom zou iemand daar een boodschap aan hebben? Staat één dag op de voorpagina, en hop, vergeten. Maar toch: je mond houden is de stilstand bevestigen."

Hij deed het. Kostprijs: 1.200 euro. Een pak minder dan de 6.000 euro die De Telegraaf vroeg, een krant met een veel groter bereik.

'Ik wist niet waaraan me te verwachten. Mensen op het bedrijf waarvan ik vermoed dat ze op de PVV stemmen (partij van Wilders, MD), feliciteerden me. En wanneer later ook vrienden me steunden en media het verhaal oppikten, was ik overtuigd van de daad.

Het kleine lulletje

"Ik had wel wat commentaar ingecalculeerd. Mensen die je afdoen als rijke stinkondernemer, linkse rakker. De eerste mail die ik kreeg was getiteld: 'Uw leven gaat veranderen.' Bleek het om reclame voor tarot te gaan.

"De redactie van Pauw, de bekende talkshow, belde me. Aanvankelijk stond ik weigerachtig. Dit is niet de Rob Geurst-show, dit is de bezorgdheid van een burger die het zich kan permitteren dat ook te uiten op een dergelijke manier. Hun reactie was legitiem: 'Je wilt een platform met die advertentie, dan bieden we jouw dat platform ook aan, en dan wil je plots niet meer?'

"Ik voelde me het kleine lulletje, de Kleine Man, daar in die studio. Maar ik kreeg vertrouwen en kon rustig mijn zin afmaken. Eens thuisgekomen was ik ook opgelucht: er vloog geen kassei door mijn raam.

"Hoe het nu verder moet? Ik ben geen politicus. Maar voelen dat veel mensen de bezorgdheid om de polarisering delen, sterkt me in de overtuiging dat die boodschap een vervolg verdient. Maar hoe? En wat? Mensen mailen me met de vraag een 'Beweging van verontruste burgers' op te richten. Ze vragen al hoe ze lid kunnen worden. Anderen vragen me om ambassadeur van 'De week van het respect' te worden. Een eer die eerder al iemand als de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb te beurt viel. Heel vreemd vind ik dat.

"Ik heb gewoon even mijn hart gelucht en blijkbaar volstaat dat om deuren te openen. Vrienden vragen waar ze de T-shirts van 'Je suis Rob' kunnen kopen. (lacht) Misschien wil ik later gewoon kunnen zeggen dat ik de stilstand niet aanvaardde, en is het niet meer dan dat."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234