Woensdag 24/02/2021

Je beslist nu eenmaal niet zelf wanneer de politie tussenkomt en wanneer niet

Blogger Guido Everaert is in de ogen van een interventie-inspecteur, naam en adres bij de redactie bekend, te ver gegaan in zijn column op onze website. De man vindt dat Guido zelf lijkt te bepalen wanneer de politie mag tussenkomen en wanneer niet.

Toen ik twee dagen geleden aan het grasduinen was op mijn smartphone en dit me bij de uitstekende app van De Morgen bracht, las ik vanuit beroepsmatige interesse de column met de welluidende titel: 'Misschien moeten we een tegenmaatregel voor de GAS-boetes verzinnen'.

Ik ben reeds jaren werkzaam als inspecteur bij de eerstelijnspolitie van een middelgrote stad met een bruisende steeds veranderende samenleving met dito uitdagingen. Om beroepstechnische redenen kan ik mijn naam niet vrijgeven.

Onze frequente blogger, die ik voor het gemak in dit stuk bij zijn voornaam zal aanspreken, had een opmerking over het feit dat hij aangesproken werd door een politieman terwijl hij op zondagochtend op een leeg kruispunt het rode licht negeerde en met de fiets rechts afsloeg.

Alsof het noodlot ermee gemoeid was, werd hij tegengehouden door een overijverige collega. Dat was voor Guido voldoende om eens van leer te trekken tegen. Ik citeer:" Ik voelde het genot van de arm der wet, dat hij kon berispen, mijn onverantwoorde houding aan de kaak stellen en naar willekeur beslissen om zijn goederentierendheid te laten meespelen."

Ik wens op te merken dat in tegenstelling tot wat algemeen als willekeur wordt aanzien er wel degelijk een kader is waarin een politieman dient te handelen. De basis is vertrekken van een objectieve grondslag. Dat is uiteraard niet makkelijk gezien de vele verbale en non-verbale agressie uitgaande van de steeds mondiger wordende mensen, waarmee wij dagelijks geconfronteerd worden. Er is ook een portie gezond verstand nodig.

Het feit is dat elke politieman verplicht is om elk misdrijf dat hem ter kennis wordt gebracht of hij zelf vaststelt dient onderzocht en in het geval van verkeersinbreuken geverbaliseerd te worden. Dat is niet werkbaar in de praktijk maar dit plaatst alles direct in een enger kader. Het belangrijkste is dat het misdrijf of verkeersinbreuk ophoudt en er geen verdere gevaarsituatie meer is. Het is dus constant op eieren lopen en absoluut niet makkelijk.

Ik ga ervan uit dat door de strenge selectie van het politiepersoneel de machtswellustelingen eruit gefilterd worden. Uiteraard zullen er altijd enkelen tussen de mazen van het net glippen maar dat is met alles zo. Ikzelf kick absoluut niet op het op de bon gooien van rechtschapen burgers maar helaas is dit ook een onderdeel van de job. In het geval van Guido werd hij aangesproken en kon hij zonder gevolg verder rijden, dus de politieman in kwestie maakte een correcte inschatting.

Het Belgische politiemodel vertrekt vanuit de gemeenschapsgerichte politiezorg. Belangrijk om weten is dat wij werken binnenin de samenleving en hier een actief deel van uitmaken. Wij dienen verantwoording af te leggen voor ons handelen en vertrekken vanuit een partnerschap met meerdere maatschappelijke actoren. Ik kan hier verder op ingaan maar ik bespaar u de theorie.

Guido zijn definitie luidt als volgt: "Welnu, beste semi-gezagsdrager, u bent er om de samenleving - of een deel ervan - in goede banen te leiden. Niets meer, niets minder. Maar u bent er niet om het gezond verstand te bedorven en van de burgers te verwachten dat ze niet meer inschatten en beoordelen, Is het dan zo moeilijk te begrijpen dat regelgeving restrictief moet zijn."

Eigenlijk wil Guido zeggen dat hij bepaalt wanneer de politie dient tussen te komen en wanneer niet. Waarschijnlijk zijn wij welkom als Guido net overvallen is of wanneer zijn woning is leeggeroofd. Maar uiteraard niet als betrokkene naar eigen goeddunken een derdegraads verkeersinbreuk begaat en dat volgens zijn eigen logica en maatstaf weglacht. Men is verantwoordelijk voor zijn eigen handelen en dus ook voor de gevolgen.

Uiteindelijk eindigt het stuk met commentaar op de GAS-wetgeving. Ik begrijp dat veel mensen dit een aanfluiting vinden en dat er absurde boetes tussen zitten. Ik ben absoluut voorstander om deze zaken eruit te halen. Maar vergeet niet dat de meeste GAS-boetes wel degelijk nut hebben en zorgen voor een opmerkelijke ontlasting van de parketten, kort op de bal spelen en dat er wederom een dialoog tussen de GAS-ambtenaar en de overtreder ontstaat.

Beste Guido, u heeft uw rechten als burger in deze mooie samenleving maar ook plichten en deze bent u precies een beetje aan het vergeten. Wij maken allemaal deel uit van deze samenleving en wij politiemensen verdienen een beetje meer respect voor het werk dat wij dagdagelijks verrichten in vaak zeer moeilijke omstandigheden. Ik wil u gerust mijn kepie overhandigen als wij omsingeld worden door jongeren en eindigen met een steen door de ruit en een lange rit op intensieve zorgen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234