Dinsdag 26/05/2020

JAZZ u Variatie troef op Jazz Middelheim

Marc Moulin is absoluut geen livebeest en spoorde een overvolle Petrol amper aan tot dansen

Opa Toots heeft nog altijd lef

Wilrijk

Van onze medewerker

Jef Peremans

Op dag twee en drie kreeg Jazz Middelheim al wat meer kleur op de wangen. De verschuivende bakens van wat een jazzfestival heet, lichtten daarbij op, de bejaarde vaste waarde Toots blijft een stevige rots in de branding van het jongere geweld.

Drummer Teun Verbruggen kreeg carte blanche en besloot drie van de vele projecten waarin hij actief is kort te presenteren in wat Around the Drummer (HHH) werd gedoopt. Het Jef Neve Trio beet vrijdag de spits af. De pianoklank kon (puur technisch) heel wat beter, waardoor ook de basklanken van Piet Verbist een beetje op het achterplan raakten, maar dat deed verder weinig afbreuk aan het spel van dit ondertussen fijn geoliede trio.

Na een indrukwekkend intermezzo tussen Verbist en bassist Gulli Gudmundsson was het de beurt aan het VVG Trio (Vansina Verbruggen Gudmundsson). Ook hier werd vertrokken vanaf de geijkte jazzpaden, maar je kreeg toch ook al een voorsmaakje van waar dit concert mee afsloot: noise en/of het experimentelere werk. Toetsenist Jozef Dumoulin en Mauro Pawlowski deelden pas voor de tweede keer het podium, maar daar was bijzonder weinig van te merken. Een klankmuur van pure emotie en oerkracht werd in een mum van tijd opgebouwd om vooral stevig overeind te blijven. Verbruggen trad hier pas echt als leader naar voren door alles in goede maar verre van rechtlijnige banen te leiden. Ronduit indrukwekkend.

Nog meer vermenging van stijlen kreeg je met DJ Grazzhoppa's DJ Big Band vs Aka Moon (HHH). Wie bij dj's enkel denkt aan andermans plaatjes draaien werd hier met de eigen vooroordelen geconfronteerd. Jazz is het misschien niet, maar een dergelijk project verdient het wel op een festival als Middelheim te staan, zeker in combinatie met Aka Moon, dat het geheel enigszins verjazzde, maar ook zonder had dit best gemogen. Drum en bas waren immers vaak simpelweg een extra ritmesectie: het bleef in de eerste plaats hiphop van de goede soort.

Uri Caine's Bedrock (HH) sloot de avond in Park Den Brandt wat magertjes af, met een wat eentonige set die hier en daar wel voor animo zorgde maar niet echt kon blijven boeien. Uri Caine heeft zeker interessanter projecten die voor heel wat meer opschudding hadden kunnen zorgen.

Gezwind naar Petrol dan, waar Studio Brussel de afterparty op poten had gezet met een concert van Marc Moulin (HH). Moulin staat aan de wieg van de Belgische dancescene en Telex' 'Moscow Discow' is zonder meer muziekgeschiedenis. Hij is niet meer de vernieuwer die hij ooit was, maar zijn platen zijn wel excellent geproducet en doen waar ze voor dienen: dansen. Hij is echter absoluut geen livebeest en een overvolle Petrol werd amper aangespoord tot dansen.

Zaterdag begon met een vaste waarde op Middelheim: pianiste Nathalie Loriers, deze keer met haar Chemins Croisés Kwintet (HHH). Loriers verweeft haar klassieke, emotierijke muziek moeiteloos met oriëntaalse en zuiderse invloeden. Erg rijke composities en goed doordachte solomomenten zorgden voor een zeer gesmaakte maar misschien soms iets te ingetogen opener.

De Erwin Vann Group (HHHH) deed voor een zeer groot deel van het publiek, dat voor afsluiter Toots Thielemans naar Antwerpen was afgezakt, wat vreemd aan, en dan drukken we ons zacht uit. Vann staat voor 100 procent geïmproviseerde muziek en makkelijk is die zeker niet. De grenzen van ritme en harmonie worden constant afgetast, duistere soundscapes wisselen af met zowaar swingende passages, maar vooral de virtuositeit van de vier leden springt in het oog.

En dan zat de tent voor het eerst helemaal vol, want opa Toots Thielemans betrad met een gelegenheidskwartet (HHHH) de bühne. Drieëntachtig is hij en zijn leeftijd maakt dat het allemaal wat stroever gaat en dat het soms wat kitscherig aandoet - met name dan de eerste bis, Louis Armstrongs 'What a Wonderful World', voorzien van (o, horror) synthesizerstrijkers- maar dat neem je er bij Toots probleemloos bij. Hij staat er nog steeds, draagt zijn band nog steeds als geen ander en heeft nog altijd het lef om bijvoorbeeld Bach in een jazzjas te steken. En hoe. Daar dacht het publiek duidelijk niet anders over, de tent ontplofte bij momenten zowat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234