Zondag 17/01/2021

Jazz Middelheim viert jubileum met recordaantal van 19.000 bezoekers

Foto's: Alex Vanhee.Beeld UNKNOWN

Jazz Middelheim vierde dit jaar zijn dertigjarig jubileum met een uitstekende affiche waar zowel aan fijnproevers als aan het brede publiek werd gedacht. Zaterdag fungeerde John Zorn als publieksprekker, zondag liep Park Den Brandt helemaal vol voor Jamie Cullum (foto). Samen met het feeërieke kader werden het twee avonden die opklommen tot de hoogtepunten van het festivalseizoen.

Lady Linn And Her Magnificent Seven (****) stonden voor het eerst op de affiche van Middelheim, en voelden zich daar meteen als een vis in het water. Niet dat de set veel verschilde van de passage op de Lokerse Feesten vorige week, maar de muziek werkte beter in de context van een parkfestival, en het publiek luisterde een stuk bewuster.

Dat was ook zo bij het opmerkelijke duoconcert van Allen Toussaint en Marc Ribot (***). De ene is een van de meest invloedrijke pianisten uit de New Orleans-jazz, de andere heeft als gitarist een onberispelijke reputatie verworven als sidekick van ondermeer Tom Waits, Elvis Costello en Marianne Faithfull. Toussaint (73) bracht twee jaar geleden met The Bright Mississippi een prachtige jazzplaat uit waarop Ribot (57) als gitarist present was en enkele stukken - zoals het door Django Reinhardt gecomponeerde 'Blue Drag' en de van Thelonious Monk geleende titeltrack - stonden ook nu op het programma.

De liefde voor muziek spatte letterlijk van het podium en het was hartverwarmend om te zien hoe beide oude rotten haast létterlijk in hun instrument kropen. Maar al bij al bleek deze muziek toch net iets te subtiel om zo'n grote massa anderhalf uur lang bij de les te houden. Het beterde wat toen Toussaint ook zong, zéker bij 'Yes we can-can' en 'Get Out Of My Life, Woman', maar als ze nadien weer elk een solosetje speelden, waren ze toch weer voor een select groepje fijnproevers bezig, en raakte de muziek nooit écht tot buiten de tent. Een prachtig zaalconcert, maar net iets minder geschikt voor een rumoerig festival. Zelfs al is het dan een gezellig, feeëriek festival als Jazz Middelheim.

Vooraf werd gefluisterd dat Jamie Cullum last had van een stevige verkoudheid, maar daar was op het podium weinig van te merken. De Britse pianist (31) wordt wel eens de posterboy van de jazz genoemd - hij ziet er inderdaad iets frisser uit dan de gemiddelde jazzmuzikant - maar dat is zijn talent tekort doen. Cullum combineert de energie van een rockconcert met de onstuitbare drang om te improviseren.

Zonder setlist
Een setlist is er niet, en zijn optredens kunnen eender welk moment een andere richting uitgaan. Dat maakt van zijn concerten keer op keer een belevenis en dat was zondagavond niet anders. Opener 'Just One Of Those Things' was nauwelijks ingezet, of zijn handen raasden als een losgeslagen stier over het ivoor. Cullum was niet vies van een beetje zelfrelativering, hekelde zijn eigen dwergenlengte en moedigde het publiek aan dingen naar het podium te gooien als het hen niet zinde, want 'Middelheim is een van die festivals waarvan je hoopt er ooit te mogen optreden.' Niettemin ging hij er geruggesteund door een uitstekende band stevig tegenaan. Naast knap eigen werk als 'Twentysomething' en 'These Are The Days' uiteraard veel covers die onderstreepten dat Cullum zonder oogkleppen leeft. Er passeerden flarden Coldplay ('Yellow'), The White Stripes ('Seven Nation Army') en The Beatles (een verbluffende versie van 'Come Together'). Maar het moment van de set was toch weer 'Don't Stop The Music', zijn bewerking van de Rihanna-hit die het origineel meerdere malen overklast.

Cullum zocht voortdurend contact met het publiek, zwaaide met vanuit de tent toegeworpen lingerie en dook zelf even de eerste rijen in om twee meisjes te kussen die daar vriendelijk om hadden verzocht. Het was het soort optreden waar puristen vast hun neus voor ophalen, maar wie in de eerste plaats een kaartje had gekocht om zich te amuseren had de tijd van zijn leven. Cullum zelf wist trouwens evenmin van ophouden, en speelde haast een uur langer dan afgesproken. "We komen terug wanneer jullie maar willen", gaf hij nog mee. Eerst een nieuwe cd opnemen, maar dan: hoe sneller hoe liever.

Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234