Donderdag 27/01/2022

Janssen & Janssen

door Kim Van de PerreIk kan het maar niet geloven.” Het zinnetje bleef dag na dag terugkeren in Loksbergen. Zelfs nadat woensdag bevestigd werd dat Ronald Janssen (38) de dubbele moord op Kevin Paulus (22) en Shana Appeltans (18) had bekend, bleef het ongeloof sluimeren, ook op het Technisch Instituut Amandina in Herk-de-Stad, waar Janssen al tien jaar lesgeeft. Toch niet Ronny? De Ronny, die altijd klaar stond om leerlingen te helpen, ook buiten de lesuren?“Toch zou ik niet weten hoe ik hem anders moet beschrijven”, vertelt Leo Vandingenen, voorzitter van streekmuseum De Reinvoart. Janssen was tot voor kort een graag gezien lid van de heemkundige kring. Elke zondag nam hij trouw deel aan de wekelijkse wandeling om nadien achter de tapkraan te kruipen in het lokale café. De man die vorig weekend twee jongeren vermoordde staat bekend als een uitgesproken natuurliefhebber. Holle wegen in het bijzonder doen zijn hart sneller slaan. Tijdens zijn vele wandelingen in Zuid-Limburg ging hij mee op zoek naar deze dieper gelegen wandelpaden die hun bestaan te danken hebben aan vroegere doortochten met paard en kar. Om er in alle rust te kunnen genieten van de zeldzame vegetatie en diersoorten. “Zijn kalmte typeerde hem”, zegt Vandingenen. “Met zeventig leden en verschillende persoonlijkheden wil het er wel al eens tegenzitten in de club. Dat is normaal. Maar, geloof het of niet, Ronald heb ik nooit een verkeerd woord horen zeggen. Zelfs zijn stem verheffen deed hij niet. Onlangs vroeg hij of hij een andere tapshift kon krijgen. ‘Dat ligt een beetje moeilijk’, zei ik. Geen probleem voor Ronald. Hij bond altijd in. Over zijn verleden kan ik weinig vertellen, maar bij ons gold Ronald het afgelopen decennium als een onbesproken blad.”

Vader met losse handjes

Ronald Janssen verhuisde zo’n tien jaar geleden met zijn gezin naar Loksbergen. Op vraag van zijn toenmalige vriendin, die dichter bij haar ouders in Schaffen wilde wonen. Ronald groeide met twee zussen en een oudere broer op in Kotem, een gehucht in Maasmechelen dat niet meer dan enkele straten telt. Hier doet zijn naam nog amper een belletje rinkelen. “Hij was wat je noemt een stille jongen”, zeggen buurtbewoners. “Niet het type dat veel kattenkwaad uithaalde.”Op het Heilig Hartcollege in Maasmechelen liet hij evenmin een onvergetelijke indruk na. Een goede leerling, dat wel.Op zijn achttiende trok Ronald de deur van de ouderlijke woonst achter zich dicht. “Om te gaan studeren”, klinkt het officieel. “Om onder het juk van zijn tirannieke vader te ontkomen”, beweren buurtbewoners. Vader E., een mijnwerker die in 2006 overleed, geniet geen al te beste reputatie in Kotem. “Hij had losse handjes”, vertelt een kennis van de familie. “Naar de buitenwereld toe was hij de vriendelijkheid zelve. Altijd lachen en zwansen. Om dan plots, als niemand het verwachtte, volledig te ontploffen. Vooral zijn vrouw moest het ontgelden. Het zat er geregeld tegen.”

GESLOTEN ALS EEN OESTER

De broer van Ronald Janssen, die nog steeds in Kotem naast zijn moeder woont, gaat liever niet te diep in op de familiegeschiedenis. “Dat is een potje dat ik liever dichtlaat. We hebben geen gemakkelijke jeugd gehad, laat ik het daar op houden. Onze pa liep altijd gespannen rond. Hij kropte zijn zenuwen op, tot het hem opeens te veel werd. Zou het in de genen zitten? Ronald is ook iemand die je beter te vriend kunt houden. Je wilt er alleszins geen ruzie mee. Mijn broer is ‘ne speciale’, maar een beestachtige daad als deze verwacht je van niemand. Het is niet te begrijpen.”In het dorp worden ook herinneringen opgehaald aan opa Janssen. Die was naar verluidt al net zo gesloten, net zo turbulent. “De grootmoeder van Ronald is geregeld terug naar haar ouders gevlucht uit angst voor haar echtgenoot”, klinkt het in de buurt. “Maar als hij weer vol berouw aan haar deur stond, liet ze hem terug binnen. Hij heeft zichzelf opgehangen.”Het is donderdagnamiddag en de radio spuwt om het uur nieuwe gegevens. Ronalds broer krijgt het zichtbaar moeilijk en schenkt een kop koffie in. Om vijf uur vertelt advocaat Jan Lambert dat zijn gewezen cliënt Ronald wellicht zware psychologische problemen heeft. “Daar heb ik persoonlijk niet echt iets van gemerkt”, zucht de broer. “Met Kerstmis zat hij hier nog mee aan tafel en gedroeg hij zich normaal. Als hij met ernstige problemen zat, kon hij toch terecht bij zijn collega’s of bij ons? Niet dat wij zo close waren. Mijn broer is erg gesloten. Altijd al geweest. Bellen doet hij nooit. We zagen hem enkel nog op speciale gelegenheden zoals verjaardagen. Zijn vrienden zag hij vaker. Hij had zelfs nog contact met mensen uit zijn studententijd.”Ronald studeerde aan de KU Leuven af als ingenieur elektromechanica. Zijn studies betaalde hij uit eigen zak. “Hij is altijd erg gedreven geweest”, vertelt een nonkel. “Om zijn leerboeken te kunnen betalen, ging hij tijdens de zomer druiven plukken in Frankrijk. Tijdens zijn studententijd leerde hij zijn vriendin kennen. Toen er kinderen kwamen heeft hij een stap opzij gezet voor haar carrière. Hij is gaan lesgeven om meer voor zijn dochters te kunnen zorgen.”In 2006 ging het koppel uit elkaar. Volgens zijn gewezen advocaat Jan Lambert lag een klacht voor huiselijk geweld aan de basis van de breuk. “Hij is daarvoor vervolgd, maar werd in 2008 vrijgesproken”, zegt Lambert. “Hij voelde zich schuldig, zei dat het hem speet. De breuk is daarop sereen afgehandeld.”Het koppel koos meteen voor co-ouderschap. “Hij heeft nooit doen blijken dat hij dat niet aankon. Als ik hem erop aansprak zei Ronald dat alles vlot verliep. Net als zoveel anderen kende ik hem als een rustige man en een bezorgde, brave huisvader. Een beeld dat hoegenaamd niet te rijmen valt met de verschrikkelijke feiten die hij heeft gepleegd. Er is ongetwijfeld iets ernstigs aan de hand met die man. Het kan bijna niet anders of hij is een kampioen in het misleiden van mensen.” Tot die conclusie zijn ze in Loksbergen inmiddels ook gekomen. “Vorige zondag stond hij net als anders achter de tapkraan van ons café”, vertelt Vandingenen. “Alsof er twee dagen voordien niets gebeurd was. Toen hij samen met een vriend de schapen ging voederen, viel het gesprek op de dubbele moord. “Verschrikkelijk hé”, heeft Ronald toen gezegd. Zoiets is toch niet te geloven.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234