Zaterdag 31/07/2021

Janez Detd

'We komen van ver. Echt ver. Een paar jaar geleden werden we al euforisch omdat er stickers met onze groepsnaam bestonden.' Zanger-gitarist Nicolas Van der Veken (rechts op de foto) kondigt het met gepaste trots aan: zijn groep Janez Detd. bestaat deze maand tien jaar. Een verjaardag die zondag wordt gevierd met een concert in de Ancienne Belgique.

Tien jaar passie voor punk

Brussel

Van onze medewerker

Gunter Van Assche

Zoals een kind van tien minder geloof hecht aan Sinterklaas of de monsters onder zijn bed ontgroeide Janez Detd. ook zijn eigen naïeve cocon. De humaniorafrustraties en puberale grappen van hun eerste twee platen maakten op de vorige cd Anti-Anthems al plaats voor een volwassener geluid en zwartere teksten. De nieuwe plaat, die over een paar maanden uitkomt, zal nog donkerder klinken. "Het moet de beste zijn die je ooit van ons hoorde. Killing Me wordt hopelijk een nieuw hoogtepunt op ons parcours."

Tien jaar lang koos Janez Detd. willens nillens voor het minder veilige parcours, met verschillende hoogtepunten maar ook vreselijke dalen. Van der Veken kijkt met een gemengd gevoel in de achteruitkijkspiegel: "Toen ons repetitiekot drie jaar terug werd leeggeroofd en enkele groepsleden het daarna voor bekeken hielden, hing het bestaan Janez Detd. aan een zijden draadje. Maar we overleefden het. Veel ergere dingen moeten gebeuren om ons nog te kraken." De frontman klinkt strijdvaardig, maar laat er geen twijfel over bestaan dat de groep genoeg harde opdoffers heeft gekregen. "Het is een vreemde ervaring: vijf jaar geleden zag ik mijn vrienden carrière maken, een huis en een VW Golf kopen, trouwen en kinderen krijgen. Ondertussen maakte ik de zware keuze tussen op café gaan of een nieuwe set snaren kopen. Ik had niet eens geld voor beide. Economische cracks zijn we nooit geweest. Een aantal groepsleden woont nu nog bij hun ouders. Dat is niet omdat dat zo fuckin' cool staat, geloof me. (lachje)"

Gehaaide marketingjongens zijn ze inderdaad nooit geweest: toen de piepjonge groep graag op Pukkelpop wilde spelen vonden ze er niets beter op dan de nacht voor het festival de baan naar het festivalterrein te beplakken met Janez Detd.-posters. "We wilden er, heel naïef, met een dikke alcoholstift bijschrijven 'Chokri: zet ons alstublieft op uw festival!' We dachten echt dat zoiets zou helpen. De stunt was niet eens goed bedacht. We hebben om 10 uur 's avonds heel Hasselt rondgereden om een alcoholstift te vinden. Iedereen was de zijne thuis vergeten."

Ondertussen heeft de groep toch op Pukkelpop mogen spelen, maar het absolute hoogtepunt blijft voor Van der Veken hun passage op Rock Werchter in 2003. "Zelfs Beach Rock, waar het publiek het podium bestormde, kan daar niet aan tippen. We hadden zo lang gedroomd van Werchter, maar toen we uitgenodigd werden door Herman Schueremans begon de angst te knagen. Misschien verneukten we het concert wel onder de ogen van de voltallige pers. Alles wat fout kon lopen is die dag ook fout gegaan. Zo kieperde ik een glas tegen de vloer en sloot ik mezelf een paar uur op in de badkamer toen de deurklink afbrak. Daarna zaten we in de file, reden we de verkeerde kant van de wei binnen, tufte onze bus heel lullig door het publiek aan 3 kilometer per uur... Ik durfde amper nog het podium op. Als genadeslag ging mijn eerste gitaarakkoord de mist in omdat de volumeknop op mijn gitaar niet aanstond. Maar, wonder boven wonder: de rest van het concert was gewoonweg subliem."

Op dat concert waagde de zanger zich aan zijn befaamde dodensprong: "Achteraf besef ik pas hoe dom en gevaarlijk die stagedive was. Op de beelden zie je dat ik het maar net haalde, maar als ik ze terugzie op tv, ben ik echt trots. En als iemand als Andy Cairns van Therapy? je met een dik Iers accent 'fuckin' briljant' toevertrouwt, weet je ook niet waar te kruipen. Vooral omdat hij even eerlijk is wanneer hij je songs stront vindt. (lacht)"

Janez Detd. noemde zichzelf naar een Oost-Duitse pornofilm, maar de groep kende toch ook heel wat minder opgewonden hoogtepunten. "Onze naïviteit heeft ons een paar keer bijna genekt. Indertijd verstuurden we een fanzine. Postzegels hoefden niet, dachten wij als aardige jongens. Tot we 7.000 magazines moesten opsturen en er zelf 2.500 euro bij inschoten. We moesten optreden om dat fanzine uit te brengen. (lacht) We zijn ook genaaid door Green Leaf Records, waar we onze eerste deal mee sloten. We hebben een plaat gemaakt bij Virgin, waar twee bazen ons twee verschillende richtlijnen meegaven, ons repetitiekot is leeggeroofd en er waren de personeelswissels binnen de groep. Je hebt genoeg reden om de moed te laten zakken als je vriendin je net dan laat zitten en je op zwart zaad zit." De passie voor punk ging echter altijd boven die voor poen. "Als we het podium opstappen, weten we weer precies waar het om gaat", glimlacht Van der Veken. "Die passie is voor geen spat veranderd in tien jaar. Toch zie ik dit op mijn vijftigste niet meer doen. Dan ben je een marginaal. Er zal dus wel degelijk een houdbaarheidsdatum zijn aan deze groep. Ik maak me wel sterk dat er voor ons nog meer inzit. Metallica begon straatarm. Die gasten van The Offspring waren 32 voor ze doorbraken. We leven op hoop. Misschien worden we nooit de nieuwe Green Day, maar we knokken hard genoeg om op kop te staan in de tweede klasse. Bovenaan links in die rangschikking staan, is mijn streefdoel."

Janez Detd. is succesvol bezig met die demarrage. In Japan verkocht de groep bijna 15.000 exemplaren van Anti-Anthems. "Dat zijn er grappig genoeg meer dan in België", glundert Van der Veken. "De Japanners wilden ons ook voor één show boeken op de wintereditie van Summer Sonic. Jammer genoeg was die vreugde snel bekoeld toen we die trip eens uitrekenden. We zouden onze broek serieus gescheurd hebben aan dat festival. Ik heb wel een moment gedacht: 'Fuck, ik pak gewoon mijn valies'. (lacht) Voor hetzelfde is het morgen gedaan. Maar misschien komt er dit keer wel een tour. Met de nieuwe plaat Killing Me hopen we toch nog stilletjes daar te kunnen spelen."

Die tours zullen een veel volwassener Janez Detd. tonen: "Na tien jaar zijn we ook allemaal een beetje ouder. Er zijn teksten die ik echt niet meer over mijn lippen krijg. (lacht) Songs als 'Lisa (is a Herpie)' of 'Summer's Gone' spelen we bijna nooit meer. Elke plaat klinkt trouwens iets donkerder. We spelen nu al veel logger en luider. De songs die 'van tralala' gaan, hebben we nu wel gehad. Na tien jaar weten we dan ook: het leven is meer dan 'tralala'. (lacht)"

Janez Detd. viert zijn tienjarig bestaan in de AB in Brussel op zondag 8 mei. www.abconcerts.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234