Zondag 09/08/2020

Review

Janelle Monáe - 'The Electric Lady' ****

Beeld kos

Op haar derde langspeler krijgt Janelle Monáe bijstand van Prince, Erykah Badu en Solange Knowles. Maar dat is niet eens het sterkste verkoopargument van 'The Electric Lady'. Deze futuristische barokpop openbaart de vrouwelijke Ziggy Stardust van de 21ste eeuw.

'The ArchAndroid' was een van de eigenaardigste doorbraakplaten van 2010. Daarop voerde Janelle Monáe een halsbrekende trapeze-act uit tussen Broadway, punk, Afrobeat, operette en sf-dramatiek. Dit conceptalbum was het vervolg op haar grotendeels genegeerde debuut 'Metropolis: The Chase Suite', waarbij Fritz Lang, componist John Barry en James Brown onder één hoedje leken te spelen.

De reacties waren uiteenlopend: sommige r&b-fans werden horendol van deze cultuurclasher. Anderen raakten niet uitgepraat over dit muzikale godswonder. In dat geval vertoefde je in het notoire gezelschap van Prince (die een gastrol vertolkt op deze nieuwe plaat), Barack Obama (die haar songs op zijn iPod stanste), Sean 'Diddy' Combs (die haar een contract aanbood) en OutKast (dat haar vijf jaar geleden ontdekte).

'The Electric Lady' is de vierde suite in een compositie die r&b zowel als een sf-film en als een klassiek orkestraal werkstuk lijkt op te vatten. De titel schijnt dan weer te verwijzen naar de Amadeus van de rockgitaar, al werden de blote vrouwen op de hoes van Jimi Hendrix' 'Electric Ladyland' hier weliswaar vervangen door zes aangeklede versies van Monáes alter ego Cindi Mayweather.

Wie ons even kwijt zou zijn: Mayweather betekent voor Janelle Monáe wat Ziggy Stardust was voor David Bowie - een androïde, futuristische superheld. Die wordt er in Monáes platen op uitgestuurd om de bewoners van Metropolis te verlossen van een geheime organisatie die de vrijheid van de bewoners onderdrukt.

Wie ons nog steeds kwijt zou zijn: de muziek klinkt gelukkig veel sensationeler dan dit rollenspel.

Zo slingert een slinkse groove parmantig doorheen 'Q.U.E.E.N. (feat. Erykah Badu)', dat de hand van een jonge Prince doet vermoeden. De oude Prince maakte dan weer een song eerder zijn opwachting, in de stomende bluesfunk van 'Givin' Em What They Love'.

Met de titelsong maakt gastzangeres Solange op haar beurt aanspraak op een wervelende girlpowerhymne. Zou Beyoncé niet stiekem pruilen als ze haar zus hier bezig hoort?

Na die hattrick - we zijn amper vijf songs ver - dein je heerlijk versuft verder op de zachte golven van 'PrimeTime'. In de handen van een mindere zangeres schurkte die song ongetwijfeld aan tegen kleffe easy listening. Maar als duet met de piepjonge soulsensatie Miguel luister je naar een hitsige eightiesballad.

Al net zo opwindend klinkt 'Dance Apocalyptic', dat opent met een ukelele maar dan derailleert in speelse hyperkinese. Dansen op deze tonen van de ondergang, doet een mens zowaar reikhalzen naar de Dag des Oordeels.

Valt er dan niets aan te merken? Toch wel. Negentien songs is écht teveel van het goede, zelfs al zitten hier een vijftal korte interludia tussen. Die worden ingeleid door de fictieve radio-dj Crash Crash, die absurde telefoongesprekken voert met geïrriteerde semirobots ("I'm sick and tired of people messing with us androids"). Die fragmenten verlenen de plaat wél weer een charmante oldskool hiphopfeel.

Janelle Monáe kent haar pappenheimers dus wel degelijk. En ze spreekt die verschillende muzikale talen als een vloeiende tolk. Maar een iets strengere selectie had 'The Electric Lady' makkelijk vijf sterren kunnen opleveren.

Maar goed: als u de skiptoets enigszins beheerst, mag het geen probleem zijn om hier een volmaakte soul-funk-en r&b-plaat uit te puren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234