Dinsdag 09/03/2021

bijgedachte

Jan Temmerman: "Monty Python: van 'best' tot 'even better'"

null Beeld dm
Beeld dm

Jan Temmerman is filmjournalist bij De Morgen.

We gaan niet rond de pot draaien en maar meteen bekennen: ik ben een diehardfan van Monty Python. En ik ben oud genoeg om te mogen zeggen dat ik met hen ben opgegroeid. Tijdens dat opgroeien doet een mens al eens vreemde dingen. Zoals de soundtrack kopen van hun eerste (echte) bioscoopfilm Monty Python and the Holy Grail (1975), nog vóór ik de film zelf gezien had. Ik voelde dat het een geniale elpee moest zijn. Dat kon ook niet anders met een titel als The Album of the Soundtrack of the Trailer of the Film of Monty Python and the Holy Grail.

Er stonden niet alleen hilarische geluidsfragmenten uit de film op, zoals de absurde kokosnotenscène of de bijzonder vermakelijke politieke discussie tussen King Arthur en een oude vrouw (uiteraard vertolkt door Terry Jones), die wil weten hoe hij eigenlijk koning is geworden. De Python-inspiratie spatte alle richtingen uit. Ik heb dat sublieme stuk vinyl grijsgedraaid.

Hoe ik Monty Python ontdekt heb, kan ik mij met de beste wil ter wereld niet meer herinneren. In de vroege jaren 70 konden we elkaar geen tweets met tips sturen. Of iedereen op Facebook laten weten dat we Monty Python's Flying Circus leuk vonden. Maar plots waren ze daar, op de BBC. Kon zoiets op televisie? Dit was inderdaad een groep die something completely different bracht.

Eigenlijk was het ook wel goed dat er toen nog geen Twitter of Facebook bestonden. We wilden Monty Python wel delen, maar niet met iedereen. Hooguit enkele intimi die over hetzelfde gevoel voor humor beschikten. In retrospect waren we dus niet alleen fans, maar ook wel een beetje sekteleden.

Jaren later heb ik voor deze krant alle leden van Monty Python kunnen interviewen. Een voor een, te beginnen met de helaas overleden Graham Chapman en eindigend met John Cleese. En dat voor de meest uiteenlopende films: Michael Palin voor A Fish Called Wanda, Eric Idle voor Yellowbeard en Terry Jones voor Erik the Viking. Toegegeven, niet allemaal meesterwerken, maar een Monty Python kan veel worden vergeven.

Het vaakst heb ik Terry Gilliam ontmoet, de Amerikaan. Bij onze eerste ontmoeting had ik zijn schitterende prentenboek Animations of Mortality (1978) bij. Hij tekende er een mannetje in, waarin ik mezelf als journalist van de schrijvende pers moest herkennen: bril, snor en een potlood als neus. Hij signeerde met: 'For Jan. Best wishes!'. Jaren later, bij een volgend interview, had ik het boek opnieuw bij. Ja, dat doen diehardfans nu eenmaal. Hij tekende opnieuw een ventje, maar met de opdracht had hij toch een klein probleem: hij had al eens 'Best wishes' geschreven. Hoe kon hij dit nu overtreffen? De oplossing liet niet lang op zich wachten. Het werd: 'For Jan. Even better wishes!'. Pure Python.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234