Zondag 24/10/2021

Jammeraar noch nihilist

cd pop & rock

JOSEPH ARTHUR HHHHî

Redemption's Son Real World/Virgin

Een artiest die zowel Lou Reed als Peter Gabriel lovende woorden weet te ontlokken, kan niet de eerste de beste zijn. Maar het is altijd nog beter je eigen oren te geloven. Wie vertrouwd is met Big City Secrets, Vacancy, Come to Where I'm From en de recente Junkyard Hearts ep's, hoeft natuurlijk niet meer van Joseph Arthurs kunnen worden overtuigd en ook op Redemption's Son komt de singer-songwriter uit Acron, Ohio, weer met zestien intense liedjes op de proppen. Jeugdtrauma's, innerlijke conflicten en de zoektocht naar spirituele waarheden nemen in zijn werk een belangrijke plaats in, maar Joseph Arthur is jammeraar noch nihilist. Hij dissecteert zijn stemmingen zoals een chirurg die kwalijke gezwellen wegsnijdt, gewoon in de hoop dat hij zo erger kan voorkomen. Gelukkig voor de luisteraar slaagt de zanger erin een en ander in prachtige melodieën te vatten. Nu eens combineert hij bespiegelende folkpop met geprogrammeerde beats en snuifjes elektronica ('You Are The Dark'), dan weer komt hij psychedelisch of grungy uit de hoek ('Permission'). 'Evidence', 'September Baby' en 'I Would Rather Hide' hebben zelfs onmiskenbaar radiopotentieel. Dat Joseph Arthur zich tegenwoordig wat vaker tot Jezus wendt, hoeft dus niemand te beletten hem een luisterend oor te lenen.

ERIC MINGUSHHHHI

Too Many Bullets... Not Enough Soul Some Records/Bang!

Woede en tederheid

De 37-jarige Eric Mingus is de zoon van jazzlegende Charles Mingus en blijkbaar voelt hij niet de behoefte zijn afkomst te verdoezelen: net als zijn pa speelt hij immers contrabas. Zijn eerste cd, het uit 1999 daterende Um... Er... Uh, verscheen precies dertig jaar na Mingus Ah Um, een van de sleutelplaten van Mingus Sr, en op zijn nieuwe langspeler verwoordt hij zijn ambivalente houding tegenover zijn vader in het pakkende gedicht 'Good Buy Pork Pie'. Zelf is Eric Mingus niet echt een jazzmuzikant: als kind van zijn tijd voelt hij ook affiniteit met blues, rock, hiphop, soul en spoken word. Hij gaat flexibel met die stijlen om en kneedt ze samen tot een vorm die vooral ten dienste staat van zijn eigen visie. Too Many Bullets... Not Enough Soul werd geproducet door gitarist Elliott Sharp, met wie Mingus Jr de meeste nummers schreef. Andere in het oor springende medeplichtigen zijn drummer Sim Cain, een ex-werknemer van Henry Rollins, en trombonist Curtis Fowlkes, bekend van de Jazz Passengers. Mingus, die vocale improvisatie onderwijst en vroeger het podium deelde met Carla Bley en Karen Mantler, schrijft over onderwerpen die hem na aan het hart liggen. Vooral gratuit geweld, hebzucht en racisme zijn hem een doorn in het oog en in die zin sluiten zijn maatschappelijke commentaren naadloos aan bij die van Marvin Gaye en Gil Scott-Heron. Maar behalve tot woede is Eric Mingus ook tot tederheid in staat. Mis hem dus niet als hij in juli het Brugse Cactusfestival op stelten komt zetten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234