Dinsdag 22/10/2019

Interview

Ivan Leko: "We voetballen wel mooi, maar zijn te weinig killers"

Beeld BELGA

Met dank aan Club Brugge. Woensdagnacht aangevraagd, vrijdagmiddag gekregen - een individueel interview met Ivan Leko (39). In 'mindere tijden' is dat in een topclub niet evident. Maar 't is duidelijk waarom - life goes on in Brugge. Geen zweem van onrust, ondanks twee opeenvolgende nederlagen en tien tegentreffers in vier duels.

Ivan Leko is ontspannen. Terwijl we naar een tafeltje stappen, dolt hij in het Spaans met zijn teammanager. Hoezo Club Brugge in een dip?

Herinner je je de beruchte persconferentie van José Mourinho in 2011, na een Clásico tegen Barcelona, toen hij zich wel vijf keer na elkaar afvroeg: "Por qué?" "Waarom?" Ik moest eraan denken omdat jij daarnet op joúw persbabbel steeds weer herhaalde: "Why? Why? We moeten weten waaróm we verloren in Gent en Standard?" Wel, waarom, coach?

"Kijk... Laat ons de wedstrijd nemen tegen Standard. Ik vond onze eerste twintig minuten goed - pressing, we wonnen 'de tweede bal', we hadden diepgang, en er was de goede kans voor Diaby. Ik had het gevoel dat dit onze match zou worden. Daarna gaat het fout in de hoofden van de spelers. Je wéét, Standard dat is: crosses en veel volk in de box. We hebben viér goals geïncasseerd van ín de kleine rechthoek. De uitleg daarvoor is simpel: een gebrek aan intensiteit in de defensie. Dat mág niet als je in een topclub speelt."

Is dat het gevolg van om de drie dagen een wedstrijd?

(knikt) "Dat is een belangrijke uitleg. Wij zijn een ploeg die veel energie stopt in een wedstrijd - veel pressing, veel afstanden belopen. Na onze zware wedstrijd in Gent had Standard één dag meer recuperatie. Ik had mij erop voorbereid, dácht ik - in Gent roteerde ik. 'Gebrek aan intensiteit' kan dus niet de énige verklaring zijn..."

Goed, waarom nóg?

(denkt na) "Twee, drie maanden geleden speelden we niet het prachtige voetbal van de matchen tegen Charleroi (5-1, red.) en Oostende (2-0 bij de rust, red). We haalden onze punten met power, pressing, direct voetbal. Ineens hebben we met z'n allen - staf, spelers - tegen Charleroi en Oostende kunnen zien hoe geweldig mooi wij kunnen voetballen. Ik had de voorbije week, en dan vooral tegen Standard, het gevoel dat de ploeg meer bezig was om datzelfde mooie voetbal te presenteren dan met het winnen van de wedstrijden. We hebben minder oog voor wat er gebéurt op het veld. Misschien is het een menselijke reactie - heel België ligt aan je voeten en dan heb je de neiging om steeds opnieuw te tonen hoe goed je bent. We zijn beginnen denken dat de zeges er zouden komen op talent. En dat is nooit de basis geweest van mijn Club Brugge. We moeten dringend 'back to basics'."

Hebben waarnemers dan gelijk als zij zich afvragen waarom je ineens Nakamba opzij schoof voor Clasie? Hugo Broos oppert: "Clasie is wel een mooiere voetballer, maar met Nakamba heb je meer evenwicht."

"Ik aanvaard de discussie omtrent Clasie, want het is een zeer interessánte discussie. Nakamba was voor nieuwjaar een van mijn drie, vier beste spelers. Maar Clasie is óók goed. Hij stond in de ploeg die tegen Lokeren 3-0 voorstond bij de rust - het had 7-0 kunnen zijn. Hij kwam in na de rust tegen Moeskroen toen we het lastig hadden, waarna we vier keer scoorden in één helft. Tegen Charleroi en Oostende was hij indrukwekkend. Clasie was tegen Gent en Standard niet het probleem."

Het is o zo 'old school' - de ploeg draait niet, hup, we halen een goede voetballer eruit en we zetten een loper erin.

"De tests hebben uitgewezen dat Clasie over een even groot fysiek volume beschikt als Nakamba."

Anderzijds heeft Broos geen ongelijk als hij stelt: "Zonder Nakamba laat de ploeg op het middenveld meer ruimtes voor de tegenstander."

(schudt het hoofd) "Is dat zo? Laten we eens de twee goals van Gent en de vier van Standard analyseren... Zijn dat goals uit een tegenaanval? Neen. Zijn het infiltraties geweest van een middenvelder door het hart van onze defensie? Ook niet. Defensief heeft Clasie zowel in Gent als in Standard dus zeer goed zijn werk gedaan. Maar óffensief heeft hij minder gebracht, vind ik. Ik zie de discussie 'Clasie' helemaal anders dan de waarnemers - zonder bal is hij top, áán de bal verwacht ik meer. Want net zo goed kun je stellen dat we in Gent en Standard veel te weinig kansen creëerden."

We hebben het nu voortdurend over Gent en Standard, maar jullie konden ook niet winnen in Anderlecht, in Antwerp, en jullie verloren in Genk. In het klassement met enkel de uitwedstrijden staat Club pas vierde. Baart jou dat zorgen?

"Vierde? Dat geloof ik niet. Voor de match in Gent stonden we tweede in dat klassement."

Neen, Ivan. Toen waren jullie derde na Charleroi en Antwerp, en na vorig weekend heeft nu ook Anderlecht een punt meer in de uitmatchen.

(denkt na) "Ik ben iemand die veel waarde hecht aan 'numbers', cijfers, in het voetbal, dus ik wil niet blind blijven voor wat je aanhaalt... Maar in Anderlecht had het 0-2 kunnen staan aan de rust, Genk speelden we weg in de tweede helft, en zonder twee individuele fouten van ons eindigt de match in Gent altijd op 0-0 - dat was antivoetbal van beide ploegen; we waren alleen bezig met 'het gevecht' en niet met 'voetbal'. Maar misschien zijn die cijfers van jou wéér het bewijs dat we soms wel mooi voetballen maar te weinig killer zijn."

Zowel in Antwerp, Gent als in Standard merkte ik ook bij joú minder intensiteit in je coaching...

"Om te spelen tegen Antwerp is er maar één plan - je moet klaar zijn voor een mentaal slopende wedstrijd. Ik weet dat ik daar rustig bleef omdat... plan B, C of D had toch geen zin. In Gent had ik echt het gevoel: dit wordt hier 0-0. Gent had enkel de bedoeling om ons voetbal te stoppen - wat hun goed recht is - en te speculeren op de counter. Dan wilde ik de boel ook niet opengooien. Maar ik ben blij met je opmerkingen - het zet mij aan het denken. Want de analyse is natuurlijk veel meer dan: we waren slecht tegen Gent en Standard. Je moet op zoek naar 'waarom'. Toen ik woensdagnacht thuiskwam van Luik heb ik meteen de match opnieuw bekeken. Je moet als trainer aan je spelers kunnen aantonen wát er foutliep. Je komt niet weg met: 'Jongens, het was niet goed, ik eis een reactie.' Da's al te eenvoudig."

Vincent Mannaert vraagt zich af of de tegenstanders niet "stilaan doorhebben wat wij doen". Heeft ie gelijk?

"Is dat niet normaal? Ik zal zondag ook trachten om de sterke punten van Charleroi eruit te halen. Wij trainen voortdurend op de reactie van de tegenstander - oplossingen zoeken tegen een laag blok, tegen hoge pressing, tegen individuele dekking... Wees gerust, ik kijk na elke nederlaag - én na elke overwinning - in de spiegel."

Een bedenking: tegen Antwerp buigen jullie een 2-0-achterstand om nadat je omschakelt naar een 4-4-2 in een ruit, in Gent krijgen jullie in de slotfase twee uitstekende kansen eenmaal je gaat spelen in een 4-4-2 in een ruit...

(onderbreekt ons) "Thuis tegen Waregem komen we terug van een achterstand in een 4-4-2 in een ruit, en hetzelfde gebeurt voor de beker in Waregem..."

Zodus, 'numbers', coach.

"Ik weet het, maar het zal nooit mijn basisopstelling worden, want dan moet ik van Limbombe een linksachter maken en dat wil ik niet."

Wat wil je zien van je ploeg, zondag?

"Ik wil een elftal zien dat fysiek en, vooral, mentaal top is. Als er géén reactie komt, wil dat zeggen dat we niet slim genoeg zijn..."

Mag ik stellen dat de partij voor jou een belangrijk ijkpunt is?

"Ja, maar ik maak mij niet de minste zorgen. Zowel in Antwerp, Gent als Standard waren wij in het slot de betere ploeg. Zodus, wij zijn niet ziek. De jongens zullen er staan tegen Charleroi. Ze zullen het gras opeten."

Muchas gracias.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234