Zondag 19/09/2021

straatblog

It's a hard knock life voor cinefielen in Leuven

null Beeld Geert Simonis
Beeld Geert Simonis

Geert Simonis is een geletterd mens, een gewaardeerd popkenner, een amateurknutselaar en zelfverklaarde minister van Staat.

In Oliver Stones presidentiële filmtrilogie is het doorgaans 'JFK' uit 1991 die het meeste wind vangt. Kleine broer 'Nixon' van vier jaar later is echter de betere film, zij het stukken minder toegankelijk. Taai struikgewas, waar je zonder machete niet doorheen geraakt, waar je niet uit komt zonder striemen. Meer doorn dan blad, een vleesetende plant. De schrik van Heverleebos.

In de sleutelscène staart Tricky Dicky - machtig vertolkt door Anthony Hopkins - in het midden van de nacht naar een portret van Kennedy. "People look at you and they see who they want to be", gromt hij, "they look at me and they see what they are". De zelfhaat hangt zo dik in de lucht dat je je hoofd ertegen stoot. Vervolgens legt kippenvel beslag op je lichaam als een deurwaarder van het gemoed.

De eerste keer dat ik 'Nixon' zag, was ik er eigenlijk nog te jong voor. De tweede keer wist ik al genoeg van film om uit te dokteren dat 'Nixon' structureel het grondplan van Orson Welles' 'Citizen Kane' volgt. Jaren later vertelde ik mijn boezemvriend de communicatiewetenschapper over die ontdekking. Hij antwoordde dat hij een gans seminarie nodig had gehad om tot hetzelfde besef te komen.

De jaloezie droop uit zijn portefeuille en liet een gifgroene vlek achter op de plaveien van het café middenin de Muntstraat, waar we ons weer maar eens hadden genesteld. Toen de waard - die met zijn lang haar en zijn sik - zag wat we zijn infrastructuur hadden aangedaan, smeet hij ons buiten. Terug de regen in. It's a hard knock life voor cinefielen, de schuldenaars van het gemoed.

Even ter verdediging van Oliver Stone: er is sinds Operatie Barbarossa geen deugdelijke film meer gemaakt die niet op de een of andere manier de vingerafdrukken van 'Citizen Kane' op zijn rug draagt. Heel misschien 'Team Spirit 2', maar dan nog.

In mijn ervaring echter is een invloedrijke of belangrijke film zelden een bron van kijkplezier. Neem er gerust een Sovjet-propagandafilm uit de homoseksuele jaren twintig bij: al uw slaapproblemen zullen terstond opgelost zijn. 'Citizen Kane' is een zeldzame uitzondering. Een Film Die Je Gezien Moet Hebben én die het hart raakt als een lading schrapnel van een goed jaar.

Een film, kortom, die ik niet beu gekeken raak. Vandaar dat ik vanavond zal controleren of mijn jasje en mijn dasje goed zitten, of mijn pochetje en mijn sigaretje goed zitten: Geert gaat op de stap. De lieve dames en heren van Cinema Zed - Leuvens hoop in bange dagen - vertonen Orson Welles' parel vanavond op het grote scherm. Wat een serieuze meerwaarde biedt tegenover het astmatische gehijg van mijn tuberculeuze laptop.

Richard Nixon en Orson Welles. Twee heren die ongegeneerd naar de sterren grepen maar struikelden over iets banaals als ongebonden schoenveters. Twee landlopers van het gemoed en ik die graag in hun gezelschap vertoef via de magie van vierentwintig beelden per seconde.

Zou het iets over mij zeggen? Zou ik mij zorgen moeten maken? En belangrijker: komt u vanavond mee naar Cinema Zed?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234