Woensdag 20/11/2019

Opinie

Israël heeft nood aan een serieuze oppositie

Palestijnen rouwen op de begrafenis van een overleden familielid. Beeld AFP

"Na ruim 60 jaar bezetting hebben we meer dan ooit wijze lieden nodig die meedenken over constructieve en langdurige oplossingen", schrijft Alain Platel. Hij is regisseur van Les Ballets C de la B en werkt al meer dan 17 jaar samen met Israëlische én Palestijnse artiesten.

Beste Heer Hans Knoop,
Beste redactie van Joods Actueel,

Het opiniestuk 'Gideon Levy is de beste propagandist van de door hem zo gehate staat Israël' van Hans Knoop, dat onlangs verscheen in Joods Actueel en De Morgen (DM 11/7), verontrust mij.

Het is uw reactie op een eerder verschenen opiniestuk van Levy: 'Democratie is een kwaad in onze Joodse staat', dat eerst gepubliceerd werd in de krant Haaretz en later ook in De Morgen (DM 8/7). Levy beschrijft hierin hoe de politiek van de opeenvolgende Israëlische regeringen ervoor zorgt dat de huidige kinderen van de Joodse staat een gevaar vormen voor zichzelf en hun omgeving.

Ik lees in uw stuk weinig elementen die de argumenten van Levy tegenspreken. U beperkt zich tot het beschrijven van de auteur als een 'nestbevuiler' die zijn eigen staat zo intens verafschuwt.

Dat lijkt sterk op het soort van woordgebruik dat tegenwoordig gretig wordt gehanteerd op allerhande sociale media. Zélf zou ik het opiniestuk van Levy liever omschrijven als een moedige en zeldzame vorm van politiek oppositie voeren.

Ik volg de situatie in het Midden-Oosten al geruime tijd en ik moet vaststellen dat het oppositie voeren in Israël zowel als in de Bezette Gebieden alsmaar moeilijker is geworden.

Wat Israël betreft: een journaliste van Haaretz meldde mij bijvoorbeeld onlangs dat er sinds kort een petitie is gestart om de krant te laten verdwijnen. In Tel Aviv worden (zeldzaam geworden) vreedzame betoging tegen de nieuwe oorlog in Gaza aangevallen en hardhandig uiteengedreven door tegenbetogers (daarbij komt de politie nauwelijks tussenbeide). Dienstweigeraars worden voor onbepaalde tijd in de gevangenis opgesloten, en een aantal tegenstemmen - zoals die van de auteur en academicus Ilan Pappé - verlaten systematisch het land omdat hen het werken en het leven in Israël onmogelijk worden gemaakt.

Oppositie van binnenuit wordt dus alsmaar moeilijker en al veel langer zien we dat de opeenvolgende Israëlische regeringen ook de vele internationale veroordelingen moeiteloos naast zich neerleggen.
Ik lees dat u zich aansluit bij de mening dat een nieuwe oorlog in Gaza een juiste beslissing is. Het verontrust mij dan ook élke keer wanneer ik lees hoe een weldenkend mens één soort geweld meent te kunnen veroordelen en een ander soort (in dit geval zelfs buiten proportioneel en excessief) geweld met evenveel passie kan verdedigen. En de tientallen doden die daar per dag bij vallen (bijna uitsluitend aan de kant van de Palestijnen en van wie een groot deel burgers, nogal wat vrouwen en opvallend veel kinderen), dat hoort er gewoon bij.

Laat mij in dat verband erg duidelijk stellen: zélf veroordeel ik élke vorm van fysiek geweld, van welke kant die ook komt.

Mij lijkt het dat mensen als Gideon Levy of Ilan Pappé eerder oprecht bezorgd zijn over 'hun vaderland' dan dat het nestbevuilers zijn. Zij begrijpen meer dan wie ook dat als er geen fundamentele oplossingen worden gevonden voor dit conflict, hun land écht gevaar loopt.

Wederzijdse haat
De voorbije 15 jaar heb ik met eigen ogen kunnen zien en meemaken hoe de bezetting in Israël werkt en welke concrete gevolgen dat heeft voor de Palestijnse bevolking. Ik moet daarover niet uitweiden, daarover bestaat ondertussen genoeg documentatie. Ik heb eveneens gezien hoe in de loop van die 15 jaar de bevolking langs beide kanten van de muur (en bij uitbreiding in de hele regio) langzaam radicaliseerde - men kan in sommige gevallen zelfs spreken van pure wederzijdse haat en het zal generaties duren vooraleer die eventueel zal afnemen.

Dat heeft, wat de Palestijnen betreft, uiteraard te maken met het feit dat de bezetting die ondertussen al meer dan 60 (!) jaar duurt, gewoon doorgaat, de onderdrukking, discriminatie en het gebruik van geweld tegen hen blijven bestaan en het bouwen van de muur én vooral van illegale nederzettingen in Palestijns gebied, ondánks internationale veroordelingen, gewoon verder worden gezet.

Nieuwe explosie
Met andere woorden: al meer dan 60 jaar wordt geen duurzame oplossing gevonden voor het conflict. Er zijn periodes van relatieve rust, maar dat blijken momenten te zijn waarin de druk op de ketel enkel maar toeneemt. Iedereen weet ondertussen dat het telkens bang afwachten is op een nieuwe explosie van buitenproportioneel geweld. Zoals nu.

Mensen als Levy, Pappé of een krant als Haaretz wijzen de Israëlische regeringen er op dat zij niets doen om zulke duurzame oplossingen te bedenken en te realiseren. Ik weet dat zij en anderen die in Israël oppositie proberen te voeren bedreigd worden met de dood. Uw artikel over Levy is olie op het vuur. Ik denk dat we nu meer dan ooit nood hebben aan wijze lieden, zowel in Israël als daarbuiten, die serieus meedenken over constructieve en langdurige oplossingen. Na meer dan 60 jaar bezetting, duizenden doden, tienduizenden gewonden en miljoenen die leven in openluchtgevangenissen, mag dat alstublieft? Ik ben benieuwd naar uw voorstellen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234