Zaterdag 05/12/2020

Sportweekend

Ish Ait Hamou: "CrossFit neemt de plaats van dans steeds meer in"

Beeld Faye Pynaert

We zien hem elke week als jurylid in het VTM-programma So You Think You Can Dance, maar zelf danst Ish Ait Hamou zelden of nooit meer. "De challenge was al een tijdje weg en  ik danste enkel nog om fysiek in vorm te blijven. In augustus vorig jaar leerde ik dan CrossFit kennen en sindsdien is dat mijn sport", zegt hij in onze wekelijkse rubriek Sportweekend.

We wisten natuurlijk wel al langer dat hij niet in één vakje te stoppen is: Ish Ait Hamou, die bekend werd als danser en choreograaf, wist ons al een paar keer te verrassen, onder andere met een kortfilm (The Mechanic), een roman (Hard Hart) en zijn befaamde Ishquotes op sociale media. Een 'storyteller', noemt hij zichzelf. En wel een hele menslievende als je 't ons vraagt. Vier tot vijf keer per week trekt hij naar CrossFit Da Vinci in Evere. "Een dag die begint met sport betekent voor mij een wereld van verschil."

In de biografie op je officiële website lees ik dat je "in je hart een danser bent met een baan als choreograaf". Wat is er gebeurd waardoor je nu amper nog danst?
Al meer dan een jaar dans ik niet meer in opdracht van anderen en mijn laatste choreografieën dateren van eind 2014 toen ik als artistiek directeur van Dansdate op VTM de korte intro's voor dat programma maakte. Ik heb nog een tijdje getraind in mijn danszaal in Machelen, maar louter voor het fysieke, om in vorm te blijven. In augustus leerde ik dankzij mijn buurman CrossFit kennen en was ik meteen verkocht. Tijdens de twee weken na mijn eerste training kon ik amper bewegen van de spierpijn, maar ik wou er absoluut mee doorgaan.

CrossFit vervangt dus het dansen. Wat trekt je aan in deze sport?
Wat ik er zo leuk aan vind, is dat de uitdagingen heel concreet en mathematisch zijn. Als ik vijf pull-ups na elkaar kan doen, wil ik er de volgende keer zes of zeven aankunnen. Lukt het mij vandaag om vijftig kilo op te tillen, dan daag ik mezelf uit om er de dag nadien nog twee kilogram bij te doen. Zowel in dans als in CrossFit kan je beter worden, maar bij dans blijft die progressie eerder subjectief.

Zijn er ook raakvlakken tussen de twee sporten?
Dat vind ik wel. Wie 'dans' zegt, zegt 'variatie' en dat komt terug in CrossFit. Ik heb lopen en fitness een kans gegeven, maar die sporten zijn voor mij te saai en ook wel eenzaam. Dans en CrossFit zijn allebei fysiek moeilijk en vragen veel discipline en oefening. Verder zijn het twee sporten waarbij je veel kunt leren van andere mensen en je open moet staan voor de informatie je krijgt. Na een CrossFit training val ik bijna neer van vermoeidheid, dat heb ik ook vaak gehad na een dansmarathon.

Beeld Faye Pynaert
Beeld Faye Pynaert

Tweede roman

Dankzij je danservaring maak je wellicht snel progressie?
Mijn lenigheid komt me hier zeker van pas, maar het trainen met gewichten is compleet nieuw. De trainingsschema's zijn zo opgesteld dat je snel vorderingen maakt want ik merk dat de mensen met wie ik ben gestart aan hetzelfde tempo evolueren. Ik moet me nog meer concentreren op mijn benen, die zijn nog te zwak in vergelijking met mijn bovenlichaam. Wat meer balans zou beter zijn, niet om uiterlijke redenen want daar is het mij niet om te doen. Ik wil vooral een krachtig lichaam.

Train je altijd in groep?
Zodra je hier niveau 2 haalt, krijg je Free Access. Dat betekent dat je geen afspraak met een coach meer hoeft te maken. Ik kom vier tot vijf keren per week, de ene keer train ik samen met anderen, de andere keren alleen. Als ik zie dat een ander het beter kan dan mij, dan word ik uitgedaagd. Zelf slechts dertig kilogram kunnen optillen terwijl de man naast je er met gemak negentig of zelfs honderd aankan, dat doet iets met het ego van een man (lacht). Maar ik weet dat het geen zin heeft om te snel te willen gaan, anders kan ik geblesseerd geraken. Zo is het ook met dansen.

CrossFit aan het begin van de dag betekent een wereld van verschil, zei je daarnet tijdens het trainen. Leg eens uit.
Ik voel me fit, krijg er energie door en ben een ganse dag goed geluimd. Als ik drie dagen niet sport, ben ik moe. Het is een prioriteit geworden. Als mensen me vragen om iets te doen op een tijdstip dat ik CrossFit had ingepland, dan pas ik. Ik beschouw het als een verlengde van mijn nachtrust, als iets wat ik gewoon nodig heb.

Kriebelt het nooit meer om zelf op het podium te staan wanneer je dat jong geweld in So You Think You Can Dance bezig ziet?
Sommige dansers doen me aan de jongere versie van mezelf denken. Er is een tijd geweest dat ik alleen maar aan dansen dacht, er alles voor over had en om de twee dagen het vliegtuig nam in functie van mijn passie. Maar weet je, ik heb zestien jaar gedanst en in die tijd ben ik veel veranderd, heb ik andere visies gekregen. Als ik dat avontuurlijke Huckleberry Finn-kantje opmerk bij de mensen die ik moet beoordelen, dan tovert dat een glimlach op mijn gezicht, krijg ik een heel goed gevoel. Maar zelf heb ik nu andere doelstellingen en nieuwe uitdagingen.

Crossfit is er één van, schrijven een andere. Begin mei komt je tweede roman "Cécile" al uit. Het gaat goed vooruit.
Ik sta aan het begin van een nieuw proces en moet nog zo veel leren, maar ik merk dat het elke dag beter gaat. Mijn zinnen worden beter, concreter, duidelijker. Toch schrijf ik niet zozeer vanwege het literaire, maar omdat ik een verhaal wil vertellen aan de hand van verschillende personages. We beoordelen en veroordelen anderen tegenwoordig zo snel en soms op basis van één daad. Dat kan grote gevolgen hebben en leiden tot foute conclusies. In mijn eerste boek dwing ik mijn lezers om het totaalplaatje te bekijken en dan pas te oordelen. Eigenlijk heb ik dat in de danswereld geleerd, die is beter dan de gewone wereld en doordrongen van mooie waarden. Alle leeftijden en nationaliteiten werken er samen, racisme heb ik er nooit gevoeld. Met mijn verhalen wil ik aantonen dat iedereen verantwoordelijk is voor iedereen. Mochten we met zijn allen proberen om elkaar wat beter te begrijpen, dan zouden we daar alleen maar beter van worden.

Beeld Faye Pynaert
Beeld Faye Pynaert
Beeld Faye Pynaert
Beeld Faye Pynaert
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234