Zondag 15/12/2019

Wielrennen

Is Terpstra klaar voor mythische dubbel?

Doodop maar blij bolt Niki Terpstra over de aankomstlijn van de Ronde in Oudenaarde, vorige zondag. Beeld Photo News

Wie na de Ronde van Vlaanderen ook Parijs-Roubaix wint, is de wielerkoning van het voorjaar. Zondag heeft Niki Terpstra een kans op eeuwige roem. Oud-Roubaix-winnaar Hennie Kuiper: "Hij kan het."

Het is in de wielrennerij een overtuigend bewijs van grootmeesterschap: op twee opeenvolgende zondagen in april winst in zowel de Ronde van Vlaanderen als Parijs-Roubaix. Wie in nauwelijks meer dan een week de kastijding op de kasseien doorstaat en zegeviert in beide wedstrijden van meer dan 250 kilometer, wacht een plek in de schrijn van wielergoden.

Niki Terpstra (33) weet na zijn winst in Oudenaarde dan ook alle ogen op hem gericht, als hij komende zondag aan de start verschijnt in Compiègne. Hij steekt in een blakende vorm en barst van het zelfvertrouwen. Zijn ploeg QuickStep rijgt de overwinningen aaneen (24 stuks al dit jaar). Zal hij in staat zijn wat in deze eeuw voor hem Tom Boonen, Fabian Cancellara en Peter Van Petegem flikten? Voor die periode waren het allemaal Belgen geweest - Roger De Vlaeminck en Rik Van Looy, onder anderen. De allereerste was een Zwitser, Heiri Suter, in 1923.

Er zijn ook Nederlanders in de buurt gekomen van de begerenswaardige dubbel. Om te beginnen was het Terpstra zelf. Toen hij in 2014 de hel van het Noorden won, was hij zesde geweest in Vlaanderens Mooiste. Jan Raas werd in 1979 vijfde in Noord-Frankrijk na winst een week eerder in Vlaanderen. Hennie Kuiper zegevierde in 1981 in de Ronde en eindigde dat jaar als zesde in Roubaix. De statistiek voor de bijna-tweeslag van Adrie van der Poel in 1986: één in Vlaanderen, drie in Frankrijk.

In dienst van De Vlaeminck

Voor Kuiper was de dubbel geen doel in 1981. Na zijn winst in de Ronde beloofde hij dat hij een week later in dienst zou rijden van zijn toenmalige ploeggenoot Roger De Vlaeminck. Die was op jacht naar zijn vijfde zege in Roubaix.

"Ik was toen in supervorm. Maar De Vlaeminck had in Vlaanderen veel werk voor mij verricht, dus ik zei gelijk: ik help je, zondag. Ik heb me de longen uit het lijf gereden. Helaas deed ene Bernhard Hinault ook mee." De Fransman klopte op de velodroom de metgezellen van een kopgroep, onder wie zowel De Vlaeminck als Kuiper.

Kuiper verwacht niet dat Terpstra na de hectiek van zijn zege in België moeite zal hebben om zich te richten op de wedstrijd in Frankrijk. "Een coureur wil in zulke omstandigheden niks anders dan gelijk weer koersen. Je zag het toen hij won: het was een en al blijheid en gretigheid."

Terpstra zelf oogt ontspannen. "Vanmorgen stond de burgemeester aan mijn voordeur", lacht hij. "Voor de rest was het vrij rustig na mijn zege in de Ronde. Goed getraind, beetje gechild met vrienden en voor de rest: focus op zondag."

De ploeg zal hem eerder tegen zichzelf moeten beschermen dan hem te hoeven motiveren. Tegenwoordig worden er voor dat doel schuttingen opgetrokken. Kuiper: "Toen ik had gewonnen in Vlaanderen, kwam de volgende dag de hele Vlaamse pers langs en was er koffie en gebak. Nu is er een persconferentie van een uurtje. Dan is het: oké, nog twee vragen en daarna klaar."

Kuiper herkent de gulzigheid bij Terpstra, hij voelde zich destijds ook als een kind dat naar de verjaardag toeleeft. Hij ging meestal al op dinsdag de kasseistroken in Frankrijk verkennen. "Je wilde de plekken weten waar je van voren moest zitten of waar je je nog niet al te druk hoefde te maken, je moest de kuilen zien. Ik vond het altijd wel lekker: na de training naar een hotelletje, een massage en dan wat napraten. Toeleven naar D-day."

Eén keer, in 1983, sloeg hij de inspectie over en beperkte zich tot het bekijken van video-opnamen. Wel trainde hij in Zeeland, met een loodzware versnelling tegen de wind in. Zijn toenmalige ploegleider, José De Cauwer, informeerde hoe het ervoor stond. Kuiper meldde dat hij "helemaal kapot" was. "Dat is precies goed", reageerde De Cauwer. Dat jaar won Kuiper Parijs-Roubaix.

Ontspannen fietsen op kasseien

Volgens de Nederlander Adrie van der Poel was het winnen van de dubbel in zijn tijd minder aan de orde. "Het is pas later echt gaan leven. Achteraf zeg ik: ja, het was een gemiste kans." Hij eindigde in 1986 in een sprint achter Sean Kelly en Rudy Dhaenens, nadat hij als eerste de weggesprongen Ferdi Van Den Haute counterde.

Het kostte hem weinig moeite na zijn winst in Vlaanderen meteen de draad op te pakken. "Je leefde al vanaf het begin van het jaar naar die koersen toe. Daar was de hele voorbereiding op afgestemd. Als je de eerste wedstrijd niet kunt verteren, dan klopt er iets niet."

Zijn lichaam kon het twee zondagen stuiteren op de stenen zonder problemen aan. "Het komt er vooral op neer zo ontspannen mogelijk over de kasseien te rijden. Wie krampachtig fietst, zal gebroken over de finish komen." Na de Ronde liet hij voor Parijs-Roubaix wel voor wat meer comfort een dikker stuurlint aanbrengen en bredere banden monteren.

Aan parcoursverkenning deed hij lang niet altijd. "Na één of twee deelnames wist ik het wel. Meestal keek ik nog wat opnames terug van de vorige edities."

Kuiper en Van der Poel zien kansen voor Terpstra, zondag. Van der Poel: "Parijs-Roubaix is een koers die eigenlijk nog meer bij hem past dan de Ronde van Vlaanderen. Laat hem maar die grote versnelling draaien." Kuiper: "Hij kan het. Hij zit in een ijzersterk collectief. Maar de concurrentie zal er alles aan doen om te voorkomen dat hij het haalt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234