Zondag 22/09/2019

Interview Luc Maes

‘IS heeft mijn dochter gestolen’: vader van Julie Maes, echtgenote van de beul van Raqqa, is radeloos

Vader van de 32-jarige Syrië-ganger Julie Maes. Beeld Bas Bogaerts

De Belgische IS’er Anouar Haddouchi zit vast in Syrië. Dat staat vast. Volgens onze bron zijn bij zijn aanhouding ook zijn vrouw en kinderen opgepakt. Waar bevindt de 32-jarige Julie Maes zich met haar kinderen? Haar vader is radeloos. ‘IS heeft mijn dochter gestolen.’ 

In de ruimte achter zijn winkel met kappersspullen in Schaarbeek gaat Luc Maes (66) op zijn computer door de honderden foto’s die hij heeft van zijn dochter. En van die enkele keren dat zijn kleinkinderen nog op bezoek kwamen voor het vertrek naar Syrië. Twee jongetjes kijken in de lens met guitige blik, de ene met de handen in de zakken, de ander met een duim omhoog, een voet op een bal van de Rode Duivels. De jongste was toen bijna twee jaar, de oudste vijf jaar oud. 

“Dat was de laatste keer dat ik hen heb gezien, in augustus 2014, exact vijf jaar geleden dus.”

Klopt het volgens u dat uw kleinkinderen en uw dochter samen met Anouar Haddouchi zijn opgepakt?

Luc Maes: “Geen enkel idee. Ik heb al ongeveer drie jaar niks meer van mijn dochter gehoord. Nog maar twee dagen geleden was hier een klant, een kapster in Schaarbeek, die me zei dat Anouar dood was. De dag erna belde u mij dat hij nog leeft. We hadden al zo lang niets meer van Julie gehoord, dat ik de hoop had opgegeven, maar nu denk ik weer dat ze toch leeft. En zo word je voortdurend van hoop naar wanhoop geslingerd.

“In maart zijn hier mensen geweest van de inlichtingendiensten, maar zij hebben vooral vragen en weinig antwoorden. Ze zijn hier al geweest met een foto van een vrouw op krukken, die als twee druppels water op mijn dochter leek. Ik was zo blij dat ze in leven was, maar uiteindelijk bleek het iemand anders. Nadat in 2015 de terreurcel van Verviers is ontmanteld, is de politie van Luik hier geweest. Je gaat door zoveel emoties. Angst, verdriet, woede ook, tegenover die organisatie. IS heeft mijn dochter gestolen.”

Hoe was uw band met uw dochter?

“Ze is mijn enig kind. Jarenlang heb ik haar alleen opgevoed. Mijn moeder hielp veel, maar het was toch vaak onder ons tweetjes. Dus ja, we waren heel close. Ik ben gescheiden van Julies moeder toen ze vijf was. Haar mama had een zwaar alcoholprobleem. Toen Julie acht was, is ze overleden. Dat was natuurlijk een klap. Zes jaar later, toen ze veertien was, heb ik mijn huidige vrouw leren kennen, een Braziliaanse. Zij heeft een dochter die een jaar jonger is dan Julie. Ik heb altijd de indruk gehad dat het klikte tussen die twee.

Julie Maes als kind. Beeld RV

“Toen Julie 18 was, heeft ze een groot bedrag geërfd van haar grootmoeder aan moeders zijde. Honderdduizend euro. Ze heeft toen meteen een appartement gehuurd en nieuwe meubels gekocht. Een van de buren was een moslim en ik denk dat die haar beïnvloed heeft. Toen leerde ze ook Anouar Haddouchi kennen.”

Dat was lang voor het conflict in Syrië losbarstte. Maar misschien merkte u bij haar al tekenen van radicale islam?  

“Haddouchi was een dj en breakdancer uit het Brusselse. Hij kwam erg westers over. Alles leek pico bello. Ik weet nog dat ik vroeg of ze nu een hoofddoek zou dragen. Haar antwoord: ‘Ben je zot?’ Mijn vrouw en ik hadden intussen een prachtig landgoed in Brazilië gevonden. Bij een notaris spraken we af met Julie dat zij ons dat erfenisgeld zou lenen en in ruil zou zij later mijn winkel overnemen. Mijn vrouw en ik zijn dan zes maanden in Brazilië gaan wonen, maar toen we terugkwamen, bleek Julie bekeerd. Ze wilde de zaak niet meer, want het verven van haren enzo was plots haram. Dus ja, toen moest ik wel in België blijven. Blijkbaar was Anouar op vakantie in Marokko geweest en was daarna alles anders.

“Julie was zoals iemand die net een rijbewijs heeft gehaald en voortdurend elk manoeuvre en verkeersbord aftoetst met de wet. Ik vroeg haar om een vriend van mij ergens naar toe te brengen, maar ze mocht niet meer met een man in een auto stappen. En ze zei dat ze liefst in een islamitisch land zou leven. ‘Zonder het racisme’, zei ze dan.”

Luc Maes. Beeld Bas Bogaerts

Was u erbij toen ze getrouwd zijn?

“Op het feest was ik niet uitgenodigd. Ik was er enkel bij op de kleine ceremonie op het gemeentehuis. Dat is de enige keer dat ik de vader en een broer van Anouar heb ontmoet. Hij heeft me kort aan hen voorgesteld en that’s it. Ik weet niet eens waar die familie woont. Ik heb Julie eens naar hen gebracht, maar toen vroeg ze om haar op de hoek af te zetten. Ik maakte geen deel meer uit van haar wereld. 

“In 2009 is ze bevallen van een zoon, Souleymen en volgens mij zijn ze niet veel later vertrokken. Ze gingen naar Saudi-Arabië, waar haar man islamitische studies ging volgen. Die studie was gratis en ze mochten er gratis in een appartement verblijven. Daarna zijn ze naar Engeland verhuisd. Ze zijn hier toen kort gepasseerd op doorreis. In Birmingham zouden ze zich beter voelen dan hier, zei Julie. Er is een grote moslimgemeenschap. Ze kregen er een sociale woning en een uitkering. Daar is hun tweede zoon Youssouf geboren.”

Julie Maes in Schaarbeek met haar oudste zoon. Beeld RV

Had u het gevoel dat Haddouchi haar dwong?

“Ik was ongerust, maar ze zei altijd dat alles in orde was en dat hij lief was voor haar. De kinderen zagen er gelukkig uit. In het begin was ze verliefd op die man en volgde ze hem. Uiteindelijk was het toch haar keuze en niet die van iemand anders.  

“Op een bepaald moment vroeg ze geld. Ze had me inderdaad die grote som geleend en dus stuurde ik haar elke maand 500 euro. Vervolgens zei ze dat haar rekening was stopgezet en dat ik op de rekening van haar man moest storten. Toen het moeilijk ging met mijn zaak heb ik gezegd dat ik geen geld meer kon blijven sturen. Daarna is onze communicatie snel uitgedoofd. Niet lang daarna heeft Financiën hun rekeningen bevroren.”

Anouar Haddouchi op bezoek bij Luc Maes in Schaarbeek. Beeld RV

“Mijn laatste gesprekken met Julie dateren van enkele jaren geleden, maar dat waren berichten via Whatsapp. Dan ben je niet honderd procent zeker dat zij aan de knoppen zit, of haar man, of iemand anders. Ik vroeg haar op Skype te komen, maar dan zei ze dat de verbinding dat niet toeliet. Ik begreep pas dat ze in Syrië waren toen iemand van de inlichtingendiensten hier stond met de foto van mijn oudste kleinkind en zei dat ze ginder waren.” 

En toen kwam er dat artikel over de zogezegde ‘beul van Raqqa’?

Maes: “Juist. Georges Dallemagne (cdH-politicus, BST) had via een advocaat uit Raqqa vernomen dat er een beruchte beul was met de bijnaam Abou Souleymen al Belgiki. Er zijn er bij mijn weten maar drie met die naam. Een van hen is dood, van de tweede is geen spoor, en dan is er Haddouchi. Is de man van mijn dochter de beul van Raqqah? Ik ben naar Georges Dallemagne gegaan om te vragen of hij mijn dochter kon terugvinden, maar dat heeft nog niets opgeleverd. Ik wil mijn dochter en de kleinkinderen terug. Als Julie dood is, zal ik die kinderen wel opvoeden.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234