Zaterdag 23/10/2021

Irakveterane zonder benen is rijzende ster van Democraten

Als soldate in Irak verloor ze haar beide benen na een aanslag tegen haar Black Hawkhelikopter. Nu is Tammy Duckworth de rijzende ster in de Democratische partij. Ze komt op voor de Congresverkiezingen in Illinois en ontpopte zich als een scherpe critica van het Irakbeleid van president Bush.

Door Ayfer Erkul

Brussel l De 38-jarige Duckworth komt op in het zesde kiesdistrict voor de Congresverkiezingen van Illinois, Chicago, dat al meer dan dertig jaar in handen is van een Republikein. Ze kreeg onlangs de steun van niemand minder dan ex-president Bill Clinton.

Er staat veel op het spel in deze Congresverkiezingen, zowel voor de Republikeinen als de Democraten. Als die laatsten de meerderheid die ze verloren in 1994 opnieuw willen veroveren in het huis van afgevaardigden, moeten ze vijftien zetels bijwinnen. Als de Republikeinen verliezen, moet Dennis Hastert opstappen als voorzitter.

Iedere zetel is dus belangrijk, en zeker die van het zesde kiesdistrict van Illinois, zo bleek begin deze week, toen ex-president Bill Clinton een hart onder de riem kwam steken bij de Democratische kandidaten. Hij was gast op een benefietlunch waar ruim achthonderdduizend dollar opgehaald werd voor de Democratische campagne in het district.

Tammy Duckworth is een van het tiental veteranen dat dienstdeed in Irak of Afghanistan en dat zich in de Amerikaanse politiek heeft gestort. Bijna allemaal komen ze op voor de Democraten. Die partij schuift hen naar voren als de beste getuigen om een waarheidsgetrouw beeld te schetsen van Irak en om argumenten van de Republikeinen als zou de situatie in Irak aan de beterhand zijn met de nodige kennis te weerleggen.

Duckworth is de opvallendste bij de veteranen: vrouw, geamputeerde benen en een rechterarm die ze niet meer kan gebruiken. Haar verwondingen zijn haar handelsmerk, en dat weet ze. "Men heeft belangstelling in mij omdat ik een gewonde vrouwelijke soldaat ben", zei ze onlangs in een interview met de krant The Washington Post. "En dat ga ik als platform gebruiken."

Duckworth wilde slechts één ding toen ze zich aanmeldde bij de Illinois Army National Guard: helikopterpilote worden, het liefst van een grote Black Hawk. Deels omdat ze wilde bewijzen dat ze evengoed kon zijn als mannelijke piloten, deels omdat het avontuur haar aantrok.

Hoewel ze het nut niet inzag van de Amerikaanse invasie in Irak trok ze er toch naartoe, zonder morren. "Ik had nu eenmaal een engagement aangegaan", vertelde ze.

Als kapitein bij het leger kreeg ze het commando over 42 soldaten. En net als in haar droom vloog ze in 2004 enkele maanden met een Black Hawk door het Iraakse luchtruim. "Ik hou ervan die grote, woeste machine te controleren", verklaarde ze haar liefde voor het toestel. "Ik bind die vogel op mijn rug. Enkel ik ben er verantwoordelijk voor, en dat geeft een gevoel van macht."

Op 12 november overkwam haar wat duizenden andere Amerikaanse soldaten meemaakten in Irak: haar Black Hawk werd getroffen door een granaat. Het tuig explodeerde net onder haar voeten. Ze was op dat moment copiloot en de piloot kon het toestel nog veilig doen landen.

Tien dagen later ontwaakte Tammy Duckworth uit haar coma in een ziekenhuis in Washington. Haar rechterarm was onbruikbaar door verschillende breuken en spierscheuren. Haar beide benen waren hoog boven haar knieën afgezet. Eén been was nog slechts enkele centimeters lang. Een halve schoot, zou ze later cynisch opmerken. "Ik kan zelfs geen laptop meer gebruiken"

De volgende maanden besteedde ze aan het verwerken van haar trauma en het leren lopen met prothesen. Toen ze andere veteranen ontmoette, wist ze meteen dat ze zich voortaan zou inzetten om de oorlog in Irak te stoppen. "Volgens mij was die invasie een slechte beslissing. De inlichtingen op basis waarvan we gegaan zijn, waren onvoldoende of zelfs fout. De prioriteit had destijds het arresteren van Bin Laden moeten zijn en niet het verwijderen van Saddam."

Toch heeft ze geen spijt dat ze naar Irak gegaan is. "Ik was trots toen ik ging, het was mijn plicht als soldaat. En nu ben ik een bevoorrechte getuige. We hebben in het Congres sterke figuren nodig die de gevolgen van de beslissingen om jonge mensen naar een oorlog te sturen goed kunnen inschatten. Als soldaat vocht ik voor mijn land. Ik kom op voor het Congres om ook voor mijn land te kunnen vechten omdat ik denk dat we een echte koerswijziging nodig hebben."

Duckworth heeft al de steun van de grootste kranten in Illinois, de Chicago Tribune en de Daily Herald. "Een frisse verschijning in vergelijking met haar opponent Peter Roskam, die al zestien jaar in de politiek zit", schreef de Tribune al over Duckworth. "Duckworth zou de comfortabele, verankerde politici in Washington goed door elkaar kunnen schudden."

Dat deed ze al in debatten met Roskam. Ze haalde uit naar haar rivaal, die de toestand in Irak probeerde goed te praten, en zei dat de Amerikaanse Defensieminister verplicht zou moeten worden om iedere twee maanden een rapport publiek te maken over de zogenaamde vooruitgang in Irak. Toen Roskam wilde tegensputteren, snoerde ze hem de mond met een: "Ik weet wel een en ander over Irak, ik ben er geweest."

Van medelijden gruwt Duckworth, maar af en toe bekent ze toch dat haar twee protheses haar dwarszitten. Ze zou heel graag vrouwelijke schoenen dragen en heeft al speciale kunstbenen besteld om hakken te kunnen dragen. Maar, zegt ze dan, "het is een geluk bij een ongeluk. Ik heb tenminste nooit koude voeten."

Haar zelfvertrouwen is de laatste jaren enkel toegenomen, vertrouwde ze The Post toe. "Het voorbije jaar heeft me iets belangrijks gegeven: onverschrokkenheid."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234