Donderdag 28/05/2020

Invallers slepen zege uit de brand voor paars-wit

Net toen het schip water maakte, loonden Hein Vanhaezebroucks keuzes. Sels met de penaltysave, invallers Gerkens en Harbaoui met de goals.

Hein Vanhaezebrouck is een grote barbecue-fan. De man houdt van het grotere stuk vlees. Wel, het moet zijn dat Lukasz Teodorczyk hem eens in zijn tuin heeft uitgenodigd voor een Pools eetfestijn. Hoe valt anders te verklaren dat de spits mag blíjven klungelen voorin? Je moet het 'Teo' wel nageven: ondanks zijn dramatische seizoensstart zal hij elk jaaroverzicht halen. Dat deed hij door stomweg vanop minder dan één meter over een leeg doel te knallen. Gelukkig wacht Teodorczyk straks een schorsing na zijn natrap tegen Genk. Ander en beter.

Het was met dat geklungel in het achterhoofd dat Henry Onyekuru - vorig jaar naar verluidt ook een scherpschutter -op slag van rust besloot om de volledig vrijstaande Teodorczyk te negeren. In plaats van breed te leggen op zijn ploegmaat ging hij, oog in oog met Bostyn, zelf zijn kans. Dom.

Het waren slechts opflakkeringen in een voorts zeer matige eerste helft van Anderlecht. Het nieuwe is er stilaan vanaf. Ook bij de supporters. Het gejoel op de tribunes komt stukje bij beetje terug.

Meteen na zijn aanstelling vroeg Vanhaezebrouck de fans om geen spelers individueel te viseren. Dat doen ze niet meer - nu fluiten ze iederéén uit. De achterban heeft geluisterd, nu de spelers nog.

Men zou eens negentig minuten lang een camera op de trainer moeten plaatsen. Voortdurend stond hij te foeteren. Met de armen te zwaaien. Zijn assistenten uit te leggen wat de spelers, als die weer eens met de bal over de lijn liepen, wél hadden moeten doen. Er was onbegrip, zeker toen Teodorczyk nóg eens onbegrijpelijk weigerde te scoren na mistasten van Bostyn.

Hein gebaarde naar de eretribune: 'Ik kan ze er toch niet zélf intrappen?' Misschien is dat nog een idee.

Trillende benen

Wat Anderlecht ook zorgen moet baren, waren de trillende benen bij de verdedigers. Kara speelde zijn slechtste match in maanden - in die driemansdefensie voelt de Senegalees zich minder op zijn gemak - terwijl Sá en Deschacht zijn wat ze zijn. U begrijpt het wel.

Zulte Waregem weigerde te profiteren. Zelfs niet vanop de stip - Kaya besloot te slap op Sels, die de voorkeur had gekregen op Boeckx. Een omhaal van Olayinka verdiende dan weer beter.

Een goede coach herken je naar verluidt aan zijn wissels. Als dat klopt, is Vanhaezebrouck een goede trainer. Wie eruit moest, was niet moeilijk te bepalen - exit 'Teo' en Stanciu, de treurwilgen van de avond. Enter Gerkens en Harbaoui. Jongens van wie je weet dat ze het doel wel weten staan.

Al snel bewezen ze dat ook. Gerkens brak de ban met een slimme deviatie (1-0), Harbaoui zorgde voor zekerheid met de 2-0. Op adrenaline - zijn woede-uitbarsting was logisch, gezien de weinige speeltijd die de Tunesiër de laatste tijd kreeg, het gepruts van 'Teo' indachtig.

Een Zulte Waregem uit vorm - 0 op 12 inmiddels, zeg - had zijn goede momenten, maar finaal was het een flauw Anderlecht dat de zege verdiende. En dat met tien - het nummer 91 tellen we niet mee.

En toch: het mag voetballend heus wat meer zijn. Of het wordt zo saai dat de regisseur effectief alleen nog maar op een gezette man langs de zijlijn moet focussen. Animatie troef.

Het zou al helpen, mochten de pseudovedetten eens 'rust' krijgen van de enige échte vedette.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234