Dinsdag 15/10/2019

Franse verkiezingen

Intussen in de Routier van Viry-Chatillon: "Eén knoeiboel toch, de politiek?"

De Routier in Viry-Chatillon. Beeld Eric de Mildt

José en Fatima Castilho zijn Portugees, hij uit het vrome Braga, zij uit het hooggelegen Guarda. In Viry-Châtillon, in de zuidoostelijke banlieue van Parijs, runnen ze al jaren een Routier. Op het menu staat de in wegrestaurants haast dwingende tête de veau à la sauce gribiche – kalfskop in een saus die eieren en mosterd als hoofdingrediënten heeft.

Omdat het volle maan is en we best wel in Portugese doen zijn vanavond, nemen we toch maar wat anders: een vissoep met rouille als voor-, een caldeirada of bouillabaisse als hoofdgerecht. Om af te sluiten is er plattekaas. De wijnkaart biedt naast Franse klassiekers een Aveleda, vinho verde dus, en enkele rode Alentejo's uit Borba en Reguengos. We gaan voor rood.

De Routier van Viry-Châtillon serveert, zoals zoveel Routiers, van zeven tot negen. In een mum van tijd loopt de zaak vol. Onder de balken klinkt een geroezemoes van mannenstemmen. Ze hebben het over handremmen en smeerolie, over Iveco's en Scania's.

De presidentsverkiezingen? “Neen hoor,” zegt Thierry beslist, “de politiek is taboe, de stembusgang heeft nu al afgedaan.” Thierry, een geblokte kerel met een litteken op de linkerwang, is met een bestelwagen vol meubelen onderweg. Van Douai in het noorden naar Brive-la-Gaillarde hoog in de Corrèze. “Ik heb 500 kilometer voor de boeg, ik rij nog wel even door.”

– Wie wint er, volgens u?

(denkt na) “Geen idee. Wat doet het er ook toe?”

– Hoe bedoelt u?

– “Eén knoeiboel toch, de politiek?”

– Wat moet er dan anders?

– “Europa, hé. Dat moest maar eens sociaal worden. Ze hebben het er niet bij verteld, destijds, maar de Unie is het speeltje van de rijken. Portugal en Spanje, best oké, maar Oost-Europa? Die mochten blijven waar ze waren.”

– Gaat u zelf stemmen?

– “Toch wel, ja.”

– Voor wie dan?

– “Ik dacht aan een vrouw. We hebben nog nooit een vrouw gehad en in Duitsland doet Merkel het zo slecht nog niet. Als onze economie niet drastisch beter wordt, zal het volk een nieuwe revolutie eisen. Ik ga voor háár.”

Klip-en-klaar, ook deze man wil Marine aan de macht (in Frankrijk volstaat de FN-blondine allang met haar voornaam).

De kokette Patricia, die serveert, denkt te weten wie het nieuwe staatshoofd wordt maar wil geen namen noemen. “J'vous dirai pas”, lacht ze plagerig.

Volgend onderwerp dan maar: 200 meter verderop, aan de overkant van de hoofdweg, op het grondgebied van Grigny al, ligt La Grande Borne, de cité.

“Zijn jullie dáár geweest?” Patricia huivert. “Zelfs de politie is er in volle daglicht in een hinderlaag gelokt. Aan deze kant hoeft u gelukkig niets te vrezen, Viry-Châtillon is veilig.”

Gek, maar in Grigny hoorden we dat net Viry-Châtillon no go was. Of hoe ook een Parijse voorstad nooit zo te duchten valt als de gemeente vlak ernaast: het is altijd weer de ander. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234