Dinsdag 20/08/2019

interview met morvan en munuera, de nieuwe pleegouders van robbedoes

'Zodra je zulke klassieke personages laat evolueren, stoot je op nostalgici die veranderingen niet pikken'

'Meer manga, maar ook meer Franquin'

Zes jaar heeft het geduurd, maar zopas dook rosse piccolo Robbedoes eindelijk nog eens op in een nieuw avontuur. Parijs onder de Seine, album 47, zet op spectaculaire wijze de lichtstad onder water, dweept met manga, introduceert een oud-lief van graaf van Rommelgem en werpt kushandjes naar Franquin. De nieuwe pleegouders heten Jean-David Morvan en José-Luis Munuera. 'Robbedoes en Kwabbernoot zijn personages van deze tijd. Ze moeten mee evolueren.'

Brussel

Van onze medewerker

Geert De Weyer

Enkele jaren geleden kondigden Tome en Janry, de vorige stiefvaders van de nu 66-jarige avonturier, in De Morgen nog aan dat er een nieuw Robbedoes-album in de steigers stond. Aartsvijand Zwendel zou daarbij opnieuw zijn onbetrouwbare smoelwerk laten zien. Zover is het nooit gekomen. Het duo dat de held eind 1998 nog een spectaculaire metamorfose hadden laten ondergaan in het album Als in een droom, hield zich na die uitspraak opvallend afzijdig. Scenarist Tome zou te zeer worstelen met het scenario, klonk het de ene keer. Later heette het dat ze zich sowieso meer wilden concentreren op de bestsellende spin-off 'Kleine Robbe'. Ook uitgeverij Dupuis zou hen hebben ontmoedigd met de negatieve reactie op Als in een droom.

Enkele jaren geleden werd dan maar gezocht naar opvolgers. In eerste instantie vroeg Dupuis heel wat tekenaars (onder wie Steven Dupré) en scenaristen om proefpagina's. Onder hen ook Vlaming Steven Dupré, maar ook Philippe Buchet en Jean-David Morvan, van de ondertussen cultsciencefictionreeks 'Konvooi'. Buchet voelde echter geen band met het personage en liet zijn bevriende collega José-Luis Munuera een proef maken. Dupuis was opgetogen, en van het een kwam het ander. Twee maanden later werd de 32-jarige Spanjaard officieel het pleegouderschap toegewezen.

Munuera glimlacht wanneer hij zegt dat hij nog steeds niet weet waarom Dupuis net hem koos. "Ze lieten iedereen los op dezelfde zes, eerder geschreven pagina's. Daarin waren Robbedoes en Kwabbernoot al ondergedompeld in een snuifje humor en een geut actie. Ik weet wie de andere tekenaars waren die de uitdaging aangingen, en dat zijn zeer grote talenten. In vergelijking met hen voel ik me zeer klein. Waarom ik dan toch? Ik kreeg alleen maar vage antwoorden over de dynamiek van mijn tekeningen en dat ik snel werkte. (haalt schouders op) Tja."

Later werd ook Morvans verhaal goedgekeurd. Vervaarlijk uitziende robots kidnappen daarin graaf van Rommelgem nadat hij aan zijn vrienden Robbedoes en Kwabbernoot zijn uitvinding om woestijnen te irrigeren heeft geopenbaard. De kidnappers zetten met die uitvinding Parijs volledig onder water. Spektakel verzekerd.

Wat me opvalt, is dat je de personages nogal karikaturaal, zelfs cartoonesk tekent, terwijl de decors net hyperrealistisch zijn. Even dacht ik dat dat was om een eventuele animatieversie vlotter te kunnen tekenen.

Munuera: "Dat zal met deze figuren inderdaad wel makkelijker zijn, maar dat was niet de bedoeling. Ik denk dat we tegelijk grappig, realistisch en geloofwaardig wilden zijn. Dupuis wilde blijkbaar ook niet de realistische benadering van Als in een droom overdoen. Mijn stijl in andere albums is sowieso veeleer karikaturaal."

Morvan: "Een van de hoofdpersonages in dit verhaal is de stad Parijs. Een enorme uitdaging om die zo geloofwaardig mogelijk te tekenen. Dat vonden we ontzettend belangrijk. De lezers moeten de lichtstad meteen kunnen herkennen, ook onder water, want je ziet weinig van het echte, droge Parijs."

Parijs onder de Seine lijkt van alle Robbedoezen totnogtoe het meest in de sciencefictionrichting te zitten.

Morvan: "Hm, dat vind ik niet. Radar de robot was ook pure sf, net als Cider voor de sterren."

Munuera: "Ik begrijp wel wat je bedoelt. In het verleden was sciencefiction 'stripachtiger', onze look maakt het moderner. Ik denk dat het dat is wat je is opgevallen."

De totstandkoming van het album zou nogal wat voeten in de aarde hebben gehad. Bepaalde scènes moesten zelfs hertekend worden.

Munuera: "Het heeft me vier maanden gekost om de eerste scène, zeven pagina's, af te werken. Daar heb ik zwaar bij afgezien. Kijk, we wilden de lezer vanaf de eerste pagina meteen met veel bombarie in het verhaal sleuren. Een trage inleiding was uit den boze. Maar dat bleek een vergissing. Ik denk dat ik mezelf wilde bewijzen, dat ik wilde laten zien hoe goed ik wel was en dat ik wel degelijk die personages kon tekenen. Die strijd met mezelf heeft me volledig geblokkeerd. Toen ik daarop besliste de scèneopbouw te simplificeren en gewoon het verhaal te vertellen ging het erg vlot en makkelijk. Voor de tweede scène, van vijf pagina's had ik plots maar vijf dagen nodig. (grijnst) Soms is het goed te vergeten dat je zelf tekent. Je moet jezelf ondergeschikt maken aan het verhaal. Dat helpt, zo heb ik ondervonden."

Was het uitgeverij Dupuis die eiste dat jullie scènes veranderden of zelfs verwijderden?

Munuera: "Er is een wederzijds vertrouwen tussen Dupuis en ons. Ze gaven ons de kans ons ding te doen, maar evenzeer wezen ze ons op onvolmaaktheden. We hebben beslist daarnaar te luisteren. Ik heb nooit het idee gehad dat dat een machtsspel was waarin de bazen hun ideeën wilden doordrukken. Het zijn getalenteerde mensen, en ze werken al ettelijke decennia met het personage. Hun opmerkingen waren vaak intelligent. Wij hadden daar geen moeite mee. Uiteindelijk willen beide partijen toch tevreden zijn over het resultaat."

Morvan: "En die de opmerkingen hebben het album alleen maar beter gemaakt."

Kunnen jullie voorbeelden geven van scènes waarin uiteindelijk de schaar is gezet. En vooral, waarom?

Munuera: "Er zijn twee versies van Parijs onder de Seine. Naast dit album is er de voorpublicatie in het weekblad Robbedoes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden