Donderdag 17/06/2021

Interview met de vampier

De vampieren zijn terug! En deze keer, in de film Blade van regisseur Steve Norrington, willen ze de wereld veroveren. Dat is alvast de bedoeling van de jonge, ambitieuze, niets of niemand ontziende Deacon Frost (rol van de sinister ogende Stephen Dorff), die daarvoor eerst de oude vampierenelite opzij moet schuiven. Maar zijn grootste tegenstander is uiteraard de titelfiguur Blade (rol van de atletisch gestroomlijnde en met trots plezier zijn vechtkunsten demonstrerende Wesley Snipes), die wraak wil nemen voor de vampierenbeet die zijn hoogzwangere moeder het leven kostte en van hem half mens, half vampier maakte.

Die ochtend ziet Stephen Dorff er niet zozeer sinister uit, dan wel bleek en vermoeid na aan nachtje stappen in Amsterdam. Het duurt dan ook even vooraleer hij het grapje snapt waarmee ik ons gesprek wil beginnen, namelijk dat ik hier ben voor een 'interview with the vampire'. Het kan natuurlijk ook zijn dat Dorff niet graag aan de Neil Jordan-film met die titel herinnerd wordt, want na de plotse dood van River Phoenix was hij een tijdje in de running om het personage van de interviewer over te nemen, maar uiteindelijk ging Christian Slater met die rol aan de haal.

Na een rol in het halfslachtige The Power of One, een boksfilm met een antiapartheidsboodschap van Rocky- en The Karate Kid-regisseur John Avildsen, brak Stephen Dorff door met zijn charismatische vertolking van Stuart Sutcliffe, de vijfde Beatle, in de uitstekende film Backbeat. Daarna volgden rollen in I Shot Andy Warhol (als de Factory-travestiet Candy Darling), in de Sundance-winnaar An Ambush of Ghosts, in het satirische gijzelingsdrama SFW (wat staat voor So Fucking What), in Blood and Wine (als de stiefzoon van Jack Nicholson) en in City of Industry (naast Harvey Keitel). Kortom, als jonge acteur leek Stephen Dorff minder aan te sturen op een zogenaamde bratpack- dan wel slackpack-reputatie. Dus niet zozeer het vrijblijvende commerciële werk à la The Breakfast Club of St. Elmo's Fire, maar liever riskante projecten met een arty sfeertje en eigenzinnige regisseurs.

Maar nu is er dus het grote en dure Hollywood-vehikel Blade, een hyperkinetische en cartooneske, in een futuristisch stadsdecor gesitueerde mengeling van vampierengruwel en groteske grappen, actiestunts en speciale effecten. "Het lijkt misschien vreemd dat ik voor zoiets gekozen heb", geeft Dorff toe, "maar ik had nog nooit een grote actiefilm gedaan en ik was toch ook op zoek naar iets commerciëlers. Ik wou ook wel eens een hitfilm hebben en met Blade is dat in de States alvast gelukt. In het begin van mijn carrière heb ik voor het moeilijkste werk gekozen en weerstand geboden aan de makkelijke aanbiedingen. Nu kan men de indruk krijgen dat ik uiteindelijk toch bezweken ben, maar als dat zo is, dan heb ik in ieder geval langer gewacht dan om het even wie van mijn generatie. Ik wil niet snoeverig doen, maar ik heb vaker dan wie ook neen gezegd. Ik had al veel sneller veel rijker en veel beroemder kunnen zijn."

"In deze film mocht ik ook de bad guy spelen en volgens mij zijn dat de beste rollen in dit soort films. Van de eerste Batman-film herinnert men zich nu vooral Jack (Nicholson) als de Joker en nog nauwelijks Michael Keaton. Ik vond dit trouwens een erg goed scenario - vooral de combinatie van het typische actiegenre met een hedendaagse vampierenfilm leek me catchy en interessant - en ik had ook veel vertrouwen in regisseur Steve Norrington. Blade is geen domme actiefilm. Het is weliswaar hard en donker en gewelddadig, maar het is ook sexy and smart. En als vampierenfilm is het niet onnozel. Het verhaal wordt nogal realistisch benaderd. Het uitgangspunt was die twee vampierenpersonages met conflicterende belangen en bedoelingen, gesitueerd in een modern en stedelijk decor. En dan kon het acteren beginnen. Neem bijvoorbeeld die sequentie in het park tussen Wesley en mij. In feite is dit een gewone dialoogscène. Dat onze personages, ik als vampier en hij als vampierenjager, over special powers beschikken, is op dat moment alleen nog in ons achterhoofd aanwezig. It's just two people talking. De regisseur zei ons toen dat we aan Heat moesten denken, aan die dialoogscène tussen Pacino en De Niro, als ze aan dat tafeltje koffie zitten te drinken." "In eerste instantie was de Deacon Frost-rol voor een oudere acteur geschreven, iemand zoals John Malkovich bijvoorbeeld. Maar samen met de regisseur heb ik hem jonger en meer cocky gemaakt, zodat de kids zich makkelijker met hem zouden kunnen identificeren. Ik wou van Frost niet alleen maar een nasty guy maken, maar het ook een beetje grappig houden. Ik heb al voldoende getormenteerde personages gespeeld om nu eindelijk ook eens zelf een beetje fun te hebben. In het eerste deel van de film laat ik Frost vooral zien als een soort ondernemer, zij het dan met een demonisch plan. Hij is een jonge, rebelse zakenman met ideeën. Maar ik toon hem ook als iemand met een intrigerende uitstraling, als iemand die zich kan amuseren en die kan verleiden. Ik hield ervan al die verschillende kleuren te laten zien. Later krijg je natuurlijk ook zijn andere kant te zien." De producers van deze film hebben reeds laten horen - en de eindscène geeft trouwens een duidelijke hint in die richting - dat er wat hen betreft best nog meer Blade-avonturen kunnen volgen. Is Stephen Dorff daarin geïnteresseerd, gelet op het welkome feit dat vampieren makkelijker dan menselijke personages uit de doden kunnen opgewekt worden? "Waarom niet? Ik hou van het Deacon Frost-personage, dus als men een interessant idee heeft en als het tweede scenario even goed is als het eerste én als de prijs in orde is (lacht)... Maar het hoeft niet meteen, want ik hou van afwisseling. Meteen na Blade ben ik aan Entropy begonnen, de nieuwe film van regisseur Phil Joanou, met de Franse actrice Judith Godrèche en de Schotse actrice Kelly Macdonald. Het wordt een soort rock 'n' roll romantic comedy, zo'n beetje een kruising tussen Trainspotting en Annie Hall. Het belooft erg wild te worden."

Phil Joanou is de regisseur van onder meer U2: Rattle and Hum. En die befaamde Ierse rockgroep blijkt nu opnieuw present in Entropy.

"Ja, maar in tegenstelling tot wat hier en daar reeds in de pers is verschenen, wordt dit niet het verhaal van een filmmaker die een documentaire draait over U2. Die informatie klopt niet. Ik speel de rol van een jonge regisseur die op het punt staat zijn eerste film te draaien. Er loopt echter van alles mis: hij wordt ontslagen, hij verliest zijn vriendin enz. Dan, helemaal aan het einde van de film, krijgt hij een telefoontje van Bono die hem vraagt een videoclip met hen te draaien. En dán pas duikt U2 op in het verhaal. Er zullen uiteraard wel autobiografische elementen van Phil Joanou in Entropy zitten, maar het is dus niet zijn levensverhaal. Binnenkort begin ik in New York ook aan de opnamen van Earthly Possessions, de nieuwe film van theaterdirecteur James Lapine, met Susan Sarandon in de vrouwelijke hoofdrol. Het is gebaseerd op een boek van Anne Tyler, die ook de reeds verfilmde roman The Accidental Tourist schreef. Jack Nicholson heeft mij bovendien beloofd dat, als hij ooit nog eens een film regisseert, ik zeker mag meespelen."

Klopt dat verhaal dat Nicholson hem tijdens de opnamen van Blood and Wine nooit met de voornaam heeft aangesproken? "Ja, het was altijd 'Hey, Dorff' of 'Beautiful, Dorff', met die lijzige stem van hem. Dat was zijn manier om mij op m'n gemak te stellen, want ik was natuurlijk vreselijk nerveus. Blood and Wine mag dan geen hit geworden zijn, ik heb aan die film in ieder geval de vriendschap van Jack overgehouden." (Jan T.)

TITEL: Blade. REGIE: Steve Norrington. SCENARIO: David S. Goyer, naar Marvel Comics-personages van Marv Wolfman en Gene Colan. FOTOGRAFIE: Theo van de Sande. MUZIEK: Mark Isham. PRODUCTIE: Peter Frankfurt, Wesley Snipes en Robert Engelman. VERTOLKING: Wesley Snipes, Stephen Dorff, Kris Kristofferson, N'Bushe Wright, Udo Kier, Traci Lords, Donal Logue, e.a. VS, 1998, kleur, 120 min. Gedistribueerd door KFD.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234