Dinsdag 24/11/2020

Interpol brengt het spannende 'Antics' naar de Ancienne Belgique

'Minstens een of twee groepen van de laatste tien jaar zullen in de geschiedenis een plaats krijgen naast de Rolling Stones en Led Zeppelin. Ik hoop dat wij erbij horen'

Hallucineren in het duister

Een viertal uit New York, in kostuums gehesen, zorgde ervoor dat de naam Interpol vandaag even snel de associatie internationale faam oproept als dito spionage. De gelijknamige groep luidde namelijk de succesvolle heropleving van de new wave in met haar sombere songs en dramatische flair. R.E.M. coverde al een song van hen, en ook The Cure zwaait hen volop lof toe. Dat is echter nog geen reden om te feesten: 'We houden ons niet op in clubs met dronken modellen. Die elite is verwerpelijk.'

Amsterdam

Van onze medewerker

Gunter Van Assche

Bassist Carlos D. is zijn bizarre zelve, maar schudt vriendelijk onze hand wanneer we hem op een Amsterdams terras ontmoeten. Zanger Paul Banks is echter al flink stoned. Hij blijft de hele tijd bij zijn positieven, maar trekt krijtwit weg als hij even verderop een moddervette kater letterlijk ziek ziet worden van de stress omdat een keeshondje opgewonden om hem heen springt. "Net Linda Blair in The Exorcist, man."

Interpol is ook muzikaal een groep met een vreemd gevoel voor humor. Zo doopten ze hun debuut Turn On the Bright Lights en de nieuwe plaat Antics. Als je luistert, kun je niet anders dan aannemen dat Interpol het allerminst op felle lichten of grapjes (antics) heeft begrepen. De songs grossieren in een duistere sfeer en wanhopig ingezongen teksten die enkel het slechtste doen vermoeden over de geestelijke gezondheid van hun zanger. "Sommige fans snappen niet dat ik nooit met zelfmoordplannen rondloop of mezelf niet dagelijks vermink. Het enige escapisme dat ik zoek, is wat weed op zijn tijd."

Jullie waren opgetogen toen Interpol ooit snerend arthouse darlings werd genoemd, wat zoveel betekent als kunstrukkers. Zijn jullie dan erger commentaar gewoon?

Banks: "Welnee. Maar die recensie was een welgekomen afwisseling. Ik word pas zenuwachtig bij euforische besprekingen. Een beetje kritische luisteraar vermoedt dan misschien dat er stront aan de knikker is en daardoor kunnen we alleen nog ontgoochelen. Maar als iemand ons afbrandt, zijn we opnieuw sympathieke underdogs. (lacht)"

Jullie beseffen toch dat we de naam Joy Division minstens één keer moeten laten vallen?

"Doe gerust. De ergste vraag kregen we al in Keulen. Een Duitser vroeg of we met ons debuut 'een graantje meepikten van de dood van de legendarische Ian Curtis'. Hij beschouwde ons als de reïncarnatie van Joy Division. Toen was ik vrij nijdig, ja."

Carlos D.: "Hij had evengoed een waterballon in onze smoel kunnen kapotgooien. Die vraag was zo degoutant dat ik met mijn mond vol tanden stond: moest ik iets venijnigs antwoorden, iets grappigs verzinnen of hem gewoon een klap voor zijn muil geven? (verontschuldigende grijns) Ik herinner me dat ik beleefd heb geantwoord: 'We hebben, heus waar, niets met Joy Division van doen.'"

Beweer je nu dat Ian Curtis géén invloed op jullie had?

"Joy Division heeft op onze muziek een net iets grotere invloed dan die kat die achteraan in de tuin zijn gal aan het overgeven is. We zijn muzikale parasieten: alles wat voorbijkomt, gaat uiteindelijk op in onze muziek. Of dat een doemplaat uit de jaren tachtig is, of een film over vikingschepen, dat blijft hetzelfde."

Jullie worden wel eens als gedeprimeerde zielen bestempeld. Dat valt vandaag anders goed mee.

Banks: "Sommige hevige fans snappen niet dat we nooit met zelfmoordplannen rondlopen of onszelf niet dagelijks verminken. Dat soort mensen komen we dus liever niet tegen. Scheermesjes kopen staat enkel op mijn boodschappenlijst om me te scheren. Kun je dat geloven? (lacht) Het enige escapisme dat ik zoek, is wat weed op zijn tijd."

De single 'Slow Hands' had 'Rod Laver' als werktitel. Bedoelde je de tennisspeler of de indierockgroep?

"Nou... Je bent de eerste die beide kent. Wij wisten dat eerst zelf niet. We hadden de song naar de tennisspeler genoemd, maar de erven Laver lieten ons weten dat ze die bewuste indiegroep al aan het vervolgen waren. Rod Laver is een handelsmerk of zo. We kregen te verstaan dat het dom zou zijn om een song naar de tennisser te noemen. De song gaat trouwens allerminst over hem. We houden gewoon van absurditeit."

Even absurd is dat jullie vooralsnog gespaard blijven van roddels in de pers, maar dat jouw moeder wel in de roddelrubriekjes belandt. Nota bene omdat een designer haar versierde.

"We hebben die avond behoorlijk wat gelachen. Mijn moeder was trouwens gevleid. Nee, ze ging niet met hem mee. Voor wie houd je haar? Maar de reden waarom we niet in compromitterende artikels verschijnen, is omdat we dat soort middens zelden opzoeken. Het uitgaansleven is niet op me afgestemd. We zijn sowieso niet het type dat zich in clubs met bekende modellen ophoudt. Ik vind die elite verwerpelijk."

Carlos, je hebt een zwak voor heavy metal. Nog niet mee uitgelachen in de groep?

Carlos D.: "Je beseft toch dat ik je knieschijf moet verbrijzelen voor zo'n opmerking? Beledig nooit een Iron Maiden-fan. (lacht) Maar helaas, ik pleit schuldig. Tot mijn twintigste was het al gore heavy metal wat de klok sloeg. Geen haar op mijn hoofd dacht er toen aan om in een groep als deze te spelen: buiten metal vond ik alle muziek pussy rock."

Jullie teksten zijn vaak ondoorgrondelijk. Slaan ze überhaupt wel op iets?

Banks: "Ik krijg zowat een stijve als er teksten ontstaan die ik zelf niet begrijp, maar waarvan alle regels samen wel iets betekenen. Spontaniteit is dan ook een gruwelijke term: wanneer je neerschrijft wat je denkt, wordt het zo banaal. Het is veel leuker als een tekst zich na een tijdje vanzelf begint te ontvouwen. Net alsof je ineens verliefd wordt op een vriendin sinds jaar en dag."

Zulke affaires eindigen zelden goed.

"Je hebt gelijk. (lacht) Maar wat ik eigenlijk bedoelde, is dat ik toeval waardeer. Ken je Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse? Dat is een documentaire van onder anderen Francis Ford Coppola's vrouw, over de film Apocalypse Now. Zij zag hoe een stam een buffel slachtte en vond dat zoiets in de film moest. Is Coppola minder meesterlijk omdat hij die legendarische scène niet zelf bedacht heeft? Natuurlijk niet. Daarom laten wij ons ook leiden door anderen. Alleen vermelden we hen niet in de credits. Hey, wij zijn arme schooiers. (lacht)"

Zijn jullie daarom ook zo zuinig met kleuren? Volgens de psychologie duidt dat op een zwakke persoonlijkheid.

Carlos D.: "Ik snap wat je bedoelt: van iemand die steeds in beige gekleed gaat, kun je aannemen dat hij niet het spetterendste gezelschap is. Maar wij wilden alles bewust zo minimaal mogelijk houden, omdat een absoluut minimum aan prikkels je eigen verbeelding ook stimuleert."

Zoals mensen die na een lange tijd in het donker beginnen te hallucineren?

Banks: "(enthousiast) Dat is het helemaal - we willen iedereen de meest bloedstollende hallucinaties schenken. We zijn de niet-voedzame variant van het Leger des Heils. (lacht) Ach, we reiken maar wat aan. We verkondigen niet de opperste waarheid. Artiesten zijn verleiders en in het slechtste geval leugenaars. Interpol stopt je een kruiswoordraadsel in je handen, maar het is aan jou of je het wilt oplossen."

Jullie gitarist, Daniel Kessler, zei dat hij zich bewust distantieert van het feit dat de groep uit New York komt. Waarom eigenlijk?

"Daniel doelde op het chauvinisme van New Yorkers. Trots is er even gewoon als een donut, terwijl het geen bal uitmaakt in welke scene je bent opgegroeid. En toch zijn er een hoop bands die rondbazuinen dat ze uit NYC komen, om aandacht te krijgen. Er is immers een hausse van zulke groepen, naar het schijnt."

Carlos D.: "Voor Daniel is dat gemakkelijker, omdat hij niet in New York is geboren. Maar ik kom uit Queens, dus zit er niets anders op dan me een echte New Yorker te voelen. Ik wil ook niemand beledigen, maar New York moet zowat de enige stad zijn waar je met de dienster in een restaurant over film, schilderkunst of literatuur kunt praten als je wilt. Dat idee alleen al is onbetaalbaar."

Luc Van Snelder, een agent van de internationale politie Interpol, ontmoette je na een concert in Brussel, zo zeiden jullie in een Amerikaans interview. Wat had hij te zeggen?

"Heette hij zo? We kennen zijn naam niet. Echt waar, die hebben we nooit eerder gehoord. Hij stelde zich alleszins niet voor en was bijzonder snel weg. Volgens mij wilde hij niet te lang gezien worden met schurftige rockers van onze soort. (lacht) Of anders moest hij van zijn oversten onderzoek doen naar de reden voor onze groepsnaam."

Banks: "(vertwijfeld) Is het eigenlijk niet gevaarlijk dat die naam in een interview verschijnt? Moeten Interpol-agenten niet anoniem blijven? Misschien worden we sindsdien wel op de voet gevolgd... Laten we het over iets anders hebben, ja?"

Misschien had je je band dan toch beter Cuddleworthy genoemd.

Carlos D.: "(lacht) Ik gooi hier mijn eigen ruiten mee in, maar we hebben andere, even domme namen gehad. The French Letters was het minst beschamend. Maar een naam als Cuddleworthy, knuffelwaardig, je begrijp je ook waarom ik het net over pussy rock had."

Een van je vriendinnen, de actrice Chloë Sevigny, beweerde dat de films niet meer zo goed zijn als in de jaren zeventig. Daarom vond ze het niet pijnlijk om onbekend te zijn.

Banks: "(lacht) Zat ze weer zwaar aan de crack toen ze dat zei? (Sevigny speelde in de sombere drugsfilm Kids, GVA) Ach, ze kan gelijk hebben, tenminste, over de fílms van toen. Ik denk dat er nog steeds genoeg spannende muziek wordt gemaakt."

Carlos D.: "Minstens een of twee groepen van de laatste tien jaar zullen zeker de geschiedenis ingaan naast de Rolling Stones en Led Zeppelin. Ik hoop echt dat wij erbij horen. Ik wil geen appendix zijn in de geschiedenis. Maar verder geen slecht woord over Chloë. Ze is het liefste meisje op aarde en ze ruikt bovendien nog geweldig ook."

Veel bands klinken tegenwoordig zoals de platen uit de seventies of eighties.

"Wij worden als jaren tachtig bestempeld, en The White Stripes als jaren zeventig. Je hebt wel een punt hoor, maar hiphop is in feite het enige nieuwe genre. Dat is de reden waarom een kutgroep als Limp Bizkit zoveel succes heeft. Rock-'n-roll is opnieuw dood. Als band grijp je terug naar de voorbije decennia, die als ademhalingsmachine of elektroshocks dienen om rock weer tot leven te wekken."

Heeft Rosemary in de song 'Evil' iets te zien met de film Rosemary's Baby?

"(lacht) Voortaan wel. Ach nee, het is eigenlijk een bijzonder seksistische song. Je mag dus gerust denken dat we een religieus thema aansnijden, zoals in Rosemary's Baby. Wat ik eigenlijk wilde, was een naam gebruiken die een bepaalde kwaliteit heeft. Het spijt me, maar beter kan ik het niet uitleggen. Sandy was bijvoorbeeld een slechte keuze geweest. Een meisje als Sandy brengt je niet van je stuk, maar een Rosemary ademt mysterie uit. Zij blaast je van je sokken."

Jullie zijn nogal gefixeerd op vrouwennamen, niet?

Banks: "Dat is zo: Stella, Daphne... Dat komt omdat vrouwen een ongelooflijke inspiratie zijn, maar - en dat zeg ik niet alleen omdat de vorige reden zo klef klinkt - ook omdat die namen de songs meer spankracht geven. Als je iemand in een song bij naam noemt, wordt dat personage een volwaardig individu. Maar om me veilig te stellen, ik ken die vrouwen niet. (grijnst) Of toch niet allemaal."

Interpol speelt maandag in de Ancienne Belgique. Het concert is al een tijd uitverkocht.

SNELKENNER

l De groep bestaat uit vier: Daniel Kessler is de officiële stichter en leider, maar zanger Paul Banks en bassist Carlos D. zijn de twee herkenbaarste leden. Drummer Sam Fogarino is de vierde.

l Interpol heeft twee fantastische platen uitgebracht: Turn On the Bright Lights en Antics.

l Daniel en Paul ontmoetten elkaar toen ze allebei in Parijs studeerden.

l Met The White Stripes hebben ze hun liefde voor bicolore monochromie gemeen: zwart en rood zijn de belangrijkste kleuren. Ondertussen kreeg een toefje wit ook een plaats in de kleurcode.

l Met Joy Division hebben ze een diepe, donkere stem gemeen, en hun minimalistische geluid.

l Verwacht niet dat de band ooit een cover zal spelen, laat staan opnemen. Zelfs niet van The Cure.

l In een lijst van coolest rockpeople van muziekzender VH1 kreeg Interpol een hogere notering dan Dr. Dre.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234