Maandag 23/09/2019

Interieurnieuws uit Milaan in 26 letters

Is uw woonkamer aan restyling toe? Of twijfelt u over het designgehalte van uw eetkamerstoelen? Ziehier de 26 belangrijkste nieuwigheden vanop het Salone del Mobile in Milaan. Van ‘Alle Belgen samen’ tot ‘Zalige regenbui’.

Onze vaderlandse designinstanties trokken voor het eerst sámen naar de Milanese designweek. Aan de statige ‘Pinacoteca di Brera’ wapperde de slogan ‘Belgium is Design’. Qua leuze misschien wat kort door de bocht, maar de Belgische delegatie kon wel op heel wat bezoekers rekenen. De scenografie was sober, wit en doelgericht. Ze vestigde onder de titel ‘Lightness’ de aandacht op ontwerpen van onder andere Bram Boo, Alain Gilles en Sylvain Willenz (die voor producent Tamawa deze verlichting ‘Ray’ ontwierp). Zelden zoveel volk zien drummen om op een receptie van een Belgische designexpo binnen te raken. Kortom: België is in de designwereld méér dan de som van Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Opzet geslaagd voor Design Vlaanderen, Flanders Investment & Trade, Designed in Brussels en Wallonie-Bruxelles Design/Mode.

De Nederlandse producent Droog kleurt traditioneel al eens graag buiten de lijnen. Dit jaar deden ze dat met het designduo Minale-Maeda. De Duitse Mario Minale en de Japanse Kuniko Maeda (die samenwerken vanuit Rotterdam) ontwierpen een collectie ‘Inside Out’-meubilair. Dat zijn kasten die aan de binnenkant perfect zijn afgewerkt met een kleurrijke laklaag, terwijl de buitenkant met bouten en plankjes aan elkaar vasthangt. Een doodnormale kast dus, maar dan binnenstebuiten. Het project past perfect in het thema van Droog: ‘Design for download’. Geen al te moeilijke meubelconstructies, waarvan je de blauwdrukken op een internetplatform kan downloaden. Dat internetplatform komt er trouwens echt aan dit najaar. Het moet een onlinegemeenschap worden van ontwerpers, architecten, doe-het-zelvers en designfreaks.

Nog meer ontwerpen van onze noorderburen zagen we bij NGispen, het designbroertje van kantoormeubelfabrikant Gispen. NGispen staat onder de creatieve leiding van de sympathieke designer Richard Hutten. Die lanceerde trots de allereerste commerciële collectie stoelen van Maarten Baas. Baas maakt al langer interieurontwerpen, maar altijd in beperkte oplages voor verzamelaars en musea. En ook nu heeft Baas het bijzonder moeilijk om een echte serie te maken. Hij maakte vijftig verschillende vluchtige tekeningen van deze ‘More or Less’-stoel, waarvan er acht in productie gaan. Zo kan u aan de eettafel acht verschillende stuks van Maarten Baas uitstallen. De zwarte stoelen vertonen subtiele vormelijke verschillen, die allemaal beantwoorden aan het algemene thema van de NGispen 2011-collectie ‘Playing with Tradition’.

Geen betere plek om boeken te bewaren dan in een boekenkast met een echte ziel. Dat was zowat het opzet van de Italiaanse ontwerper Fabio Novembre, die voor producent Casamania dit Robox-boekenrek ontwierp. Het bovenste hokje van de kast is een fotolijst, zodat het geheel een nog menselijkere aanblik krijgt. Ter hoogte van het hart kreeg de kast een rode kleur. Novembre werkt graag met menselijke gezichten en vormen, en liet dat eerder al zien in zijn stoeldesigns voor Casamania. Over deze kast zegt hij: “Misschien kijkt men ooit wel op deze kast terug en beschouwt men het als mijn kubistische periode.” Het ontwerp prijkte op de meubelbeurs van Milaan naast een Belgisch ontwerp: de ladekast ‘Container’ van Alain Gilles.

De meest gestelde vraag tijdens deze editie van de designweek luidde ‘where is Tom Dixon?’ De hyperpopulaire Britse ontwerper had zich namelijk verstopt op een nieuwe locatie ten zuiden van de binnenstad. En dat had zo zijn reden. Dixon stelde onder de naam ‘Multiplex’ immers niet alleen zijn nieuwe collectie voor, waaronder deze Etch-luchter, maar zette ook een restaurant, een tearoom en een digitaal platform op poten in samenwerking met BlackBerry. “Laat ons daar gaan eten!”, klonk het op dag één enthousiast onder de verzamelde journalisten, maar voor 70 euro per couvert was de Dixongekte snel bekoeld.

Al een tijdje een hype in de interieurwereld: re-editions, oftewel het opnieuw uitbrengen van aloude ontwerpen. Een truc die ze bij Cassina als geen ander beheersen. Eerder al bracht de Italiaanse producent oude ontwerpen van Le Corbusier opnieuw in roulatie. Nu is architect en designer Franco Albini (1905-1977) aan de beurt, die in 1940 deze tropisch ogende bibliotheekkast ‘Veliero’ ontwierp. Toen een technisch huzarenstukje, nu een pronkstuk in de ‘I Maestri’-lijn van Cassina, die een ode brengt aan de meesters van weleer. De heer Albini ontving in zijn carrière maar liefst drie keer de Compasso d’Oro, de belangrijkste Italiaanse prijs voor uitzonderlijke vormgevers.

Een duidelijke trend in Milaan dit jaar: de gebogen vormen. Weg met de hoekige, rechtlijnige stoelen en banken, welkom aan ontwerpen zoals dit Goggle-bureau van onze landgenoot Danny Venlet. Elegant en functioneel, zonder te veel tierlantijntjes. Het bureau wordt geproduceerd door het Italiaanse Babini, waar het in verschillende kleuren en uitvoeringen wordt uitgebracht. Maar Venlet werkt ook samen met bedrijven van eigen bodem. Zo stelde hij dit jaar de asymmetrische schaal Oïlo voor bij het Belgische accessoirelabel Oxygène.

“Niet iedereen heeft genoeg plaats voor een gigantische picknicktafel”, verkondigde Dirk Wynants, de big boss van Extremis, op het Salone del Mobile. “Dus hebben we de Hopper-tafel in twee gedeeld en er een bank van gemaakt. De Hopper-bank is ideaal voor kleinere terrassen, of als stadsmeubilair in een park of een publieke ruimte.” De Hopper Bench is bovendien zo ontworpen dat ze op twee manieren gebruikt kan worden: ofwel is het een bank met een bar, ofwel een bank met een hoge rugsteun.

In bed nog wat rondzappen, een beetje lezen of wat scrollen op de iPad, allemaal goed en wel, maar waar blijf je met de afstandsbediening, de iPad of het boek?

Het antwoord komt van de Israëlische ontwerper Arik Levy. Hij ontwierp voor Molteni & Co. het zogenaamde Tea Time Bed, met hier en daar handige opbergtrucjes en zakjes voor al het onhandige ‘bedgerief’. Ook een ideaal meubelstuk voor het geval er onverwacht bezoek de slaapkamer mocht passeren: duw in dat geval de iPad of de leeslamp extra diep het bed in.

Het Belgisch-Nederlandse duo Studio Job smijt zich op de kantoormarkt. Met een naam als ‘Studio Job’ moest dat er uiteraard eens van komen. Ontwerpers Job Smeets en Nynke Tynagel bedachten kleurrijke bureaukasten voor het Nederlandse bedrijf Lensvelt. Het opmerkelijke aan de bureaukasten is de veel te grote gouden sleutel, een duidelijke verwijzing naar de luxueuze, artistieke stijl van Studio Job.

Deze versies van de ‘Job Office’-lijn met gouden sleutels worden slechts in beperkte oplage verkocht, later volgen commerciëlere exemplaren met een iets meer bescheiden sleutel.

Een royale portie comfort en zachtheid, dat is de basis van de ‘Royale’, een fauteuil ontworpen door het Brusselse duo Beaverhausen voor de Belgische producent Indera. Dat royale comfort krijgt extra elegantie door details als knopen met motieven van kronen en kruisjes. Kortom: een koning waardig. Indera belooft bij aankoop ook een levering van acht persoonlijke dienaren. Voor 950 euro? Een koopje.

Opnieuw waagt een luxueus modemerk zich tussen de meubelen. Hermès presenteerde in Milaan een erg chique, mooi afgewerkte interieurcollectie. Decor voor deze presentatie: een papieren paviljoen van de Japanse architect Shigeru Ban. Voor het design van Hermès geldt hetzelfde als voor hun handtassen: het is niet voor iedereen weggelegd. Tenzij u snel even 40.000 euro voor een sofa neertelt.

Het Nederlandse label Moooi vierde zijn tiende verjaardag met een hele resem nieuwe ontwerpen, zoals deze multifunctionele Extension Chair van de jonge Sjoerd Vroonland. Het duo Studio Job bezette het Moooi-terras in Milaan met hun ‘gothic chair’, een stoel die zou moeten verwijzen naar een gotisch verleden maar die bij ons alleen het woord ‘Lego’ opriep. Al kan dat ook aan de knalgele uitvoering met rode noppen gelegen hebben.

Onder de noemer ‘Moooi Panorama’ kregen bezoekers ook een panoramisch overzicht van de artistieke fotografie die door de Nederlanders de afgelopen tien jaar werd gebruikt. Maar waarom De wereld draait door-presentator Matthijs van Nieuwkerk daar in bloemetjeshemd tussenhing, was niet meteen duidelijk.

INFO www.moooi.nl

Vorig jaar al konden we kennismaken met de vederlichte ‘Air Vases’ van de Japanse Torafu Architecten. Zij snijden via een lasertechniek patronen uit papier die ze dan uitvouwen tot een vaas of schaal. Dit jaar werden de ingenieuze papieren vaasjes bedrukt met digitale Canonfoto’s. Het resultaat hing sprookjesachtig boven een spiegel te bengelen op de ‘Neoreal wonder’-tentoonstelling van Canon. Een magisch rustmoment in een hectische designweek. En een mooie symbiose tussen design en fotografie. Leggen we binnenkort limoenen in onze vakantiefoto’s?

INFO www.torafu.com

Uitleggen wat de ‘Impossible Wood’-stoel van het Londense Doshi Levien voor producent Moroso zo speciaal maakt, is een bijzonder technische aangelegenheid. Moraal van het verhaal is dat hout inderdaad onmogelijk op deze manier gebogen kan worden. De stoel is dan ook niet echt van hout gemaakt, maar wordt via een techniek van ‘spuitgieten’ gevormd uit een stof die voor 80 procent uit houtvezel en voor de rest uit kunststof bestaat. Een design trompe-l’oeil dus.

INFO www.moroso.it

De Braziliaanse Campanabroers vieren hun creativiteit al een aantal jaar bot op de collectie van het Italiaanse Edra. Een stoel uit houtoverschotten of een kast met lang haar, niemand kijkt er nog van op. Toch was hun nieuwe ontwerp, de Grinza-fauteuil uit eco-bont, een aangename verrassing. Het was op de Edra-stand aanschuiven om er even op te mogen zitten. Hoe raar de sofa er ook mag uitzien, het bont voelt aan alsof je tegen de buik van een gigantische puppy aanzit. Dat zogenaamde ‘chubby design’ wordt mogelijk een nieuwe trend. Ook Diesel heeft een ‘dikke stoel’ in de aanbieding dit jaar.

Het Franse Roche Bobois heeft duidelijk een voorliefde voor modeontwerpers uit eigen land. Na een samenwerking met enfant terrible Jean Paul Gaultier werkt het interieurmerk nu samen met breiwerkspecialiste Sonia Rykiel. Intussen is het niet langer Sonia die aan het hoofd staat van dat modehuis, maar dochter Nathalie. De stijl van Rykiel, en dus van de kussens voor Roche Bobois, blijft dezelfde: kleurrijk, veel rood-roze tinten en een massa strepen.

Hoe meer we met zijn allen werken, hoe liever producenten van relaxzetels dat zien gebeuren. Op het Salone del Mobile zagen we dan ook bij nagenoeg elk toonaangevend merk een relaxzetel, of ‘loungesofa’ zoals dat mooier klinkt.

Bij Vitra ontwierp Antonio Citterio een moderne versie van de razend bekende loungechair van Eames. Een iconische stoel die door heel wat designliefhebbers als ‘mannelijk’ wordt gezien. De stoffen ‘Grand Repos’-eenzit van Citterio heeft een iets ‘zachtere’ aanblik en is ook behoorlijk zachter in prijs. Ook heel knus en vrouwelijk is deze Husk-stoel ontworpen door Patricia Urquiola voor de Italiaanse producent B&B Italia. De Husk balanceert op de grens tussen stoel en bed. Het boek dat u hierin leest, kan met andere woorden maar beter heel goed zijn.

Het Belgische team van verlichtingsproducent Modular is gek op zoetigheid. Na de Cake-armatuur van een paar jaar geleden, pakten ze dit jaar uit met de Soufflé. De dimbare plafondlamp, beschikbaar in wit en zwart, heeft inderdaad veel weg van een tulbandcake. Het indirecte licht van de energiezuinige fluorescentielampen maakt van de Soufflé een geschikte blikvanger boven de eettafel of het keukeneiland.

Maar er was nog nieuws te rapen in de Milanese showroom van Modular Lighting Instruments: de klassieke tl-lamp is immers aan een revival toe. Deze energiezuinige verlichting kreeg in de jaren 90 een slechte reputatie door het lelijke felle licht dat ze uitzond, maar bij Modular zijn ze erin geslaagd strakke tl-buizen te creëren met een warmere lichtkleur.

Het mag dan bijzonder kinderachtig klinken, maar het is de vormelijke waarheid: de Tagliatellestoel is de moderne opvolger van de Spaghettistoel. Die laatste werd dertig jaar geleden ontworpen door Giandomenico Belotti voor het Italiaanse Alias en kende met zijn rug en zitvlak uit dunne kunststofslierten een enorm succes. De Britse designer Jasper Morrison maakte die slierten een pak breder (hij maakte dus tagliatelle van de spaghetti) en paste het onderstel van de stoel zodanig aan dat hij stapelbaar werd. De elastische stroken worden door elkaar geweven en zijn beschikbaar in eenzelfde of in twee verschillende kleuren.

Toegegeven: bij de eerste geruchten van een samenwerking tussen de frivole Spanjaard Jaime Hayón en het stijlvolle Deense Fritz Hansen, was onze eerste reactie eerder sceptisch. De twee samen: we zágen het niet. Maar gelukkig zagen we het wel in Milaan. In de showroom van Fritz Hansen op de Corso Garibaldi stonden maar liefst tien verschillende kleuren van de Favn-sofa opgesteld. De sofa heeft duidelijke Hayóntrekjes, zoals de fijne, statige pootjes en de afgeronde leuningen, en tegelijk past de bank perfect bij de legendarische Swan- en Egg-stoelen van Fritz Hansen. Een absoluut designhoogtepunt.

INFO www.fritzhansen.com

101% Designed in Brussels, een instantie die elk jaar vijf Brusselse designers in de kijker zet, viert dit jaar haar vijfde verjaardag. Tijd voor een kleine retrospectieve van de 25 designers van de afgelopen jaren dus. Het Brusselse veilinghuis Pierre Bergé & associés koos daaruit één winnaar, Nathalie Dewez. Zij krijgt 5.000 euro en een tentoonstelling in het veilinghuis. Maar 101% Designed in Brussels stelde uiteraard ook de nieuwe selectie ontwerpers van 2011 voor, waaronder de bijzonder talentvolle Benoît Deneufbourg. Van hem is dit stoelontwerp ‘Donald’.

Tijdens de designweek testten we wel meer dan honderd stoelen uit. Altijd even zitten, een beetje schuifelen en dan besluiten: ja of nee. Een overtuigde ‘ja’ was het voor de Tip Ton, een wiebelstoel van designstudio Barber Osgerby voor Vitra. Wie vroeger altijd aangemaand werd om stil te zitten op een stoel, gaat hem geweldig vinden. Tip Ton zet aan tot wiebelen, maar niet tot vallen.

Groot-Brittannië weet de laatste jaren een stevige designreputatie neer te zetten. Het meest toonaangevende merk in Milaan is nog steeds Established & Sons en de meest bekende ontwerper blijft Tom Dixon. Maar ook mindere Britse goden komen naar Milaan. Enkele producenten en ontwerpers verenigden zich onder de naam ‘Design Junction’. Onder hen het label Innermost, dat een samenwerking presenteerde met het Amerikaanse designcollectief Rich Brilliant Willing. Dit trio bestaande uit Theo Richardson, Charles Brill en Alexander Williams werd twee jaar geleden door i-D magazine nog toegevoegd aan de lijst van veertig meest invloedrijke designers. Hun lampen en tafeltjes met de naam ‘Clinker’ lijken op een afgeronde xylofoon, en dat is goed nieuws voor ons alfabet.

INFO www.innermost.net

Wegmarkeringen, gevarendriehoeken, krantenautomaten, versleten taxi’s… zowat al het plastic dat in New York City verloren gaat, wordt door ‘The Street is in the House’ opgepikt en omgevormd tot een functioneel object. Bezieler van dit project is de Italiaan

Carlo Sampietro. Hij studeerde grafisch design in Verona, ging in Milaan in de reclamebusiness werken maar trok dan toch naar New York voor een artistieke carrière. Vorige week stond Sampietro opnieuw in Milaan om er zijn collectie lampen, tafels en aquaria voor te stellen. “Heel wat mensen vinden het fijn om een stukje New York in hun woonkamer te zetten”, aldus Sampietro. “En er is materiaal genoeg om mee aan de slag te gaan. Nog elke dag vind ik weggesmeten markeringen die nog perfect te recycleren zijn.”

Veel van de presentaties tijdens de Milanese designweek vallen eerder onder de noemer ‘kunst’ dan onder ‘design’. Zelfs interieurmerken (zoals verlichtingsproducent Foscarini) stellen hun producten voor als waren het schilderijen. Vinden we dat oké of niet? Als het goed is natuurlijk wel. Zoals de installatie van elektronicagigant Toshiba. Die werkte samen met een resem Japanse architecten om een prachtige donkere ruimte in te richten, ‘Luce Tempo Luogo’ genaamd. Golven van led-licht werden door een fijne regenbui gestuurd. Het resultaat was een glinsterende, bewegende lichtbui. Op dat moment barstte in Milaan net een gigantisch onweer los. Het gebulder van de echte donder buiten en het magische lichteffect van de nepregen binnen. Betoverend mooi.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234