Zaterdag 27/02/2021

Interieur zonder grenzen

Koen Pauwels van i.s.m.architecten paste de visie van zijn bureau toe in zijn eigen woning: een open plan met zo weinig mogelijk vaste elementen. Zijn vriendin Sophie Coppens is hoogzwanger, dus de flexibiliteit van zijn concept staat voor een belangrijke test.

In een statige straat bij het Antwerpse Harmoniepark vonden Koen Pauwels en zijn vriendin Sophie Coppens exact wat ze zochten: een cascoappartement in een rustige buurt. Ze werden verliefd op de ruimte, het grote terras, het daglicht en het zicht op een begijnhoftuin. "We zijn nog een aantal andere panden gaan bekijken, maar het gevoel bleef."

Het tweeslaapkamerappartement neemt een volledige bouwlaag in, de vierde verdieping van een voormalig kantoorgebouw uit 1962, dat recentelijk een nieuwe bestemming als woonbouw kreeg. Het heldere plan, een vierkant van 145 vierkante meter met enkel een uitsnijding voor de liftkoker en de trap, geniet van een lichtinval over de volledige voor- en achterzijde, zonder directe inkijk.

Aan de achterzijde zit een ruim terras dat uitkijkt op een majestueuze wilde kastanjeboom in de tuin van het achtergelegen begijnhof. "Het terras was een absolute must in onze zoektocht naar een appartement, dat we er nog eens zicht op groen bijkregen was een zeer grote plus, zeker midden in de stad."

Het bureau i.s.m.architecten streeft naar flexibiliteit in de gecreëerde ruimtes en stelt daarbij ruimtebeleving centraal. "Wij trachten vaste elementen te vermijden, zo laat je ruimte voor een persoonlijke invulling en kun je mettertijd nog alles aanpassen. Over de volledige diepte van het appartement hebben we slechts één lange balk geplaatst, zo ontstaat een open woonruimte waarin losse elementen vrij geplaatst kunnen worden."

Het principe van het open plan herhaalt zich ook aan de andere zijde van het dwarselement, waar de hoofdslaapkamer, de dressing en de badkamer versmolten zijn tot één geheel, zonder belemmerende scheidingsmuren. In die 1,2 meter brede bufferzone tussen de leefruimte en de slaapkamers zitten de nodige vaste functies zoals de keuken, een opbergruimte, het bureau en een toilet.

Afhankelijk van het gewenste gebruik of de stemming van de bewoners, kan de dwarsbalk geopend of gesloten worden met kamerhoge schuifpanelen. Speelse details, zoals de afgeschuinde zijvlakken van het keukenblok en een nis die een doorkijk vormt tussen de leefruimte en de slaapkamer, zorgen voor een verrassend effect dat het geheel licht maakt.

Uitgepuurd

Hout draagt wel vaker de voorkeur weg voor de vaste elementen in de architectuur van i.s.m.architecten. In dit geval werd berkenfineer op multiplex gecombineerd met wit laminaat en witte muren.

"Met een beperkt materialenpalet trachten we het ontwerp te vrijwaren van een dwingende look, maar het is wel van belang om het warm en menselijk te houden. Naar analogie met hedendaagse Japanse architectuur en werk van Scandinavische meesters streven wij naar een uitgepuurde vormentaal, die door het gebruik van natuurlijke materialen nooit minimalistisch kil wordt. We creëren transparante ruimtes, die dan kunnen worden ingekleurd door de bewoners."

Hairy man

Een eclectische mix van meubilair, kunst en objecten geeft kleur aan het interieur. Een aantal stukken heeft een heel persoonlijke link, zoals de twee schilderijen van bevriende kunstenaar Lieven Segers, het schilderij van vader Peter Pauwels, en de 'hairy man' en kaarsenkop van Sophies broer Christophe Coppens.

De wandkastjes en de lederen zetels erfde Koen van zijn grootmoeder. Beide zijn maatwerk, ontworpen door Karel Belmans in de jaren zeventig. Verder springen de Plia-tafel en stoel in het oog, originele ontwerpen uit 1969 van Giancarlo Piretti voor het Italiaanse merk Castelli.

Hedendaags ontwerp komt naar voor in de barstoelen van Hay, de eetkamerstoelen van Jasper Morrison (Vitra) en de tafel, die een eigen ontwerp van i.s.m.architecten is. De tafelpoten zijn de Loop Stand-schragen van het Deense merk Hay met erboven een origineel blad in multiplex waarvan een gedeelte in wit laminaat en een gedeelte in koperlaminaat werd uitgevoerd.

Wit voor de baby

Begin mei verwachten Koen en Sophie een baby. "Toen we op zoek gingen naar een pand was een extra logeerkamer een must, met broers en zussen die regelmatig vanuit het buitenland op bezoek komen. Het werd zelden luidop uitgesproken, maar we wisten allebei dat deze kamer ooit een kinderkamer zou worden." Het is een mooie test wat betreft het concept van aanpasbaarheid door de tijd heen. Het witte canvas zal zijn werk doen als achtergrond voor een nieuw verhaal. "Baby's houden van wit, niet? Voor ons geen lichtblauwe babykamer, de massa aan knuffelberen en andere baby- spullen zullen qua kleurgebruik gegarandeerd volstaan", lacht Koen.

Het koppel maakt zich geen zorgen over de kindvriendelijkheid van de materialen die ze kozen. "De gietvloer lijkt ons handig, die is gemakkelijk in onderhoud. De houten afwerking kan nog altijd een kleurtje krijgen indien nodig. Maar het is belangrijk dat je in een huis mag leven. Je moet je kunnen neerleggen bij het feit dat een kind extra rommel zal meebrengen en als je niet kunt verdragen dat er al eens een streep op de vloer komt, moet je een andere afwerking kiezen."

Voorlopig gooien huisje-tuintjeplannen geen roet in het eten en is de baby geen aanleiding om alles om te gooien. "We hebben geen afgebakend plan, maar de aankoop werd wel gedaan met het idee dat het niet voor eeuwig hoefde te zijn. In de stad wonen is op dit moment nog wel een absolute voorwaarde voor ons, we zitten heel goed en willen nog lang niet weg. Zolang we het aanbod en de dynamiek van de stad belangrijker vinden dan de rust van het groen, was en is onze wens een appartement op hoogte, zodat je wereld niet begrensd wordt door het huis aan de overkant. We zijn blij dat deze wens waarheid werd."

i.s.m.architecten

Koen Pauwels en Wim Van der Vurst opereren sinds 2010 onder de naam i.s.m.architecten en werkten daarvoor samen aan projecten voor Rauw Architecten, Monach/Smar, FLC Extended en Bataille-Ibens Design. Ze delen de visie dat architectuur niet neutraal mag zijn, maar een duidelijk standpunt moet innemen. Ze moet ontroeren, verrassen en mooi zijn. De afgelopen jaren realiseerden ze bekende horecazaken in het Antwerpse, maar ook de kantoren van Absoluut en Kenaz in Leuven, het kantoor van Saatchi & Saatchi in Brussel en nieuwbouwwoningen in het groen in Leuven en Herentals.

Hippe horeca

In 2005 haalde i.s.m.architecten zijn eerste project binnen: het pop-uprestaurant Mist voor de succesvolle Antwerpse horecaondernemer Vinko Pepa. De inrichting van Revista, Vitrin en Yam Thai volgden. Het zijn inmiddels drukbezochte zaken op het Antwerpse Zuid. Pauwels en Van Der Vurst gebruiken dit soort opdrachten, die snelle beslissingen vereisen en beperkte budgetten hebben, als vingeroefeningen. Het zijn mini-onderzoeken naar materialiteit waarvan ze de resultaten herinterpreteren in hun kantoor- en woningbouwprojecten.

2005

Mist

i.s.m. Christian De Haas

De verbouwing van een bestaand café naar het tijdelijke café en restaurant Mist dat vijf maanden lang dé plaats van afspraak was, werd in minder dan drie weken gerealiseerd en was verbluffend in zijn materiaalgebruik. Zowel de vloer, de wanden, het plafond, de zitbanken en de bar werden gehuld in OSB-plaatmateriaal: een minimale oplossing met een maximaal effect. Na de verbouwing werd op dezelfde plek wijnbar Gitanes ingericht, ook door i.s.m.architecten.

2006

Revista

i.s.m. Christian De Haas

Revista is een koffiebar en magazineshop geïnspireerd op de kiosko's die toenmalige uitbater Michiel Thys op de straathoeken van Argentinië ontdekte.

Van Revista maakte i.s.m.architecten een warme ontmoetingsplek waarin de onderste helft van de ruimte volledig bekleed werd met een lamellenparket.

De rest van de ruimte is bedekt met wit canvas en wordt bepaald door wat de eigenaar toevoegt: op de zwarte wandrekken staan magazines en kranten uitgestald.

2010

Vitrin

Ook voor de inrichting van de bar Vitrin moest het ultrasnel gaan, lowbudget blijven en toch gezellig zijn. De architecten vertrokken zoals in de meeste van hun projecten van een leeg canvas en één extra materiaal waarmee ze een sterke geste maakten. In dit geval werd de bar met houten plaatmateriaal ingepakt en verbonden met de zijwand en het plafond.

Een eenvoudige ingreep die een sterk driedimensionaal effect heeft en de ruimte als het ware omarmt.

2012

Yam Thai

Het acteurskoppel Nathalie Meskens en Jeroen Van Dyck vroeg i.s.m.architecten om inspiratie te halen uit de slogan Thai street finger food voor de inrichting van hun restaurant. Ze ontwikkelden een vast element, een bar- én werk- én zitmeubel, dat zich uitstrekt over de lengte van de zaak. De basis is een houten frame, dat op verschillende plaatsen werd ingevuld met printplaat, multiplex en spiegel. Het geeft het restaurant een no-nonsenselook en is een knipoog naar een rij oosterse eetstalletjes.

Koen en Sophie in hun keuken. Binnenkort verwachten ze hun eerste kind.

De barstoelen zijn van Hay, de eetkamerstoelen van Jasper Morrison. De tafel is een eigen ontwerp. Rechts de 'hairy man', van Sophies broer Christophe Coppens.

Berkenfineer op multiplex voor de vaste elementen werd gecombineerd met wit laminaat en witte muren.

De wandkastjes erfde Koen van zijn grootmoeder.

De slaapkamer vormt één geheel met de badkamer.

Vitrin.

Mist.

Yam Thai.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234