Zondag 25/08/2019

Inteelt

Natuurlijk werd het Sven Nys. Nummer twee en drie waren ook Belgen. Dan kun je niet meer van een WK spreken. Veldrijden is een dorpssport. Je ziet het ook aan de supporters: dorpelingen. Alles is inteelt.

Is veldrijden nog wel sport? Ja, want drievoudig wereldkampioen Mario De Clercq wacht een schorsing van vier jaar wegens vermeend dopinggebruik. Voor zijn latere leraarschap had hij die flacons epo niet nodig.

De Zimbabwanen van Roger De Vlae-minck reden in Sankt-Welden ook mee. Nou ja, reden? Ze kwamen een kijkje nemen voor de docusoap. Veldrijden is verworden tot folklore, in de regie van Roger De Vlaeminck, die altijd al een pretpaus was als het over vrouwen en negers gaat.

Vroeger was de veldrijder een eenzame fietser. Nu niet meer. Er wordt zowaar in ploegverband gereden. Gisteren deed Sven Vanthourenhout de deur dicht voor Vervecken. Eerder in de wedstrijd kwakte hij de ketting van Wellens' fiets. De knecht Vanthourenhout. Dat hij de kamer met Sven Nys mag delen, maakt hem dolgelukkig. Dat was na de wedstrijd wel te zien: Vanthourenhout danste zich een ongeluk, zo blij was hij met de regenboogtrui van Nys. De winnaar zelf kon nauwelijks lachen. Hij wantrouwt elke vorm van vreugde. Nee, Sven zou ook gisterenavond geen pintje drinken - er komen nog koersen. En hij wil nu alles winnen. Sven Nys is vooral wereldkampioen ascese. Of waarom dacht u dat mevrouw Nys haar geluk gaat zoeken op de cover van P-Magazine?

Van de kampioen Bart Wellens blijft enkel nog een sintel over. Sinds hij wekelijks in een apenpakje te zien is op VT4 is Bart de weg kwijt. Praatjes zat, maar de benen willen niet meer. Dan kom je niet ver in het veldrijden. Wellens is aardig op weg om de hofnar van het veldrijden te worden. Aan de hand van moeder Wiske "die zo goed duifkes kan bakken". Het is een treurige ontbladering van een mooie atleet. Aan de vooravond van het WK riep hij nog dat hij een geheim plan had. Niets van teruggezien in de koers.

Er lag sneeuw in Sankt-Wendel. Mooi voor dorpelingen uit de Kempen die zelden sneeuw zien, maar veldrijden is er dan niet meer bij. De veldrijder hoort een uur lang te sidderen van verzuring en kou, en daar overheen een vette laag modder. De veldrijder mag nog nauwelijks herkenbaar zijn aan de meet. In de tijd van Erik De Vlaeminck en Berten Van Damme moest je een studie van het gebit maken om te weten wie er gewonnen had.

Sven Nys was gisteren beslist geen slijkduivel. Hij kwam uit een warm bad.

Hugo Camps

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden