Maandag 26/08/2019

ING-drama

Joachim Pohlmann is woordvoerder van Bart De Wever (N-VA) en schrijver. Zijn wisselcolumn met Kristof Calvo (Groen) verschijnt op vrijdag.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Er zijn van die hoogst irritante figuren die naar hun eigen schrijfsels verwijzen om een punt te maken. Terwijl uw hersenen deze woorden verwerken, nadert u het moment waarop ik zo'n hoogst irritant figuur word: ik heb er een boek over geschreven. Of althans een roman. Maar dat telt ook.

U zult denken: 'Waarover dan?' Wel, enigszins over het ING-drama. Niet dat ik het voorspeld had, al wist ik al weken geleden dat het ING-kantoor in mijn geboortedorp zou sluiten. We waren in de Kempen al verontwaardigd en misnoegd nog voor het hip werd.

Eigenlijk gaat het over de technologisering van ons bestaan. Die premisse is evenmin van mij. Ernst Jünger, Martin Heidegger of Jacques Ellul onderbouwden dat ver in de vorige eeuw veel beter. Ik maakte er enkel een romanpersonage van in de vorm van een bankier.

Een bankier gedreven door de zucht naar een steeds grotere efficiëntie. En dat is de basis van de vrijwillige decimering van ING: meer efficiëntie. Dat ING qua 'keihard ouderwets kapitalisme' de hoofdvogel afschoot, is een ideologische versluiering die een fundamentelere werkelijkheid verbergt.

Uiteraard trapte ING een hattrick binnen: honderden miljoenen euro's winst en duizenden mensen op straat, inhalige aandeelhouders die azen op dividend en een grijpgrage CEO. Een mens bestormt voor minder de barricades. Toch zou ik de karmijnen vaan nog even in de kast laten.

Het heeft immers minder te maken met winst of groei dan met de wil tot efficiëntie. En dat is geen ideologisch axioma, maar een technologische vereiste. Van knots tot kerncentrale, als een nieuwe technologie niet efficiënter is dan de technologie die deze vervangt, wat is dan het nut ervan?

De mens kan niet anders dan zich conformeren aan de - door de technologie opgelegde - efficiëntiedwang: het is aanpassen of ten ondergaan. Die overmacht reduceert de mens tot een gespecialiseerd individu dat ondersteunende technologische taken moet uitvoeren.

De technologie heeft menselijk materiaal nodig dat zich flexibel buigt naar de voortdurend evoluerende omstandigheden. Technologie is niet langer een instrument, maar een deel van ons wezen. Tot op een dag een volledige synthese plaatsvindt en we als een mensmachine achterblijven.

Die transformatie is volop aan de gang. Mensen worden verbeterd met protheses, plastische chirurgie en genetische selectie. De technologie zal ons machtiger maken dan we ooit hadden durven dromen. Natuur en moraal beknotten ons, technologie maakt ons potentieel grenzeloos.

De sterren liggen dus binnen handbereik. Maar de prijs is dat we - net als elke andere technologie - moeten voldoen aan de efficiëntie-vereiste. Is het menselijk materiaal overbodig, moet er komaf mee gemaakt worden. Net zoals mijn eens geliefde Nokia 3310 nu op de schroothoop ligt.

Het is, kortom, de vrijheid van een lijfeigene in een technologische feodaliteit. Kapitalisme, communisme of eender welk -isme, het maakt weinig uit. Ze dienen alle dezelfde logica. Wernher von Braun meende oprecht dat hij enkel raketten maakte. Waar die neerkwamen, dat was ideologie. Hij had het evengoed voor de Sovjets kunnen doen - als hun planeconomie efficiënter was geweest.

Ons er tegen verzetten heeft geen zin. Het is er ook te laat voor. Het zal zaak zijn ons te wapenen om een zekere menselijkheid te bewaren. Want zonder technologie lukt het niet. 'Technology will save us if it doesn't wipe us out first', aldus Pete Seeger. De vraag is op welke kant het dubbeltje valt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden