Dinsdag 07/07/2020

Indrukwekkende terugkeer van een antichrist

Bono noemt hem de vroedvrouw van U2, maar Gavin Friday is uiteraard meer dan gewoon de beste vriend van de grootste rockgroep ter wereld. Als aanvoerder van de anarchistische punkgroep The Virgin Prunes werd hij door conservatief Ierland destijds de antichrist genoemd, en ook nu zal zijn eerste soloplaat in zestien jaar wellicht flink wat stof doen opwaaien.

Gavin Friday

Catholic

De consternatie heeft dit keer vooral met de hoes te maken. Daar ligt een lijkbleke Gavin Friday - je zou zweren dat hij overleden is - op bed, toegedekt door de Ierse vlag en met een kruisbeeld op de borst. Het zet hem meteen weer waar hij zijn moet: op de de kaart. De laatste tijd liep zijn werk minder in de kijker. Hij componeerde filmsoundtracks, acteerde in Breakfast on Pluto van Neil Jordan, en was een paar jaar tijd buiten strijd als gevolg van een rugaandoening.

Maar met Catholic (niet toevallig) keert Friday nu enigszins onverwacht terug op het toneel. Zonder de hulp van zijn beroemde vrienden en, misschien nog opvallender, zonder Maurice Seezer, de man die tot voor kort zijn muzikale partner was. Catholic gaat over de thema’s die ook vroeger al deel uitmaakten van zijn werk, maar nu de Ierse kerk in opspraak is wegens kindermisbruik nog zwaarder doorwegen.

Hij heeft het over zijn wankelend geloof, over het verlies van zijn onlangs overleden vader, en promiscuïteit. ‘Able’ is het soort openingssalvo dat hem in één vlotte beweging weer op de kaart plaatst, een goeie, compacte song waarin Friday de balans opmaakt van zijn leven, en gelouterd terugblikt op zijn stukgelopen huwelijk. ‘Land On The Moon’, met de dochter van Sigur Ros-producer Ken Thomas als tweede stem, klinkt nog kwetsbaarder. Het is het soort in zichzelf gekeerde ballad die na elke nieuwe beluistering weer net iets dieper snijdt.

Emotionele diepgang

Gavin Friday, een germanofiel die op zijn vorige werk nadrukkelijk refereerde aan het werk van Kurt Weill en Bertolt Brecht, opteert dit keer voor een atmosferischer geluid, waar dromerige synthesizers mooi kleuren tegen zijn weemoedige falsetstem (‘A Song That Hurts’) en discrete, voorgeprogrammeerde beats de emotionele diepgang van de muziek niet in de weg staan.

In ‘The Only One’, over de moeizame communicatie tussen geliefden die nog wel onder hetzelfde dak leven maar elkaar desondanks uit het oog zijn verloren, levert dat pakkende resulaten op. ‘Blame’ kabbelt dan weer op een spaarzame akoestische gitaar zonder dat je ook maar één moment aan folk moet denken. Het is een nummer waarin hij, wars van goedkoop sentiment, de balans opmaakt van de verhouding met zijn vader, die een leven lang gespannen is geweest, en pas op zijn sterfbed enigszins hersteld raakte.

Het maakt van Catholic met voorsprong de meest persoonlijke cd waar Gavin Friday ooit een hand in heeft gehad. Goed, het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, en zestien jaar is een eeuwigheid in de popmuziek. De kans bestaat dat het publiek van vroeger hem vergeten is, terwijl iedereen die vandaag jonger dan dertig is hem wellicht niet eens kent. Maar los daarvan is dit een indrukwekkende terugkeer van een van de meest buitengewone artiesten die de punkgeneratie heeft voortgebracht.

(Rubyworks/De Koncurrent)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234