Zaterdag 19/10/2019

In Vlaamse koersvelden

Hij zegt het mooi. "Ik word geduld." Hij is nederig en hanteert een passieve vorm, want even zo goed zei hij: "Ik heb geduld."

Twee jaar heeft Dimitri Van Zeebroeck, fotograaf en documentairemaker, aan Surplace geschaafd. Hij heeft dat nodig, zegt hij. Hij wil zich helemaal in een cocon onderdompelen, een maniakale toewijding aan de dag leggen, personages en verhaallijnen voldoende laten rijpen. Maar hij zou eraan kunnen blijven sleutelen. Wanneer Surplace vanavond op antenne komt, zal hij ongetwijfeld weer denken aan bepaalde shots die na lang twijfelen zijn gesneuveld.

Vanaf vandaag loopt Surplace op Canvas. Na de nacht (Weerwolven) en de elementen (Elements) koos Van Zeebroeck ditmaal voor de koers. De reeks bestaat uit vier afleveringen en draait om mensen die ter plaatse leven. Elk wonen ze op een plek die door koers is betast. De Lange Munte in Scheldewindeke, de Oude Kwaremont in Kluisbergen, 't Schavei in Overijse, de Ertbrandstraat in Putte-Kappelen. Ze wonen daar al lang en hebben dingen zien veranderen. De straat, de mentaliteit, de manier van met elkaar omgaan. Daar gaat Surplace over, vertelt Van Zeebroeck, de koers is maar een kapstok om het verhaal aan vast te hangen.

Hij garneerde zijn beelden met Nils Frahm en A Winged Victory for the Sullen, muziek die minimalistisch is. Pratend over Surplace gebruikt Van Zeebroeck de woorden ongekunsteld, spartaans. Hij wou strippen tot de essentie.

Aldus ontvouwt Surplace zich in zwart-wit. Een beetje als tegenreactie op Elements, zegt hij, waarvoor het bij wijze van spreken niet episch genoeg kon zijn. Voor Surplace heeft hij de mensen aan hun keukentafel opgezocht, in hun zetel, en dat vond hij haast even indrukwekkend als de lavameren in Hawaii. De authenticiteit "van bij ons" maakte een zeer grote indruk.

De schroothandelaar van de Lange Munte bijvoorbeeld, te zien in de eerste aflevering. De manier waarop hij de documentairemaker aansprak of aankeek, hoe hij in het leven stond, het heeft Van Zeebroeck diep geraakt.

Wat opvalt bij Surplace, en bij alles wat Van Zeebroeck doet, is de hang naar onzichtbaarheid. Zijn hand zit immer in het doek, maar afwezig is zijn ego.

Hij zegt: "Ik laat de mensen graag uitspreken. Dat is niet alleen een vorm van beleefdheid, maar ook een houding die mij heel evident overkomt. Ik begrijp nog altijd niet waarom sommige reportagemakers per se door het beeld willen lopen of bij wijze van tegenshot een vraag moeten stellen aan de persoon over wie ze een portret aan het maken zijn. Ik vind dat je zelf zo weinig moet interveniëren."

Foto's Dimitri Van Zeebroeck

Tekst Lander Deweer

Surplace, vanaf vandaag vier weken lang om 19.30u op Canvas.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234