Zondag 18/04/2021

IN 'T DIEPST VAN MIJN GEDACHTEN (zou ik 1 Dag In de huid willen kruipen van...)

Celia Ledoux alias Patrick Bateman (uit American Psycho van Bret Easton Ellis)

Kijk eens: je wil een nieuwe ervaring. Geen vrouw dus. Waarom zou je. De literaire vrouw die platte slet noch weke trut is, wie zal haar vinden? Donna Tartts Camilla: oké, maar haar driftig geniale Henry houdt zowel brein- als penisvoordeel. Die twee tegelijk: misschien, en dan tot en met postcoïtus? Maar dan brak ik de regels en ging het weer eens over seks.

De roekeloze sociale klimmer Bel-Ami van Maupassant komt dichterbij. Mijn laaggeboren moeder wilde mij absoluut hogerop, en ik gehoorzaamde netjes en op merite. Nu bouwt dat steviger pedigree op dan bedpolitiek, maar intussen verveel je je stierlijk met al die principes.

Zo'n simpele vraag, drie paragrafen en nog geen antwoord. Terwijl de winnaar vanzelfsprekend Patrick Bateman uit American Psycho moet zijn.

Bateman is duidelijk van heel rijke afkomst. Ik strekte mijn moeders ambitie tot eer voor ik - zondeval zonder weerga - het schrijversberoep koos, maar de fluïde vanzelfsprekendheid van geboorteadel leer je nooit aan. Rijkgeboren vrienden gaven geld even moeiteloos uit als ze het beheerden. Ik bleef rekenen: hoeveel kost dit feest, hoeveel witte producten voor één toast kaviaar. Ik bleef een zweterige pussy in aandelenbeheer.

Sommige rijke vrienden combineerden fabuleuze ruimhartigheid met sociale overtuigingen à la Pinochet. Pas na jaren begreep ik: de vicieuze cirkels van ziekte, armoede en misbruik kenden zij nooit. Ze moesten steuntrekkers wel als gewilde profiteurs zien. Soms droom ik dat politici één jaar verplicht sociaal gaan wonen op een minimumloon.

Rijkdom kán de grootste clementie meebrengen, maar ook zorgeloze bloedmooie zakken zoals Bateman. Daar ga ik voor. Bronzen lijf, erectie van staal. (Toch nog seks. Sorry.) Ik wil de luxehoeren ongemakkelijk laten schuifelen in mijn interieur van geërfde kunst en strak design.

Wat Bateman voelt? Jaja. Vrijen in een ander lijf, staand plassen - allemaal mooi. Ik wil vooral de luxe van het niet-voelen. In zijn hoofd heerst een intrigerende morele stilte, in zijn afgestompte lijf komen prikkels nauwelijks aan. Hij voelt de vrouwenlichamen die hij neemt niet meer, in topeten rommelt hij lusteloos, zelfs drugs gebruikt hij zonder veel genot. Hij verzuipt zo in schoonheid dat sensualiteit tot een automatisch esthetisch gebeuren verwordt.

Bonus. Bateman werd niet verpest in de verfilming. Een zeldzaamheid. Eline Vere: vaal konijn; Elizabeth Bennett: een dozijn keer gesmoord in kant en lintjes; Bridget Jones: blockbusterfrankenstein. Hoewel de moorden iets minder grafisch werden, bracht Christian Bale zelf alleen visuele bonus en maakte hij Bateman nog mooier, onbegrijpelijker, attractiever. Het moment dat hij de biceps van zijn spiegelbeeld bewondert, blijft op mijn netvlies gebrand.

Mag ik één wijziging? Dan vervangt een Battle of the iPads de visitekaartjes. Een good ol' shoot-out in maatpak. Lekker.

Celia Ledoux schrijft fictie, columns en podiumstukken. Haar eerste roman verschijnt dit najaar.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234