Dinsdag 13/04/2021

In 't diepst van mijn gedachten (zou ik 1 dag in de huid willen kruipen van...)

undefined

Aah, een getourmenteerde jonge vrouw te zijn in de rijke bovenlaag van Rusland in de late 19de eeuw. Wie droomt er niet van? Ik alleszins wel. Nou, gesteld dat het voor een week of zo zou zijn. Of vier dagen. Ik heb nochtans weinig tot geen neiging om te gaan cross-dressen of mijn lippen in twee shades of rouge te benadrukken. Maar het zou ergens mijn verdiende loon zijn. Als man wat aan je kale kop krabben, door het raam staren en dan een hoop vrouwen op het papier gooien om ze dan wat te laten afzien. Nogal gemakkelijk. En als ik dan toch eens wil weten hoe het eruitziet aan de andere kant, dan maar meteen door de ogen van de moeder aller liefdesslachtoffers: Anna Karenina. En in wat voor wereld...

De weelde en tegelijkertijd de verveling en de voorspelbaarheid der geplogenheden op de societyfeestjes. De lange treinreizen tussen Moskou en Sint-Petersburg in zwalpende wagons, verstikt door zweet, scherpe parfums, ongemakkelijke kleding en duur maar strak schoeisel. En daaromheen een maatschappij die als een strenge schooldirectrice bepaalt wat kan en wat niet. Hoe je eet en met wie je converseert. Wie je huwen mag en wie je status breken kan. Hoe je eet en lacht en vis snijdt en kust en fooi geeft aan de kruier en drinkt en hoe je gepast verbaasd reageert op malse roddels die je allang kent. Maar ook hoe ver je mag gaan in wat niet kan en met wie en hoe je daarbij te gedragen.

Precies dat laatste heeft Anna Karenina van Tolstoj niet goed begrepen. Of eigenlijk net heel goed. Wat het feit dat ze zich na lang vechten volledig laat gaan nog dramatischer en mooier maakt. Ze is getrouwd met de hoge ambtenaar Karenin, met wie ze een kind heeft en in Moskou woont. De Russische schooldirectrice dicteert het leven en dat kabbelt op een langzaam maar vertrouwd ritme voort. En dan moet Anna naar Sint-Petersburg om ironisch genoeg het huwelijk van haar ontrouwe broer te gaan lijmen. Perfect plan, tot ze de jonge graaf Vronski tegenkomt en alles aan het wankelen gaat.

Een romannetje over liefdesperikelen van rijke mensen, zo werd het boek van Tolstoj destijds samengevat door de critici, die, met andere woorden, ook toen al niet goed wisten waarover ze het hadden en waarschijnlijk gewoon hoopten om ook eens een knap lief te scoren. Anna Karenina was het eerste grote literaire werk dat ik ooit las en zo goed mogelijk over liefdesperikelen van rijke mensen schrijven is sindsdien iets waar ik naar streef.

Ik hou van Anna omdat ze passioneel is zonder gemakkelijk te zijn en omdat ze vecht. Zolang er gevochten wordt, is er drama, en zolang er drama is, wordt er literatuur over geschreven. Na zdoróvje, Anna.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234