Vrijdag 02/10/2020

Goedele Devroy

In quarantaine met zwaar gehandicapte zoon Quinten: ‘Corona gaat de állerzwaksten het hardst treffen’

Beeld RV

‘Quinten is 21, maar heeft de mentale leeftijd van 1 jaar’, zegt VRT-Wetstraatjournaliste Goedele Devroy. Haar zwaar gehandicapte zoon mag de komende weken niet meer in zijn vaste zorginstelling verblijven. ‘Omdat hij koorts maakte na een routineoperatie. De kans is reëel dat hij besmet is.’ Maar Devroy vreest vooral de impact van corona na de crisis: ‘De vooruitzichten waren al superslecht voor al die mensen op een wachtlijst, en nu vrees ik dat het helemaal hopeloos geworden is.’

Normaal verblijft Quinten in Bindkracht, een zorgvoorziening in Landen voor mensen met een verstandelijke beperking. Sinds vorige week is in dat soort voorzieningen geen bezoek meer toegestaan, ook niet van naaste familieleden.

Goedele Devroy: “Dat klopt. Daarom werd iedereen verplicht om zijn kinderen in de voorziening te laten zonder bezoek – voorlopig drie weken, tot aan de paasvakantie – ofwel om thuis voor hen te zorgen. Dat was een heel moeilijke keuze... omdat ik me op dat moment zelf niet echt goed voelde. Ik had een beginnende verkoudheid, dus koos ik voor de eerste optie. Ik dacht: ‘Quinten drie weken thuis houden, met een kans dat die periode nog zal worden verlengd, dat gaat me niet lukken.’ Ik was ook bang dat ik misschien zelf al besmet was met het coronavirus. Dus heb ik Quinten met pijn in het hart achtergelaten in Bindkracht. Ik voelde me triestig en schuldig. Maar een dag later beslisten de artsen er anders over.”

Hoe bedoel je?

Devroy: “Enkele dagen daarvoor had Quinten een routineoperatie aan zijn oren ondergaan, omdat hij zo veel last had van ontstekingen. Achteraf had hij lichte koorts – wat niet abnormaal is. Drie dagen later, op vrijdag, kreeg ik rond de middag een telefoontje: de artsen hadden beslist dat alle bewoners en personeelsleden met een verhoogde temperatuur de voorziening moesten verlaten. Ik moest Quinten dus onmiddellijk komen halen.”

Behoorlijk drastisch, niet?

Devroy: “Ja, maar ze wilden geen enkel risico nemen. Er was al een personeelslid van Bindkracht dat koorts had en over wie men zich zorgen maakte. Ik neem de artsen dus niets kwalijk: je kúnt vandaag geen risico’s nemen.

“Deze onverwachte situatie is voor mij wel een enorme belasting. Ik moet nu minstens 23 dagen zelf voor Quinten zorgen. Dat is drie keer langer dan ik ooit in één keer gedaan heb: mijn maximum is 7 dagen, en toen was ik echt kapot.”

Waarom is de zorg voor Quinten zo zwaar?

Devroy: “Hij heeft een chromosomale afwijking, waardoor hij ernstige mentale en fysieke beperkingen heeft. Hij kan niet spreken, hij is incontinent, hij kan thuis wel een beetje stappen, maar is daarbuiten aan een rolstoel gekluisterd. Hij ligt graag op de grond met een babyspeelgoedje te spelen, maar heeft continu aandacht nodig. Hij heeft de mentale leeftijd van een kind van 1 jaar, terwijl hij 21 is.

“Omdat hij zo hulpbehoevend is, verblijft Quinten tijdens de week in Bindkracht. Dat is een zorgvoorziening die wij in 2017 samen met de ouders van nog negen jongvolwassenen met een ernstige beperking hebben opgericht. Daar krijgen Quinten en zijn lotgenoten de aangepaste zorg. In het weekend komt Quinten meestal naar huis. Dat was de routine die wij de voorbije drie jaar hebben gevolgd, dat was een haalbaar ritme. Door corona staan wij er nu plots weer alleen voor.”

In een vorig interview zei je over die weekends: ‘Die zijn vaak uitputtend, zwaarder dan mijn job bij de VRT. Quinten moet voortdurend geëntertaind worden. Op maandag ben ik soms blij dat het weekend voorbij is.’

Devroy: “Dat is zo. En nu gaat dat ‘weekend’ dus 23 dagen duren... En mijn grootste angst is dat die 23 dagen er nog veel méér gaan worden. Ik ben ook bang dat de overheid zal beslissen dat niemand nog zonder dringende reden zijn huis uit mag, óók niet om te gaan wandelen en een frisse neus te halen. Ik ga nu soms drie keer per dag met Quinten in het bos wandelen. Dat kalmeert hem, want als hij zich verveelt, kan hij lastig worden.

“Quinten kan – en daar kan híj niets aan doen – héél vermoeiend zijn. Hij slaapt hooguit zeven uur per nacht en overdag kan ik hem geen moment alleen laten. Ik moet hem, net zoals een baby, constant verzorgen: pampers verversen, aan- en uitkleden, te eten geven, drinkflesjes maken... Hij kan geen tv kijken, hij kan geen boekjes lezen of spelletjes op de computer spelen... Het vraagt dus allemaal wel wat aandacht en energie.”

ZWARE BURN-OUT

Krijg je van iemand hulp?

Devroy: “Jawel, ik heb sinds een jaar een partner...”

Echt? Dat is nieuws.

Devroy: “Ja, ik prijs me heel gelukkig. Ik heb een man gevonden die ik heel graag zie en die mij geweldig helpt met Quinten. Ik had nooit gedacht dat ik nog zo iemand zou vinden, maar kijk: het leven zit vol verrassingen. Zonder Jan zou ik dit echt niet aankunnen. We verdelen het werk: hij kookt, ik was, en we zorgen samen voor Quinten. Zelfs met ons tweeën is het pittig, maar we slaan ons er wel doorheen. We hebben ook nog een heel goede vriend die vaak langskomt om eens met Quinten te gaan wandelen en die speciaal voor ons met niemand anders contact heeft dezer dagen.”

Stel dat het te zwaar wordt, kun je dan een beroep doen op professionele hulp?

Devroy: “Ik had thuishulp kunnen krijgen, maar ik durf niet. Veel mensen hebben mij al hulp aangeboden – en dat vind ik ongelooflijk lief – maar ik vind het te gevaarlijk om mensen binnen te laten. Ik volg de richtlijnen van de regering strikt op: ik wil alleen met Quinten en mijn partner contact hebben.

“Nu, het mag misschien heel zwaar zijn om Quinten 24 uur per dag bij mij te hebben, aan de andere kant ben ik daar ook wel blij om: nu hoef ik me geen zorgen om hem te maken. Anders had ik hem drie weken – of langer – niet mogen zien. Dat was ook heel lastig geweest.”

Je hebt een paar jaar geleden een zware burn-out gehad, onder andere als gevolg van de zorg voor Quinten. Ben je niet bang om opnieuw te crashen?

Devroy: “Dat speelt soms in mijn hoofd, maar ik ben er nogal gerust in. Mijn burn-out was vooral een gevolg van te veel werk, in combinatie met de zorg voor Quinten. Momenteel werk ik niet, ik zorg alleen voor Quinten.”

Hoe vind je dat de regering de coronacrisis aanpakt?

Devroy: “De drastische maatregelen zijn goed, al hadden ze misschien een dag of twee eerder mogen beginnen. Ik vond het een beetje vreemd om alleen maar manifestaties van meer dan duizend personen te verbieden, terwijl op dat moment in Italië en Spanje al volop mensen aan het sterven waren. Ook dat iedereen tijdens de krokusvakantie zomaar kon gaan skiën in Italië vond ik vreemd, omdat de epidemie in Noord-Italie toen al begonnen was.”

De ernst van de situatie was toen toch niet duidelijk?

Devroy: “Is dat zo? ‘VRT Nieuws’ is toen toch al met een reportageploeg naar Livigno in de Italiaanse Alpen gegaan om aan Vlamingen te vragen of ze niet beter thuis waren gebleven. Al die mensen reageerden op dezelfde manier: ‘Wij merken hier niks van corona. Wij zijn hier om ons te amuseren.’ Ik denk dat dat in de toekomst anders zal zijn. Als er nog eens een epidemie dreigt, zullen de meesten allicht veel sneller zélf maatregelen nemen.”

Had je de voorbije week niet liever live verslag uitgebracht vanuit de Wetstraat?

Devroy: “Dat had ik zeker graag gedaan, maar omdat ik verantwoordelijk ben voor Quinten, voel ik me toch geruster in quarantaine.

“De coronacrisis heeft mijn werk op een andere manier gedwarsboomd. Vlak voor de crisis uitbrak, was ik een Pano aan het maken over de wachtlijsten in de gehandicaptenzorg en de tol ervan voor de mantelzorgers. Die reportage ging in april uitgezonden worden, maar door de coronacrisis is die uiteraard uitgesteld. Alle getuigen in die reportage zitten op dit moment in dezelfde situatie als ik: alle dagcentra voor mensen met een beperking zijn dicht, al die mensen zitten nu thuis. In de woonvoorzieningen moesten de familieleden een keuze maken: hun kinderen of familieleden wekenlang daar laten, of ze mee naar huis nemen. Velen hebben dat laatste gedaan en zitten nu thuis met hun zwaar hulpbehoevende kinderen. Mijn gedachten gaan uit naar al die mensen voor wie de thuisquarantaine extra zwaar is.

“Ik vrees dat deze crisis het probleem van de wachtlijsten helemaal onoplosbaar zal maken. De Vlaamse regering had voor de komende vijf jaar 270 miljoen euro extra uitgetrokken. Maar volgens haar eigen voorspellingen gingen de wachtlijsten met dat geld tegen 2024 nog eens met liefst 65 procent toenemen. De vooruitzichten waren dus al superslecht, en door corona en de gigantische economische crisis die op ons afkomt, vrees ik dat het helemaal hopeloos geworden is. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat in de economische recessie die op ons afkomt, de mensen met een beperking niet helemáál uit de boot vallen.”

© Humo

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234