Maandag 26/10/2020
Beeld Geerst Joostens

Column

In Mexico aanbidden de dealers de heilige Malverde, Robin Hood der narco’s

Dominique Persoone, de Indiana Jones der chocolatiers, runt The Chocolate Line in Brugge en Antwerpen en een cacaoplantage in Mexico.

Een paar weken terug was ik met mijn madam in Mexico en na een avondje doorzakken op tequila hadden we beslist om huiswaarts te keren met een ferme tattoo. Ik stuurde een Whatsapp naar Chris Sosa, mijn vaste tattoo-artiest in Merida, en yes, hij had nog plaats. Fabby ging als eerste en een dik uur later stond er een eenhoorn op haar poep. Het was haar eerste tattoo en ze was een beetje zenuwachtig. Fier keek ze in de spiegel en gaf me een rock-’n-rollkus.

Ik koos voor de ‘Maria de Guadalupe’ op mijn linkerribben, een ferme knuffel van 35 centimeter, en na vijf uur naalden door mijn vel had ik het even gehad. Ik dacht: waarom doet een mens dit? Maar stoppen met een halve Maria is natuurlijk ook belachelijk en op mijn tanden bijten was de enige optie. Toch, geloof me, ribben doen verdomme veel pijn. Gelukkig kent elke tattoofan de magische uitdrukking ‘It's all about the pain, the ink is just a souvenir’.

Ik was in de ban van de heilige Maria de Guadalupe en wou de ­ochtend van ons vertrek nog naar de markt om een beeldje van haar te kopen. Samen met Mathieu, mijn maatje die in Mexico woont, gingen we op zoek naar een kraam met heiligenbeelden. Maria bestaat er in alle kleuren van de regenboog. Bijgeloof en geloof (of is dit hetzelfde?) zijn in Zuid-Amerika hot – voor elke gelegenheid kun je een beeldje aanbidden. Supergrappig zijn ook de kaarsen die je kunt branden voor ‘het stoppen van het geroddel van je buurvrouw’ of ‘de knappe postbode wordt verliefd op je dochter’. Maar de keuze van heiligenbeelden is echt ongelofelijk, Sint-Pieter, Sint-Anna, Sint-Hubertus, Sint-Carla... De beeldjes van Jezus en God de Vader vind ik ook de max, heerlijk ­kitscherig. Mijn madam vindt het vreselijk, maar ik ben zot van brol.

Tussen al die beelden stond een beeltenis van een man met een snor die pakken geld in zijn handen had en rond zijn zetel waren groene bladeren geschilderd. Zijn naam stond ook vermeld: Malverde. Ik vroeg Mathieu wie dat was. De patroonheilige van de landbouw? Maar nee, hij was patroonheilige van de drugdealers ! Echt waar, in Mexico aanbidden de dealers hun heilige ‘Malverde’, de Robin Hood van de narco’s.

Er zijn ook mariachi’s, de populaire straatmuzikanten in Mexico, die hun liefde voor de narco’s bezingen in hun liedjes; een eerbetoon aan de dealers. En alsof dit nog niet genoeg was, nam Mathieu me mee naar een Mexicaanse begraafplaats. Sommige graven van de narco’s waren versierd met afbeeldingen van de heilige Malverde en er was er eentje met een knop. Als je die indrukte, begon er muziek te spelen ter ­verering van de overleden dealer. Een graf met muziekbox, zo lekker kitscherig dat ik er kippenvel van kreeg.

Dit zijn van die momenten waarop ik zo geniet van Zuid-Amerika. Elke dag val ik hier omver van wat ik weer heb bijgeleerd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234