Zaterdag 28/01/2023

In Londen is de Schooldisco elke week uitverkocht

Uit de bolin je oude schooluniform

'School disco' is de nieuwe trend in Londen. Het begon met oudere jongeren die, gekleed in hun vroegere schooluniform, uit hun dak gaan, maar de scene wordt steeds jonger. De ingrediënten blijven dezelfde: drank en seks.

Als schoolgaande tieners haatten ze de kleding als symbool van onderdrukking en discipline, nu ze de financiële vrijheid van een baan hebben, trekken ze het schooluniform uitgerekend op hun uitgaansavond aan. De jongens weten waarom ze hun colbertje met schoollogo weer uit de kast hebben gehaald. "We komen voor de korte rokken en lange benen." De drijfveer van de tienermeisjes die met twee vlechtjes en opengeknoopte blouse meer op hoofdrolspeelsters uit een Tiroler seksfilm dan op brave kostschoolleerlingen lijken, is onduidelijker. "We houden van Abba", roepen ze in koor.

School disco is de nieuwe trend in het Londense uitgaansleven. '"Het gaat er niet om er cool uit te zien. Het trekt mensen die niets moeten hebben van dance, liefhebbers van popmuziek en gitaren", zegt Sam Pow van het Londense uitgaansmagazine Time Out.

Voor de Hanover Grand Club in het hartje van Londen staan vrijdagavond om halfnegen honderden jongeren in twee lange rijen. Om tien uur opent hier de wekelijkse School Disco. De meesten staan te blauwbekken, want zelfs op deze koude avond draagt niemand een overjas. Zeker niet over het schooluniform. "Als je een jas draagt, denken alle jongens dat je zwanger bent", zegt een uitgelaten meisje dat met vier vriendinnen vanuit Basingstoke naar Londen is gekomen en morgenochtend met de eerste trein teruggaat. "Misschien zien we een acteur van Eastenders of een jongen van een boysband."

Mochten ze onverhoopt niemand ontmoeten die beroemd of young, loaded and posh (jong, rijk en bekakt) is, dan kunnen ze na de sluiting om drie uur de tijd tot de eerste trein overbruggen in The Church. Die zich club noemende vleesfabriek gaat na middernacht open en hanteert niet zozeer de kleding als wel een verregaande staat van dronkenschap als toegangsnorm.

Vooral dankzij de invasie van buiten Londen is de School Disco elke week uitverkocht. De kaarten worden gedistribueerd volgens het Wimbledon-systeem. In de kortste rij staan de mensen die al een toegangskaartje hebben gekocht (meestal on line) en als eersten naar binnen willen om aan de wedstrijd zo snel mogelijk dronken worden te kunnen beginnen. In de andere rij staan degenen die nog een kaartje van 12 pond (bijna 20 euro) moeten kopen. Net als Wimbledon houdt de School Disco enkele honderden entreebewijzen achter die aan de deur worden verkocht.

In de zogenoemde schooldiscovriendelijke cafés en bars rond de disco wemelt het van jongeren die er gezien hun kleding geen geheim van maken welke gelegenheid ze die avond zullen bezoeken om het op een drinken te zetten. Limousines rijden af en aan.

Er zijn weinig vaste klanten. De meesten komen gezamenlijk een verjaardag vieren of komen om een keer uit hun dak te gaan. "Hun versie van lol is een stevige mix van ouderwetse samenzang, een sing-along, en zoveel wodka en bier dat je bij sluitingstijd niet meer op je benen kunt staan", zegt Pow.

De vrijdagse School Disco in hartje Londen kan slechts duizend bezoekers herbergen, de zaterdagse bij Hammersmith al tweeënhalfduizend. Het blijft niet beperkt tot Londen, Manchester, Bristol en Birmingham hebben een eigen School Disco. De formule verovert ook het platteland, hoewel daar de discipline van passende kleding veel te wensen overlaat.

Exploitant Bobby Sanchez van Schooldisco.com verplaatst zijn circus 's zomers naar Ibiza en andere zonnige oorden. Voor wie niet met vakantie gaat, organiseert Sanchez op 13 juli een openlucht-School Disco voor veertigduizend feestvierders. "Zie je dat al voor je:veertigduizend schooluniformen!"

Op de allereerste schooldiscoavond in september 1999 kwamen amper honderd bezoekers. Truus Jansen, een 28-jarige Nederlandse, was samen met Sanchez een van de initiatiefnemers. Ze ziet de nieuwe trend van een steeds jonger publiek dat dronkenschap en seks tot hoogste doel heeft verheven met lede ogen aan. "School Disco is opgezet door een vriendenclub met het idee oudere jongeren de vroegere tijden te laten herleven. Maar die mensen zie je niet meer. Het is te massaal en commercieel geworden."

Schooldisco is allang geen jeugdsentiment meer. De muziek bestaat weliswaar uit evergreens uit de jaren zeventig en tachtig: behalve Abba ook Michael Jackson, Bee Gees, Queen, Earth, Wind & Fire en nog gedateerdere muziek als Tom Jones' 'Delilah', dat net zo enthousiast wordt meegezongen als een carnavalskraker in België. Maar de overgrote meerderheid van de bezoekers was nog niet geboren toen 'Delilah' in de hitparade stond en heeft de klanken van Abba hoogstens in de wieg gehoord. Huismoeders zijn niet te bekennen, de weinige ouderen, onder wie al 30-plussers moeten worden verstaan, zijn mannen in hun midlifecrisis die een veel jonger meisje aan de haak willen slaan.

Sam Pow zegt dat schooldisco is ontstaan uit trends die eind jaren negentig in Londen in opmars waren. "Je had Starsky & Hutch-, Carwash- en schooldiscoavonden.Op al die festijnen moest je verkleed komen. Dat vonden jongeren prachtig, omdat het een band smeedde." Schooldisco werd het grote succes. "Eigenlijk niet meer dan logisch. Iedereen in Engeland heeft een schooluniform en iedereen weet precies hoe hij gekleed moet gaan. Een ander voordeel is dat de portier meteen kan zien of de dresscode wordt nageleefd", zegt Truus Jansen. Pow: "Het is zo logisch dat elke uitbater zich afvraagt waarom hij niet zelf op het idee is gekomen."

Als de deur van de Hanover Grand Club om tien uur opengaat, stormt de jeugd naar binnen. In een kwartier is de dansvloer totaal gevuld. De duizend mensen zijn bij elkaar gekropen als een kolonie pinguïns tijdens een sneeuwstorm. Hoewel het duidelijk om de seks en de drank gaat, vinden jongeren de sfeer vriendelijker dan in de house-, hiphop- en technoscene. De bezoekers staan niet stijf van de pillen of andere drugs zoals in veel andere Londense clubs (aan de deur worden lolly's verkocht) en er is naar eigen zeggen minder agressiviteit. Behalve de muziek is vooral het gevoel van samenhorigheid een reden om naar de schooldisco te gaan. "Omdat we er allemaal hetzelfde uitzien heb je een band met elkaar", zegt de negentienjarige Alice Higgins. "Op houseparty's danst iedereen geïsoleerd. Hier bouwen we samen een feestje."

De club is helemaal ingericht naar het nieuwe fenomeen. Er zijn schoolbars, schoolregels en er is zelfs een strenge headmaster. In navolging van het Ministry of Sound, Londens grootste houseclub, heeft de School Disco een eigen website en zijn twee cd's op de markt gebracht, waarvan de jongste de eerste plaats in de hitparade haalde. Sanchez denkt dat house over zijn hoogtepunt heen is en dat schooldisco de toonaangevende trend in Londen is. "Als je ziet dat de Ministry zaterdagavond duizend bezoekers trekt en wij tweeënhalfduizend, dan is de uitslag duidelijk. Sommige grote clubs hebben het aantal houseavonden teruggebracht tot één per maand. En dan lukt het ze niet eens de zaak vol te krijgen."

Sam Pow, zelf een dancefreak, ontkent dat. "Niemand staart zich nog blind op house. De dance ontwikkelt zich. Er zijn veel nieuwe trends in Londen zoals elektro en X-press 2. Dat is muziek die vooruitkijkt en niet terugkijkt zoals schooldisco."

Peter de Waard Foto's Jiri Rezac

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234