Donderdag 01/10/2020

'In Italië heb je geen tijd om te kniezen'

'Als ik in het voetbal gepresteerd zou hebben wat ik in 2002 in het volleybal lukte, zou ik allicht heel wat hoger geëindigd zijn in het referendum van Sportman van het Jaar', zegt Wout Wijsmans. Zijn sportieve prestatie - de eerste Belgische volleyballer die de Final Four bij de landskampioenen won - vond hij niet helemaal naar waarde geschat. Tijdens de kerstperiode was Wijsmans enkele dagen thuis, bij familie en vrienden, maar gisterochtend zat hij alweer in het vliegtuig richting Venetië: zaterdag wacht een nieuwe competitiedag. 'Mijn ultieme ambitie is om ooit de Italiaanse titel te winnen.'

Zonhoven

Van onze medewerker

Marcel Coppens

Je eindigde als negende in het jaarlijkse referendum van Sportman van het Jaar. Tevreden?

Wout Wijsmans: "Eerlijk gezegd vind ik dat sporten als basketbal en volleybal naar de achtergrond geschoven worden en dat wij spijtig genoeg niet de erkenning krijgen die we verdienen. Maar eigenlijk kan ik met die negende plaats ook wel tevreden zijn, omdat ik weet hoe er hier geredeneerd wordt. Ik had zelfs niet gedacht dat ik zo hoog zou eindigen. Eén plaats voor Jean-Michel Saive. Als ik in het voetbal zou gepresteerd hebben wat ik in 2002 in het volleybal deed, zou ik heel hoog geëindigd zijn. Maar in zulke referenda wordt vooral gekeken naar individuele prestaties, en ben je als ploegsporter in het nadeel. Pas op, ik heb er geen probleem mee wie er wint en Stefan Everts verdient die trofee. Maar als je dat internationaal bekijkt, dan is een Italiaanse titel of winst in de Final Four heel wat belangrijker."

Toch ben jij de eerste Belgische volleyer die de Final Four bij de landskampioenen won. Dat moet toch deugd doen?

"Liever dat dan Sportman van het Jaar worden in België. De uitstraling van de Final Four is zoveel groter. Zo'n overwinning doet mij veel meer deugd. Mijn ultieme ambitie is echter om de Italiaanse titel ooit te winnen, want dat is nog veel moeilijker. Weet je dat ik eigenlijk heel weinig heb kunnen genieten van die zege in de Champions League. Die Final Four is aan mij voorbijgegaan zonder dat ik het besefte. Je beleeft positieve dagen, maar twee dagen later beginnen in Italië de play-offs en daarin werden we dadelijk uitgeschakeld. Dat was in twee weken tijd van heel positief naar heel negatief."

Aan wie heb je het te danken dat je een internationaal topvolleyballer bent?

"Mijn ouders waren en zijn het belangrijkste. Ze hebben allebei volleybal gespeeld maar toch hebben ze me nooit gepusht. Ze hebben met mij heel veel geduld gehad en me steeds naar de trainingen gevoerd. Ze hebben me ook steeds op het juiste moment naar de juiste mensen en de juiste trainers gestuurd. Hoe ze met de sport omgingen, was voor mij het belangrijkste. Ik bel minstens één keer per dag naar mijn vader en mijn moeder. Zij hebben me zien groeien en als er problemen zijn, dan zullen zij de enigen zijn die mij kunnen helpen. Dat was vroeger zo en dat is nu nog altijd zo."

Vinden ze in Italië de nationale competitie echt belangrijker dan de Europese bekers?

"Absoluut. Vorig seizoen wonnen we dus de Champions League en niet de Italiaanse titel. Welnu, ze vonden ons seizoen bij Macerata niet geslaagd. Dit jaar doen we mee aan de CEV-Cup (Europabeker III). Ik zou die ook wel graag op mijn palmares hebben staan, maar eigenlijk vinden ze dat die beker ongelegen komt. Onbelangrijk ook. Vervelende reizen, misschien zelfs naar Everbeur als we allebei de volgende ronde overleven, maar ze hebben het in de club slechts over twee zaken, en dat zijn de play-offs en de Italiaanse beker. De eerste acht van het klassement nemen eind januari deel aan de beker, die over vier dagen gespeeld wordt. Alles wat de voorbereiding daarop in het gedrang brengt, zelfs een CEV-Cup, wordt als bijkomstig beschouwd."

Je hebt op de website van Macerata een wekelijks rubriekje in het Nederlands.

"Juist. Voor onze nieuwe webstek bleek er, buiten Italiaanse, vooral Vlaamse belangstelling te bestaan. Vandaar dat ze me gevraagd hebben elke vrijdag een weekoverzichtje te geven in het Nederlands voor de Belgische fans. Ik heb intussen ondervonden dat journalistiek onderschat wordt en ik heb enkele weken moeten zoeken om de juiste werkwijze en stijl te vinden. Er is ook een vragenrubriek en elke week zitten er toch zo'n tien, twaalf vragen bij voor mij. In de mate van het mogelijke tracht ik daarop te antwoorden."

Is het correct dat het zelfs in de Italiaanse competitie het laatste seizoen financieel iets minder goed gaat? En heb je daar zelf last van?

"Ik heb het geluk in de ploeg te zitten met het grootste budget uit de Italiaanse competitie. Bij sommige clubs waren er in het tussenseizoen problemen, maar als er een club verdwijnt, zijn er dadelijk andere ploegen bereid om hun stamnummer over te nemen. Taranto werd Padova en Roma werd Verona. Ik besef ook wel dat het niet zo simpel is om grote budgetten bijeen te krijgen, maar als je als speler je geld goed belegt, als je een goed contract bezit en je bent op het juiste moment op de juiste plaats, dan ben je als speler in een achttal jaar binnen. Ik heb nu al een klein spaarpotje, maar ik bekijk nog wat ik ermee doe: beurs, immobiliën, in België of in Italië? Ik weet het nog niet."

Dus je blijft nog wel een jaartje bij Macerata, of heb je andere ambities?

"Ik kan zeker nog één jaar blijven, maar ik kan op het einde van deze competitie ook weg. Het hangt ervan af hoe we deze competitie eindigen. Spelen we kampioen, dan blijf ik zeker. Gebeurt dat niet, dan zoek ik misschien wel nieuwe uitdagingen. Eerst zien dat we dit seizoen zo goed mogelijk presteren."

Je zette je dit jaar ook in voor een herwaardering van de Belgische nationale ploeg. Zowat iedereen deed mee en toch werd het geen succes.

"Ik denk dat er bij de meesten een tekort was aan internationale ervaring. In vergelijking met andere landen hebben wij een langere voorbereiding nodig en meer oefeninterlands. Op training verliep het nochtans perfect, maar tijdens de wedstrijden vielen alle automatismen weg. Vergeet niet dat de concurrentie wel kan meedoen aan World League, WK of EK. In theorie kunnen we ons in 2003 nog plaatsen als betere tweede, maar gebeurt dat niet, dan moeten we gewoon verder werken naar de volgende zomer, misschien met een nieuwe generatie. Ik wil dit werk alleszins afmaken en de hele campagne duurt ook slechts een dikke week. Dat vind ik geen opoffering, maar ik respecteer andere opvattingen."

Je had ook ambities om via het beachvolley naar de Olympische Spelen te kunnen.

"Afwachten. Ik vorm met Jacky Kempenaers een nieuw team en we proberen zo ver mogelijk te geraken, maar lukt het niet, dan is het geen ramp. Het blijft voor mij een zomeractiviteit, ik kan niet drie maanden zitten niksen."

Is het vele reizen in Italië niet vervelend en vermoeiend?

"Het zijn bij Macerata vooral veel lange busreizen. Daar wen je aan. Als we thuis spelen op zondag, gaan we zaterdagavond ook op afzondering. We zijn dus als groep heel veel samen. Onze bussen zijn wel extra comfortabel. Er wordt altijd wel een goede film gedraaid en er zijn banken tussenuit genomen, zodat we voldoende ruimte hebben voor onze benen, en er zijn uittrekbare zetels. Iedereen heeft op zo'n bus wel een aantal klassieke bezigheden. Maar ik was wel blij dat ik nu even voor enkele dagen kon overkomen naar mijn familie, zo kon ik voor het eerst sinds 2 september even het volleybal uit mijn hoofd zetten. Ik had het even nodig."

Mis je die Belgische vrienden niet en heb je in Italië soms geen last van eenzaamheid?

"Hoe langer ik in Italië ben, hoe meer vriendschapsbanden ik er smeed. Vorige zondag dacht ik in Modena te kunnen blijven, maar de hele ploeg had er een kerstdiner. Geen probleem, want ik kon zo naar Verona, waar ik kon overnachten bij goede vrienden. Ik ben voorlopig nog altijd single, maar ik verveel me niet. Ik amuseer me behoorlijk. Als ik van huis weg ben, horen mijn vrienden echt nog heel weinig van mij. Ik ben zo. Gelukkig kan ik ook rekenen op het begrip van echte vrienden, die beseffen dat ik zo ineensteek. Die mensen uit Zonhoven zijn heel belangrijk voor mij, en toen ik onlangs eens voor één dag overkwam, stond ik er toch weer versteld van hoe ze zich op één avond allemaal konden vrijmaken om gezellig te keuvelen in de nieuwe horecazaak van mijn moeder. Verder heb ik ook met mensen als Frederik Delanghe nog wel veel contact."

Zijn de Italiaanse winters even troosteloos grijs als in België?

"De voorbije maanden waren inderdaad vrij grijs, maar de mensen klagen er ginder veel minder over dan hier. Typisch Belgisch, denk ik. In Italië léven ze meer dan hier. Dan heb je geen tijd om te kniezen. Waar ik woon, hebben we nog relatief veel zon en mij kunnen de weersomstandigheden weinig deren. Ik ben graag eens alleen. Je went daar ook aan."

Voor design en gastronomie maak je toch nog steeds tijd vrij?

"Absoluut. Ik heb intussen al een leuke wijnkelder staan, alles in rekken op de juiste temperatuur. Af en toe, in het juiste gezelschap, kraken we wel eens een flesje. Hoe langer je daar woont, hoe beter je ook de betere restaurants en wijngaarden leert kennen en waarderen. In onze streek zijn truffels de specialiteit. De laatste maanden spits ik mijn aandacht daarop toe. Ik eet immers graag, maar ik hou mezelf wel in toom, zodat mijn conditie er niet door aangetast wordt. Qua design heb je hier natuurlijk veel mogelijkheden. De laatste tijd kocht ik alleen een nieuwe sofa en wat kleinere spullen. Maar in het tussenseizoen heb ik mijn appartement helemaal 'omgedraaid', zodat het ook het effect had dat ik in het nieuw zat."

Wat zijn je sportieve en extrasportieve hoogtepunten uit 2002?

"Dat ik de Champions League kon winnen is toch wel uniek. Voor mij is dat het sportieve hoogtepunt. En extrasportief? Tja, dat ik met mijn job en mijn vele vrienden en vriendinnen eigenlijk elke dag een gelukkig mens ben."

'Ik heb het geluk in de ploeg te zitten met het grootste budget uit de Italiaanse competitie'

'Ik amuseer me behoorlijk. Als ik van huis weg ben, horen mijn vrienden nog heel weinig van mij'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234