Woensdag 23/10/2019

Column

In het migratiedebat is het populismespook nooit veraf

Yasmien Naciri. Beeld Bob Van Mol

Yasmien Naciri is marketeer en voorzitter van hulporganisatie Amana. Haar wisselcolumn met Matthias Somers verschijnt wekelijks.

De eerste maand van het verkiezingsjaar 2018 is nog niet eens voorbij of de regeringspartijen hebben hun goede voornemens rond het beleid al begraven. Wanneer een anekdote van FC De Kampioenen zowat de enige blikvanger is van de laatste plenaire vergadering in de federale regering, weet de modale burger hoe laat het is. Naarmate de lokale verkiezingen naderen, dreigt het kibbelkabinet meer dan ooit een regering in slopende zaken te zullen worden.

Migratie, integratie, vluchtelingen, sociale zekerheid, armoede.

Alles wordt op een hoopje gegooid met een zee aan bedenkelijke uitspraken, halfslachtige grafiekjes en holle analyses tot gevolg. Sommige politici lijken zo druk bezig met personal branding, zelfverheerlijking en minachting van de tegenstanders, dat ze haast vergeten waarvoor ze daadwerkelijk werden verkozen. Nergens in onze samenleving lijkt het superioriteitscomplex zo buitensporig te zijn als in de politiek.

Het moedeloze midden

Het populismespook is in zo’n sfeer nooit veraf. Vooral niet wanneer het over de beladen thema’s gaat als migratie, vluchtelingen, integratie, armoede, pensioenen, sociale zekerheid en werkgelegenheid. Intellectueel eerlijke debatten zijn in deze een utopie. De aversie van links voor rechts en vice versa maakt een inhoudelijk debat over deze thema’s gewoonweg onmogelijk. 

Beide blokken slagen er op die manier evenmin in om de eigen standpunten te onderbouwen. In het ene kamp worden causale verbanden gelegd waar meer dan een vraagteken achter kan worden geplaatst. En in het andere kamp wordt elke onderlinge relatie tussen bijvoorbeeld de migratieachtergrond en de lage tewerkstellingsgraad weggewuifd. Het huidige ‘links’ en ‘rechts’ slaagt er bijgevolg niet in om het niveau van simplistische verklaringen te overstijgen en ontzegt de burger daarmee het recht op een kwalitatief debat.

Wie vervolgens alle hoop vestigt op intellectuelen of politici die tussen al het geroep en getier in staat zijn om een eerlijke, duidelijke én onderbouwde analyse te maken, zal van een koude kermis thuiskomen. De zogenaamde ‘middenweg’ dat een patent zou hebben op de zogenaamde ‘redelijkheid’ blijkt voorlopig niet meer dan een toevluchtsoord voor zij die om diplomatische redenen geen standpunt durven in te nemen. Soms moet je echter op tafel durven te kloppen en volstaat het niet om genoegen te nemen met de bloedarmoede aan linker- en rechterzijde om voor beide kampen ‘benaderbaar’ te blijven. 

Wat mij betreft kan deze status quo niet langer voortduren. Onze samenleving heeft gewoonweg nood aan intellectueel eerlijke debatten zonder dat een partij op de campagneknop hoeft te duwen en dus gevrijwaard wordt van verkiezingsretoriek. Ondertussen blijf ik wel geduldig wachten op een generatie politici die met geloofwaardigheid en gezag een punt zullen zetten achter de systematische verlaging van het niveau van het politieke debat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234