Woensdag 15/07/2020

'In het echte leven lach ik ook zelden'

Daniel Craig, Stellan Skarsgård en aanstormende ster Rooney Mara. De cast van The Girl with the Dragon Tattoo over de eerste Hollywoodgreep naar een deeltje van het Millennium-succes. 'Een big budget film voor volwassenen met het verstandelijk vermogen van volwassenen, dat zie je niet vaak meer.'

The Girl with the Dragon Tattoo is een vroege remake geworden van Män Som Hatar Kvinnor, de Zweedse verfilming uit 2009 van het eerste Milleniumboek van Stieg Larsson (2009). "Deze remake is een goede zaak voor de volwassen filmliefhebber", vindt Stellan Skarsgård. "Laat ons hopen dat de studio's gaan beseffen dat volwassenen nog altijd graag goeie films in de cinema willen bekijken. Dat ze het niet alleen maar voor de popcornschransende pubers moeten doen."

Daniel Craig kan het enkele jaren goed vinden met Fincher en het duurde niet lang voor het idee ontstond om samen te werken. "Hij kwam me uitlachen op set van Tintin en daar hebben we concrete plannen gesmeed. Fincher is voor mij de man die momenteel het dichtst bij Hitchcock komt." Het is helemaal anders dan werken aan Skyfall, de volgende James Bond, met Sam Mendes en cameraman Roger Deakins, al kan hij niet helemaal verklaren waaraan het ligt. "Allebei perfectionisten."

De jonge Rooney Mara zou in een dergelijke productie met bekende namen van minder geïntimideerd kunnen geraken, maar ze heeft wellicht haar doorbraak geforceerd omdat ze nooit in de schaduw van Craig komt te staan. "Als dit mijn doorbraak is, des te beter. Maar het publiek is wispelturig en heeft een kort geheugen. Van Daniel had ik al een ander beeld dan de James Bondacteur. Ik had hem op toneel gezien met Hugh Jackman. In het begin was ik onder de indruk, maar hij is genereus en grappig. Ik had hem er graag bij, zeker toen ik allemaal dingen moest doen die ik nog nooit gedaan had."

Mara kreeg haar rol niet zonder slag of stoot. Scarlett Johansson en Natalie Portman auditioneerden ook, maar dat was niet wat haar deerde. "Ik kon het niet negeren, maar als ze voor zulke kalibers gingen, wist ik dat ik competitief niet tegen hen opgewassen zou zijn omdat we simpelweg niet in dezelfde categorie spelen.

"Wat me hoop gaf, was dat Salander ook naar mijn gevoel moeilijk gespeeld kon worden door een beroemde actrice, net omdat ze zo'n groot vraagteken is. Het was een lang en moeilijk auditieproces: meer dan twee maanden van screentests, make-uptests, tattoos uitproberen, lezingen van het script. Ze vroegen me van alles, zoals Fincher die wilde dat ik me tot diep in de nacht zou bezatten omdat ik er de volgende ochtend voor een foto-opname verrot moest uitzien. Heb ik gedaan, ja."

Mara woonde twee maanden in Stockholm voor de draaiperiode startte. "Eindelijk kon ik aan de voorbereiding beginnen, me verdiepen in boeken en script. Ik herken Salander in mezelf. Ondanks haar verschillende achtergrond is ze ook moeilijk warm te krijgen en doet ze er lang over voor ze iemand vertrouwt. Voor ze zich blootgeeft, moet ze iemand eerst doorgrond hebben en volkomen begrijpen. Glimlach ik echt nooit in de film? Dat was dan niet moeilijk, ik glimlach ook niet veel in het echte leven. Als je mij een lachend karakter ziet spelen, dan zal ik daar hard aan gewerkt hebben." (lacht)

Craig grapt dat hij voor de voorbereiding op zijn rol vooral rode wijn dronk en veel pasta at. "Ik zie in Blomkvist eigenlijk een mediahoer, misschien meer dan Larsson bedoeld heeft. Hij komt graag op tv, hoort zich graag zijn eigen mening vertolken. Dat is zijn zwakheid."

"De boeken van Larsson weerspiegelen de Zweedse maatschappij niet zoals ze is," vindt Skarsgård, "maar wat ze wel reflecteren zijn de topics van deze tijd. De afgelopen jaren lagen in Zweden twee dingen gevoelig: een opflakkering van het neonazisme en vrouwenhandel. Als je het van naderbij bekeek, ging het eerst om een marginaal zootje ongeregeld dat een vakbondsleider had vermoord. De massale media-aandacht deed uitschijnen alsof een nieuwe beweging aan de oppervlakte was gekomen. En een schandaal over vrouwenhandel en -misbruik deed elke politicus uitschreeuwen dat hij nog feministischer was dan zijn collega. Iedereen was feminist, voor een tijdje."

Skarsgård heeft zijn landgenoot nooit ontmoet, "maar ik las wel zijn artikels toen hij nog onderzoeksjournalist was. Gelukkig bestaan er nog degelijke journalisten zoals hij. Er is natuurlijk ook het journaille dat een schande voor het beroep is en het imago van de pers keldert. Zelfs de ochtendkranten in Zweden, die een kwalitatieve reputatie hadden, worden meer tabloidy. Wat kan mij het seksleven van een president schelen? Wat maakt het uit wie met wie slaapt? De hele heisa rond sommige politieke figuren vertragen het land alleen maar. Dat is het enige effect."

Daniel Craig pikt in: "In tegenstelling tot wat sommigen denken heb ik helemaal niks tegen journalisten. Het lijkt me een geweldig beroep, maar we kunnen wel een paar idealisten extra gebruiken, zoals Larsson dat inderdaad was of zoals Blomkvist natuurlijk. Ik heb geen last van tabloidroddels. Ik weet dat ze geschreven worden, maar ik lees ze niet. Als die leugens je dag vergallen, dan heb je een saai leven. Paparazzi gaan soms vervelen, maar ik kan er mee om. Ik heb verschillende vrienden die journalist zijn, dus mag ik journalisten niet haten. Soms doe ik het wel, on special occasions.

"In Groot-Brittannië is een grote discussie aan de gang over hoe journalistiek zich moet herdefiniëren en herprofileren. Ik ben zelf slachtoffer geweest van de afluister- en hackingpraktijken van News of the World, dus ik kan niet anders dan een genuanceerd beeld hebben van de media. Die zaak zal tot verandering leiden. I fucking hope so."

Skarsgård: "Het is spijtig hoe het geëvolueerd is want het ligt aan de journalisten noch aan het publiek dat de media consumeert. Je moet je wat trainen om serieus materiaal te kunnen lezen, maar daarvoor moet je het wel eerst aangeboden krijgen. Iedereen zou over de belangrijke maatschappelijke aangelegenheden moeten kunnen praten. Hetzelfde geldt voor film.

"Als we alleen grote Hollywoodfilms maken, zullen we geen arthousepubliek meer hebben omdat we geen auteursfilms meer hebben leren bekijken. De commerce organiseert zijn eigen verschraling, en het is de verantwoordelijkheid van de geldschieters om het evenwicht te herstellen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234