Vrijdag 25/06/2021

In en uit het spoor van JC

David Murray Octet

Octet Plays Trane, Enja/Choice Music.

Charles Lloyd

The Water Is Wide, ECM/Universal Music.

Tenorsaxofonist David Murray kiest een relatief traag tempo voor zijn versie van John Coltranes 'Giant Steps', trager alvast dan de canonieke Coltrane-versie van mei 1959. Verder speelt hij echter bijna verbatim de solo van Coltrane na, alleen wordt die hier heel anders ingebed. De overige blazers van zijn octet (trombonist Craig Harris, trompettisten Ravi Best en Rasul Siddik en altsaxofonist James Spaulding) draperen hun klankgewaad zwierig rond de springerige melodielijn, die daardoor geregeld verdwijnt en weer verschijnt. Het is een prachtige illustratie van het arrangeurstalent van Murray en van de soms schitterende cohesie in zijn grote ensembles.

Daarmee is ook de toon gezet voor de cd Octet Plays Trane, een eigenzinnige en dus interessante hommage aan een van de grootste idolen van de naoorlogse jazz. Murray is zelf nooit een volgeling van Coltrane geweest, dat is meteen te horen aan zijn vettige timbre en zijn weelderige vibrato. Je plaatst hem eerder in de lijn van een Ben Webster of - als je al iemand uit de avant-garde wilt noemen - Albert Ayler, de man met de brede galm. Murray blijft helemaal zichzelf in deze Coltrane-composities, echt zoals we hem kennen: ongegeneerd, genereus, virtuoos. Die ongeremde dadendrang wil bij andere gelegenheden wel eens ontsporen, maar deze cd behoort beslist tot het beste wat hij de laatste tijd gemaakt heeft.

Ook Charles Lloyd is nooit een volgeling van Coltrane geweest, maar dat werd hem in zijn vroege carrière wel eens verweten. Toen Coltrane in de jaren zestig de bakens had uitgezet voor het moderne tenorsaxgeluid, viel de zachtaardige flower-poweraanpak van Lloyd bij veel jazzkenners niet in goede aarde. De man is met zijn huidige comeback echter een heel mooie revanche aan het nemen. Vorig jaar verscheen bij ECM al Voice in the Night, nu is er The Water Is Wide met een all-stars kwintet met Brad Mehldau (piano), John Abercrombie (gitaar), Larry Grenadier (bas) en Billy Higgins (drums). Een stapeltje standards en wat eigen materiaal, het lijkt een simpele opdracht, maar die wordt hier allesbehalve routineus geklaard. Vooral Mehldau en Higgins weten elkaar perfect te vinden, wat soms aanleiding geeft tot hilarische achtergrondtaferelen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234