Dinsdag 15/10/2019

In elke tienerjongen zit een rockster

Als er muziek is, is er hoop. Dat is de boodschap die je ook uit de derde muzikale film van John Carney meeneemt. Zelden is er zo'n aandoenlijke en aanstekelijke prent gemaakt over wat muziek voor jongeren kan betekenen.

Sing Street

Muzikale film
Regisseur: John Carney
Acteurs: Ferdia Walsh-Peelo, Lucy Boynton en Jack Reynor
Speelduur: 105 minuten

John Carney zal wellicht nooit nog een film kunnen maken die zoveel oprechte emoties losmaakt als Once, de prent uit 2007 waarin Glen Hansard de hoofdrol speelde. De leadzanger van The Frames, een Ierse band waar Carney een tijdlang bassist van was geweest, schreef toen zelf de nummers bij het verhaal van een straatzanger die zijn liefde voor een immigrante beter met songs kon uitdrukken dan met gewone gesprekken. De muziek werd met een Oscar bekroond en het filmpje, dat met minder dan geen geld gedraaid was, veroverde de wereld. Carney was voortaan de regisseur die film en muziek beter dan wie ook met elkaar kon verzoenen. Hollywood lonkte, en al vlug draaide hij een tweede muziekfilm, Begin Again, met Keira Knightley en Mark Ruffalo in de hoofdrollen.

Hoewel de kritieken vrij enthousiast waren, had Carney het gevoel dat hij er beter nooit aan begonnen was. Hij vond Keira Knightley een poseur, het stoorde hem dat ze geen muziek speelde en niet kon zingen en hij was er ook niet over te spreken dat de Hollywood-ster altijd met een entourage op zijn set verscheen. Het hele avontuur verklaart wellicht waarom hij terug wou naar waar hij begonnen was: het Dublin van zijn jeugd.

Indruk maken op meisjes

Het werd een film vol songs van Duran Duran, The Cure, A-ha, Motörhead, The Jam en andere groepen uit de jaren 80. En toch; evenzeer voor de jongeren bestemd als voor de veertigers en vijftigers die erbij waren toen de eerste videoclips in programma's als Top of the Pops op het jonge volkje werden losgelaten. Carney vertelt dan wel het verhaal van een bende tieners die aan het ruwe Christian Boys College in Synge Street schoollopen, evenzeer gaat zijn film over alle jongetjes die in een muziekclubje samentroepen omdat ze te onzeker zijn om alleen te lopen.

Zo ook Conor. Hij wil muziek maken om een meisje aan de haak te slaan en om de bullebakken van zich af te slaan. Om de paar weken klinken hij en zijn maten anders omdat ze weer een andere band hebben ontdekt die hen inspireert. En bij momenten lopen ze er pijnlijk belachelijk bij, omdat ze zich een imago denken te moeten aanmeten. Carney weet zelf wat het was om in een band te spelen, maar evenzeer ging hij bij Bono en The Edge aankloppen om verhalen te verzamelen.

Overmoed

Sing Street is een film waarbij je het ene moment ontroerd zit mee te neuriën met de aanstekelijke deuntjes die de jonge band produceert, het andere ben je aan het schuddebuiken om de herkenbare onmacht waarmee Conor de vele beproevingen uit zijn leven trotseert. John Carney wou absoluut de jeugdige onschuld vangen, de mix van onzekerheid en overmoed, en organiseerde daartoe castings om jongens te ontdekken die muziek konden spelen en nog nooit geacteerd hadden. Hij wou geen acteurs met maniertjes, tics of andere slechte gewoonten. Authenticiteit was het waar het hem om ging.

Gary Clark van de eightiesband Danny Wilson schreef nieuwe songs voor Sing Street. Die worden schitterend gebracht door Ferdia Walsh-Peelo, de jongeman die schittert als Conor en gedoemd is om zo groot te worden dat Carney nooit nog met hem zal willen werken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234