Donderdag 22/08/2019

IN EEN NOTENDOP

Een studente wil het verschil tussen dag en nacht opheffen. Een oude man begoochelt de tijd. Een echtpaar ruziet over een glinsterende wond die op de grond ligt. Of er is Tamalone, een schrijver die van de ene op de andere dag blind is geworden en langzaam het middelpunt van de gesprekken om hem heen vormt. A.H.J. Dautzenberg (°1967) heeft een scherp oog voor het menselijk deficit en puurt daar ongemakkelijke en tegendraadse verhalen uit. Ook in De dag dat de gieren buigen - tussen roman en verhalenbundel in - is dat onmiskenbaar het geval. Let ook op de genadeloos snedige dialogen.

Dichter-vormgever Danny Dobbelaere bekeek aandachtig de ruggen van de boeken uit zijn bibliotheek. En bladerde in zijn hoogstpersoonlijke canon. Hij koos honderd titels uit, las telkens de eerste zin en viel ten prooi aan verwarring. "Sta perplex van de eenvoud, de complexiteit, de banaliteit, de superioriteit, het belang, de impact en de onzin van de eerste zinnen." Hij liet vervolgens deze eerste zinnen stollen in een eigenhandig vormgegeven kleinood - van James Joyce tot Thomas Bernhard en van Roland Barthes tot Thomas Pynchon.

'Ik ben een vrouw, een meisje. Dat wist ik, toen ik wist dat ik geen jongen was. Toen mijn buurmeisje haar jongere broertje achter haar bed plat op de grond drukte, om haar vriendinnen zijn piemel te laten zien. Alle meisjes uit de buurt drongen eromheen. We zaten op de basisschool, ik denk dat we een jaar of acht, negen waren.' Hoe het met het broertje is afgelopen, meldt Jannet Vaessen (directeur vrouwennetwerk WOMEN Inc.) helaas niet. Ze memoreert de anekdote in Iedereen Inc. Hoe in- en uitsluiting werkt en hoe je dat kunt beïnvloeden om duidelijk te maken wanneer groepsdenken begint: heel vroeg. In haar boek ontvouwt ze haar visie op in- en uitsluiting, sociale ongelijkheid en emancipatie.

Laura Garaudo is een begaafde jonge vrouw, gehuwd met de succesvolle auteur Mattia Todini. Regelmatig wordt ze getergd door een neerslachtige bui, een 'ghibli', en de aandrang zich in de slaapkamer terug te trekken. Maar na haar laatste ghibli in hun buitenhuis verdwijnt ze spoorloos. In de fijnmazige psychologische rêverie Noli me tangere voert de 91-jarige Andrea Camilleri, bekend van zijn commissaris Montalbano, de spanning op, maar is niets wat het lijkt.

Te pacifistisch, kreeg Siegfried Lenz (1926-2014) te horen toen hij in 1951 Der Überlaufer bij zijn uitgever inleverde. Hij kreeg het manuscript retour en stopte het in een lade. Daar kwam het na zijn dood uit te voorschijn. De Duitse publicatie leidde vorig jaar tot enthousiaste recensies. Gerrit Bussink heeft het boek nu vertaald. De overloper is een liefdesverhaal en een oorlogsverhaal over de Duitse soldaat Proska, die naar de partizanen is overgelopen.

Voor haar eerste roman, Het huis aan de gouden bocht (2014), liet de Britse Jessie Burton (1981) zich inspireren door het poppenhuis van Petronella Oortman, dat ze in het Rijksmuseum in Amsterdam zag. Nu was een schilderij van Goya in het Prado te Madrid de aanleiding. De muze speelt in de jaren 30 (Andalusië) en 60 (Londen), rond twee vrouwen en het schilderij dat hen met elkaar verbindt.

In 2014 publiceerde Meulenhoff De ziel van mijn vader klimt omhoog in de regen van de Argentijn Patricio Pron, die tot de beste Spaanstalige auteurs van dit moment wordt gerekend. In 2008 werd Pron dubbel bekroond voor roman El comienzo de la primavera, die nu is vertaald. Een jonge Argentijn reist naar Duitsland om een Heidegger-specialist te spreken, maar belandt in een mysterieuze achtervolging.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden