Woensdag 18/09/2019

In die zaal moet je straks spreken, en hier aan tafel mag je signeren. Buiten kan je penalty’s trappen. Had je nog vragen?

Waarom doet een schrijver mee aan literaire evenementen? Omdat hij anders geen kloten te doen heeft, natuurlijk. Als een hond die eens uit zijn mand mag, begeeft de solitaire slaaf der letteren zich dus naar kleine, maar soms ook heel kleine podia om voor zeven huismoeders, een meegesleurde echtgenoot en de man van de PA voor te lezen, te fulmineren, te spugen en zichzelf tentoon te stellen. Altijd tentoonstellen, tot mensen zeggen: kijk, hij stelt zichzelf nogal tentoon. En dan zijn er weer andere podia om het daar eens op serieuze toon over te hebben.Liefst zou ik nooit nog op een podium kruipen. Maar dat is makkelijk neergeschreven, zo, in de rubriek ‘iLetteren’, bijlage Uitgelezen, krant De Morgen. Liefst zou ik ook de beste spits ter wereld zijn, maar ik heb er de juiste schoenen niet voor. En zo is het altijd wel wat. Dat het zo altijd wel wat is, zeg ik.Maar goed. Danny Theuwis is een sympathieke Rudi. Niet zo sympathiek als Prinses Mathilde, die ik erg waardeer, maar toch: erg sympathiek. Hij is een van die mensen wier job je niet echt kunt beschrijven, maar die veel in bibliotheken en andere letterenhuizen rondhangen en dus ook altijd op de hierboven aangehaalde literaire evenementen te vinden zijn. Vaak versierd met gekleurde armbandjes, backstagepasjes of T-shirts waarop het programma van de dag af staat te lezen.Zoals de meeste Danny’s uit het Leuvense, houdt ook deze Danny van Pessoa. Nee, dat is geen hip drankje. “Zo'n vijftien jaar geleden dweepte ik met alles wat Portugal me bood: lekker eten, Lissabon, de Alentejostreek, heerlijke wijn, en Fernando Pessoa”, zegt Danny. “De figuur, nogal mysterieus en in vele gedaanten voorkomend, inspireerde me en bracht me tot rust.” Dat moet goed gelukt zijn, want Danny glijdt met een rustige cool door de chaos van de literaire feestelijkheden.Hoewel Danny er mij nog zo glad uitziet dat er geen nood is aan artistieke conservatie van zijn jeugd, heeft hij het toch over een boek dat hem jong houdt: Deesje van Joke van Leeuwen. “Eigenlijk heb ik van Leeuwen pas laat ontdekt. Een aparte wereld van de kinderboeken ging voor me open. Vooral Deesje, maar ook De metro van Magnus, spraken me zo aan dat ik spontaan verliefd werd op de hoofdpersonages uit de boeken van Joke van Leeuwen. Figuren met een hoek af, maar zo bekoorlijk en teder. Deesje is dan ook absoluut het mooiste kinderboek aller tijden. De tijdloze fantasie, de illustraties en de figuren, het kon me zo blij maken en mijn fantasie prikkelen.”Danny blijkt ook lid te zijn van wat hij “de meest smaakvolle leesclub uit Leuven en omgeving” noemt - die zou ik weleens willen ontmoeten. Samen met de andere smaakvollen leest hij boeken die tot de zogenaamde cross-overliteratuur behoren. Boeken uit de schemerzone tussen adolescenten- en volwassenenliteratuur. De keuze is dit keer op het boek Lowboy van John Wray gevallen. “Een ideale cross-over met in de hoofdrol een jongen die een eigenzinnige kijk heeft op de wereld.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234