Zondag 05/12/2021

In de schaduw van The Voice

BRUSSEL l Sommige artiesten hebben een hele carrière nodig om een plaat met eeuwigheidswaarde te maken, anderen schudden het ding bij wijze van debuut uit de mouw en lopen het vervolgens een hele carrière lang achterna. Damon Gough alias Badly Drawn Boy behoort vooralsnog tot de tweede categorie, maar daar legt hij zich niet bij neer.

DOOR KURT BLONDEEL

Je moet al bijzonder malicieus zijn om te beweren dat de Mancunian na The Hour of Bewilderbeast (2000) niks waardevols meer heeft laten horen. Alleen, in al het daaropvolgende werk, tot en met het recente Born In the UK, was het vaak niet meer dan krenten uit de zoutloze pap lepelen. Dat die kritiek Gough heeft geraakt, werd enkele keren duidelijk tijdens zijn concert in de nagenoeg volgelopen Orangerie van de Brusselse Botanique. Zo kondigde hij 'The Further I Slide' aan met "dit is er eentje van die vreselijke plaat Have You Fed the Fish?", en later moest hij nog kwijt dat een journalist het nieuwe 'Welcome to the Overground' eerder die dag maar niets had gevonden. Als wij het lelijkste hoofddeksel uit de recente popgeschiedenis zouden torsen, hadden we onze zorgen op iets anders toegespitst, maar goed.

Over naar het concert, maar eerst nog een tip voor de aspirant-muzikant: kies nooit Frank Sinatra als intromuziek wanneer je ambitieuze, bijna orkestrale nummers schrijft die The Voice zelf had kunnen zingen. Die lullige beginnersfout herinnerde ons twee uur lang aan Goughs vocale beperkingen, zeker tijdens weelderige songs als het Burt Bacharachachtige 'The Long Way Round' of de discopop met ingeblikte blazers van 'All Possibilities'.

Na een bepaald makke start volgde al snel een akoestische passage met daarin onder meer het onverwoestbare 'Once around the Block', waarna Gough er schik in kreeg. Nog eens een halfuur later begon het ons te dagen dat we de nieuwelingen 'Promises' en 'Nothing's Gonna Change Your Mind' over zes jaar waarschijnlijk ook classics zullen noemen. De bisronde toonde dan weer aan dat de Brit even briljant kan zijn in bandeloos rocken met de maten ('Everybody's Stalking') als in soloballades spelen waarin de romantiek uit zijn elektrische piano gulpt ('Magic in the Air').

Wat moet een muzikant nog meer doen om voor vol te worden aangezien? Hoogstens een stemcoach zoeken misschien. De muts mag hij houden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234