Dinsdag 24/11/2020
Avicii in 2015.Beeld AFP

column

In de hebberige ogen van Avicii’s manager blonk een telraam

Mark Coenen, adviseur en opleidingshoofd van de Hasseltse hogeschool PXL, gaat op wandel met de week.

Wake me up when it’s all over’.

De laptop als een hondje, altijd op zijn schoot. Vliegtuig in, vliegtuig uit, altijd die geconcentreerde blik op de springerige blokjes op zijn scherm: de muziek­mixes die hij maniakaal, tot minuten voor de start van de optredens, bleef verfijnen. Manisch.

Een jonge Zweedse dans­prins die in een paar jaar verwordt tot een gestresseerde neuroot, omringd door bloed­zuigers. Die van een schuchtere eenzaat evolueert naar een schuchtere eenzaat vol drank en ketamine. Die zoveel drugs nam dat zijn neus­vleugels een eigen leven leken te leiden.

Wiens enige vriend een hond was. En een laptop.

Beeld Bob Van Mol

Achteraf is alles makkelijk, maar je ziet in True Stories, de verbijsterende BBC-documentaire over zijn leven, hoe hij in 2016 al dicht bij zijn einde stond.

Al suggereert het prachtige eind­shot van de film het omgekeerde: de drone pant uit over de eindeloze stranden van Madagascar, waarop Avicii alleen zit, spelend op zijn gitaar, eindelijk verlost van zijn demonen.

Die hem twee jaar later zouden inhalen en hem deze week het leven kostten.

Zijn leven: een eindeloze reis rond de wereld met USB-sticks vol geniale mixen.

Dood aan het bioritme.

Het enige wat hij nog moest doen, was op een podium gaan staan en met zijn han­den wapperen. Uitzinnige taferelen. Tot hij er helemaal krankjorum van werd.

Hij meed de waanzin al twee jaar. In 2016 smeet hij zijn megalomane manager Ash Pournouri buiten en stopte met optredens. 813 speelde hij er, in sommige jaren 300 na elkaar. Allemaal geboekt door die met dure kettingen en belachelijk grote horloges behangen fielt, die hem in privé­jets de wereld rond­stuurde tot hij zijn voorkant niet meer van zijn achterkant kon onderscheiden.

Dat stuk verdriet nam op tranerige wijze afscheid van zijn gewezen goudhaan op Instagram: “Ik wilde je beschermen tegen haters, bedreigingen en slechte relaties, tegen ziekte en duisternis.”

Hou toch op.

In de film zie je hoe Pournouri zijn dood­vermoeide vedette die crepeerde van de gal- en pancreas­pijnen, blijft opjagen om toch maar die concerten te blijven doen. In zijn hebberige ogen blinkt een telraam.

Hoe hij hem belazerde door tijdens zijn laatste tournee concerten toe te zeggen die hij moest cancelen.

Elvis Presley had Colonel Parker, maar met Pournouri vergeleken was dat een dociele dienst­maagd zonder ruggengraat.

Het is hetzelfde soort uitbuiting, maar dan griezelig veel beter betaald, als die van de mensen in Bangladesh die in sweat­shops de kleren van anderhalve euro maken die wij allemaal zogezegd niet kopen.

Geldwolven zonder geweten.

Voor zijn derde plaat, die nu postuum gaat uitkomen en waarvan weer heel veel mensen ontiegelijk rijk gaan worden, trok Avicii op road­trip naar Ameri­ka, waar hij op de sprookjes­achtigste plekken zijn liedjes kon breien als een oude moeder een winter­trui.

Hij ontdekt er de psycho­analyse van Carl Jung. “Ik ben een introvert, die dacht dat hij extravert moest zijn. Maar dat moet ik helemaal niet.” Zelfkennis: het is een begin.

De opluchting in zijn ogen als hij zijn afscheids­mail aan de fans doorstuurt naar zijn manager. De stress en de ingehouden woede als blijkt dat hij tijdens zijn laatste tournee weer bedonderd wordt. En de vreugde aan het einde van zijn allerlaatste set in Ibiza, in de – naar verluidt, want ik kom er niet zo vaak – legendarische open­lucht­disco Ushuaïa.

Ushuaia is de laatste stad op het zuidelijk half­rond. Daarachter: alleen maar zee. O symboliek.

Het is de meest verbijsterende televisie die ik dit jaar al gezien heb.

Deze week trok Avicii eigenhandig de prise uit het stop­contact van zijn leven. Het was op. Hopelijk wordt hij begraven met zijn laptop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234