Donderdag 20/02/2020

Reportage

In de 'Badlands' van Philadelphia: "Als Trump de jobs terugbrengt, dan komt het hier goed"

Een drugsverslaafde ligt zijn kick uit te slapen in de arme wijk Badlands. Het is er 5 graden Celsius.

In elke Amerikaanse stad kun je met de bus naar de derde wereld, zoals de Badlands in Philadelphia. Trump heeft het vaak gehad over de "vreselijke misdaden" in deze "inner cities". Kan hij ze opkuisen? "Hij is nog nooit in zo'n wijk geweest."

In de Badlands van Philadelphia ligt een man in een tuin, of wat daarvoor door moet gaan, met zijn benen opgetrokken en zijn mond open, dood of niet. Anderen lopen met holle blik door de straat, langs het vuil dat onherkenbaar tegen de stoepranden opgehoopt ligt. Alleen op de straathoeken kom je soms mannen tegen die nog een doel hebben. "Sub?", vragen ze? "Sub? Wij kunnen je helpen. We weten wat je wilt."

Sub is suboxone, een pilletje dat eigenlijk bedoeld is om van een verslaving aan heroïne of pijnstillers af te komen, maar dat zelf ook populair is als recreatieve drug. Marihuana en heroïne hebben ze natuurlijk ook, de dealers in deze wijk van vale huisjes en gesloten fabrieken in het noorden van de stad. Vraag, aanbod, een prijs, marktwerking volgens het boekje. Het is de enige markt die hier nog functioneert.

"Je moet toch voor je familie zorgen?", zegt Pierre August, een jongen van 31 die een kruispunt overziet, voor de deur van een lokaal hoekwinkeltje ('geen capuchons, geen wapens toegestaan', staat er op de deur). Hij heeft vijf kinderen, een zesde is onderweg, en loopt al zeven jaar rond met een voorwaardelijke veroordeling, omdat hij een keer met wat hasj is opgepakt. Daardoor kan hij geen normale job krijgen; hij is veroordeeld tot hosselen. "Op 10 februari loopt de probation af. Dan wil ik gaan tuinieren."

Donald Trump noemt ze de inner cities, de opgegeven wijken in de grote steden, waar de minderheden in de meerderheid zijn en niemand nog vooruit lijkt te komen. Zaterdag noemde hij ze weer in zijn aanval op John Lewis, de afgevaardigde uit Georgia die vraagtekens had gezet bij de legitimiteit van Trumps presidentschap. "John Lewis moet zich concentreren op de brandende en van criminaliteit vergeven binnensteden", twitterde Trump. "Ook zijn eigen district is in een verschrikkelijke staat en valt uit elkaar."

Arbeiders maken de wijk Badlands schoon, of doen althans een poging daartoe. De wijk behoort tot de armste van het land.

Het beeld stamt uit de jaren 70, toen New York brandde en op het randje van anarchie verkeerde. Die branden zijn geblust, en Lewis' district in Atlanta allang ingenomen door koffietentjes, startende bedrijfjes en hipsters die bier brouwen. Maar er zijn wel degelijk wijken die uit elkaar vallen en waar de criminaliteit hoog is.

Getto-manieren

In Philadelphia heet dat gebied dus de Badlands. "Dit is het getto", zegt Gladys, een zwarte vrouw van in de dertig die hier bij haar neef op bezoek is. "Zelfs als ze me het gratis zouden geven en ik geld zou krijgen zou je me hier niet naartoe krijgen." Ze vindt het helemaal niet erg, als Trump met afkeer over deze wijken praat. "Het is geen racisme. Niemand wil iemand met getto-manieren naast zich, ik ook niet." De oplossing? Werk. "Alle fabrieken zijn dicht, Nabisco en Quartermasters en de soepfabriek van Campbell. Als Trump de jobs terugbrengt, dan komt het goed."

Pierre August betwijfelt het. "Trump weet niet waar hij het over heeft. Hij is nog nooit in zo'n wijk geweest. Hier worden mensen geboren van wie de ouders hier zijn geboren en hun ouders. Je wordt geboren met het getto in je hoofd. Op een gegeven moment ga je denken dat je hier hoort."

En op een gegeven moment maak je een foutje, zoals August. "Als je wordt gepakt, dan is het met je gedaan." Als dat niet verandert, de genadeloze manier van straffen, dan verandert er niets. August: "Maar ik weet niet of Trump daarvoor de juiste president is." Racisme, zegt hij, is niet een probleem van de straat - het is een probleem van het systeem. "Ik wil wel iets van mezelf maken, maar dan moet ik wel de kans hebben."

Pierre August, dealer, gebruiker, moslim, vader van vijf, staat op een hoek in de wijk Badlands. Net als honderden andere jonge, veelal gekleurde mannen, is hij op zoek naar een "shot" of een "deal".

August, die als baby door zijn moeder werd verlaten, in pleeggezinnen en tehuizen opgroeide en als dakloze in leegstaande gebouwen sliep, weet dat hij fouten heeft gemaakt. Maar ja, zijn de farmaceutische bedrijven ooit gestraft voor de miljarden die ze hebben verdiend met het pushen van hun pijnstillers, de bron van de ellende?

Hij houdt van de wijk, zegt August - "Het leven op straat maakt me scherp, alert" - maar als hij de kans kreeg zou hij vertrekken. Naar Montana, de bergstaat in het westen, waar hij een paar maanden geleden een tijdje bij zijn neef op bezoek was. "Het is prachtig daar. De natuur. Zelfs de armoede is beter dan hier. Je moet mensen uit deze wijk halen, laten zien dat er meer is."

"Ach, misschien gaat dat vanzelf", zegt een politieman die poolshoogte komt nemen bij de man die in het voortuintje ligt. Vlak bij de Badlands ligt de wijk Fishtown, tot een paar jaar geleden ook 'een shithole'. Maar toen kwamen de studenten, en daarna de yups, en het geld, en nu zitten er galeries en tweedehandskledingwinkeltjes en zijn de lege fabrieken in lofts veranderd. "Kom over vijf jaar hier maar eens terug", zegt hij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234