Maandag 17/05/2021

In de Alpen echoën de Belgische schandalen

Deze week begeven 300.000 Belgen zich naar de skigebieden van de Alpen. Dit jaar is er een klein verschil: lawines hebben al aan 21 mensen het leven gekost en een grote chaos veroorzaakt. Het gevaar voor nieuwe sneeuwverschuivingen is reëel. De Morgen stuurde een journalist en een fotograaf met een motorhome naar de wintersportgebieden, van waaruit zij de hele week verslag zullen uitbrengen.

'Dit is een puur schandaal,' dachten we. Een Belgisch lijk dat plots uit de Alpijnse kast kwam vallen. Ons ingefluisterd door een Belg aan een bar in een hotel in Chamonix. Skiënde Belgen en de geschiedenis - Albert I, koning der Belgen, bleek dit skioord vaak bezocht te hebben - konden ons op slag niets meer schelen. Want in het volgende bergdorp, niet zo ver van onze standplaats, stond een hoogst eigenaardig hotelletje.

Chamonix.

Van onze verslaggeefster ter plaatse

'Hier gebeuren rare dingen in de streek," zei de Belg met gedempte stem aan de hotelbar. We schoven onze barkruk wat dichterbij en spitsten de oren. De man keek even naar de barman en ging op fluistertoon verder. "Niemand weet dit, maar als je hier de weg naar Genève neemt, kom je wat verderop aan een hotelletje dat eigendom is van het Waalse Gewest. Een privé-hotel waar hoge pieten van de PS komen logeren in alle luxe en daar bijna niks voor moeten betalen. Het pand is jaren geleden opgekocht door de Waalse overheid en opgekalefaterd. De Parti Socialiste gebruikt het om haar relaties een goedkope wintervakantie te bezorgen. Een vriend van mij was er vorig jaar terechtgekomen op uitnodiging en kwam geshockeerd terug. Negenhonderd Belgische frank per dag had hij moeten betalen, voor volpension. Negenhonderd frank! Weet je hoeveel je normaal in deze streek op hotel betaalt? Die PS'ers zitten te brassen in de Alpen, op kosten van de Belgische belastingbetaler." De Belg keek ons veelbetekenend aan en knipoogde. "Een echt schandaal toch? Zelfs in de Alpen vind je Belgische vriendjespolitiek."

Hoe heet dat hotel? Waar staat het? Wie heeft het precies gekocht? Wanneer? Hoe is jouw vriend daar terecht gekomen? Kan je hem bellen? Een stortvloed aan vragen. "Ik vertel jullie maar wat ik zelf van horen zeggen heb," sputterde onze tipgever wat geschrokken tegen, maar hij had evengoed niets meer kunnen zeggen. Hier moeten we achteraan, flitste door ons hoofd. De Belg werd overgehaald om meteen zijn vriend op te bellen. Deze was thuis, gelukkig. Het ding heette Le cottage en het lag in Les Houches, een gehucht tien kilometer verderop. "Jullie kunnen proberen om iets in de bar te gaan drinken, maar normaal gezien moet je een uitnodiging hebben. Probeer het gewoon, de barkeeper heet Yves."

We keken door het raam en zagen de sneeuw vallen. Het was bijna middernacht, de wegen zouden er spekglad bij liggen en we moesten over een col. Toch maar doen, besloten we. Halsoverkop renden we uit het hotel - de barman kwam ons achterna met een vergeten gsm - naar de motorhome... die vast zat in de ondergesneeuwde parking. Na vele startbeurten en een half uur wroeten met sneeuwkettingen had het gevaarte nog geen millimeter bewogen. Shit shit! Een groepje Fransen die van de après-ski kwamen, bood een uitweg. Met de paardenkracht van zeven mannen en twee vrouwen schoot de motorhome achteruit en botste tegen een andere auto. Geen schade, gelukkig. "On n' a rien vu," lalden de Fransen grootmoedig. Le cottage bleek een uit de kluiten gewassen, afgelegen chalet die alleen te voet bereikbaar was. De twee tooghangers bekeken de vreemde bezoekers van kop tot teen, maar praatten dan schijnbaar onverstoorbaar verder. Hoe vreemd klinkt een cafédiscussie over Belgische dorpspolitiek in de Franse Alpen? Het accent was onmiskenbaar Waals, de krant die ze lazen - La Nouvelle Gazette - was dat nog meer. "Tu va voir, de PS zal toch weer de verkiezingen winnen," zei de buikige vijftiger die rustig de bierglazen voltapte. Jupiler. "We gaan winnen, het is zeker." "Het probleem", knikte de tooghanger die Ajja-tabak rolde, "het probleem is ons charisma. De PS heeft dringend andere mensen nodig. Sociale materies interesseren de mensen niet meer." De ene naam volgde na de andere. Patrick Moriau, Forchies-la-Marche... zelfs de UNO. Véél te veel bureaucratie.

We stootten elkaar aan en fluisterden dat we goed zaten. Dan herinnerden we ons onze dekmantel: we waren een onschuldig koppeltje op skivakantie. "Een koppel praat niet, een koppel staart," namen we ons voor. We mochten ons niet verraden. De fotograaf pufte onder zijn dikke, bultige jas, maar hield ze aan omdat het fototoestel en de lenzen in de binnenzakken zaten. De toogdiscussie kabbelde verder. Over de omnisportzaal van Fontaine l'Evêcque, over de inspectrice van de gemeenteschool die hier ook logeerde, over de norse voorzitter van het OCMW, die iemand uit het bestuur had willen wippen. Er begon ons iets te dagen. Hoe meer het gesprek de toer van schoolinspectrices en wrijvingen in de sportraad opging, des te lager onze schandaalbarometer zakte. Was dit nu het milieu voor de bonzen van de PS?

"Hoe komen jullie hier eigenlijk terecht?," vroeg de man met de tabak ons eindelijk, nadat hij ons al een uur vanuit zijn ooghoeken had bekeken. "Via een vriend," legden we uit, waarop we vroegen hoe het kwam dat een pils hier maar 36 frank kostte, nog minder dan in België. Prompt trok de barman de koelkast open: Leffe, Duvel, Hoegaarden... het was er allemaal, en voor dumpingprijzen. "We komen allemaal uit Fontaine-l'Evecque," legde de barman uit. "De gemeente heeft dit pand opgekocht en gerenoveerd. Daarna werd er een vzw opgericht die het hotel runt voor de gemeente. Ik spring nu voor een paar dagen in." Barman André bleek onderwijzer, actief in de gemeentepolitiek, met een hart voor de PS, en met twee sneeuwklassen die hier logeerden. Het hotel, zestig kamers, zat vol. Allemaal Walen? "Ook enkele Vlamingen," zei André. "Het hotel zit altijd vol, vanwege de spotprijzen", legde hij uit. "Je logeert hier voor minder dan duizend frank per dag. We zijn een vzw, we hoeven alleen het hotel draaiende te houden. Met de winst verven we een muur of breiden we de keuken uit. Je kan hier heerlijk eten. Maar reserveren moet je in Charleroi bij het gemeentebestuur doen." Moet je socialist zijn, willen we nog weten. André schudt het hoofd en zegt dat er ook al PSC'ers in het hotel hebben geslapen. Het was bijna twee uur toen hij ons buiten zette. André wuifde ons uit. Hij moest 's anderendaags om zes uur opstaan om het ontbijt te serveren. (AmB)

'Een echt schandaal toch? Zelfs in de Alpen vind je Belgische vriendjespolitiek'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234