Vrijdag 30/10/2020
Beeld BELGA

ColumnHans Vandeweghe

Imke zat er voor de gezelligheid, en daar moet je Hein inderdaad niet voor vragen

Hans Vandeweghe is sportjournalist bij De Morgen.

Dan zit je zo’n stukje te tikken tegen de deadline en probeer je Anderlecht maar een beetje onder de zoden te steken. Tot in de blessuretijd een voetzoeker – of hoe heten die dingen ook alweer – naast Simon Mignolet ontploft. Waarop je Vincent Kompany het veld ziet oversteken, zijn supporters de mantel uitvegen en vervolgens Mignolet omarmen, en dan denk je: wat erg dat we die topgast Kompany met zijn jonge ploeg wellicht niet in play-off 1 zullen zien.

Dat heeft Anderlecht overigens over zichzelf afgeroepen. In de eerste plaats door kansen te missen en ook door overmoed van de aanhang. In Gent hebben ze er ook een handje van weg. Dan rekenen ze zich op voorhand rijk omdat ze op voorsprong staan tegen Club en beginnen ze dat onnozele ‘alle boeren zijn homo’s’ te zingen. Even later hangt er één tegen de touwen, maar dan wel aan de verkeerde kant.

Het was gisteren op Anderlecht niet anders, maar dat niemand mij komt vertellen dat de doelpunten van Hans Vanaken wonderbaarlijke goals waren. Die 1-1, komaan… Een bal die zijn richting uit komt, waarop hij achteruit trippelt en dan maar bij gebrek aan andere opties besluit om met de binnenkant van zijn minder goede voet een hijs richting doel te geven, waarna die bal ook nog eens over de doelman naast de paal valt.

Een bijzondere ingeving, dat was het wel, en daarna honderd procent hoerensjans. Tweehonderd procent als je ook zijn tweede doelpunt erbij neemt: weer met links, en nu een vreemd botsende bal waar een verdediger van denkt, ach, dat pakt mijn keeper wel, en de keeper beseft dat te laat. Alleen, geluk dwing je af. En voor alle duidelijkheid: Hans vanaken is de beste in België.

Wat een topper, die Anderlecht-Club van gisterenavond. Zelden meegemaakt, zo veel opgebouwde spanning ergens in januari. Filip Joos zat achter de micro van Telenet, uiteraard, en in de studio hadden ze de grote middelen ingezet. Met uitzondering dan van Hein, die congé had. Hij was naar de avond verwezen en vervangen door Imke. 

Iemand moet mij nog altijd eens uitleggen (desnoods aan de hand van haar ‘analyses’) wat haar toegevoegde waarde is aan die tafel met ex-profs en ex-trainers. Gelukkig gaf ze zelf het antwoord, en dat was in de vorm van een verjaardagstaart voor Karl Vannieuwkerke, 49 geworden. Ze zat er voor de gezelligheid, en daar moet je Hein inderdaad niet voor vragen.

Niets wees er overigens op dat het een feestavond zou worden. De vorige twee wedstrijden van de Brugse pletwals in het Astridpark waren op simpele overwinningen voor de bezoekers uitgedraaid, en die stonden bovenaan in de linkerkolom. Anderlecht stond ook bovenaan, in de rechterkolom, dus gedeeld op plaats negen, op een haast onoverbrugbare achterstand van plaats zes, die recht geeft op play-off 1.

Al het hele seizoen heeft Anderlecht zich grenzeloos belachelijk gemaakt met allerlei rare resultaten, onbegrijpelijke sportieve en bestuurlijke ingrepen, vreemde wissels en, on top of that, een brief met excuses dat ze pas in de 22ste eeuw op een nieuwe titel mikken. De grootste reshuffle van de wintermercato was voor de bestuurskamer: vier nieuwe namen, van wie één voor de dagelijkse besognes, één in de schaduw maar in de kijker lopend door zijn drie petten, en twee voor het bestuurlijk decorum.

Toch had je de laatste tijd wel meer het gevoel bij Anderlecht dat als het één keer de machine op het veld aan de praat zou krijgen, die niet meer zou stilvallen. Die traditie in combinatie met dat talent, Frank Vercauteren aan het roer, het besef ‘we are Anderlecht’, een winterstop die toch altijd een reset is: als er één moment was om de turnaround te realiseren, dan wel gisteren.

En zie, al na vijftien seconden kopte ene Antoine Colassin op de kruising, om iets later echt te scoren. Voetbal is een rare sport. Die jongen is opgeleid bij Anderlecht als aanvallende middenvelder, werd door Jacky Mathijssen, de coach van de nationale U19, in de spits geposteerd omdat er geen andere was, en stond daar ook tegen FCB omdat er geen andere was. Kemar Roofe was nog eens geblesseerd. Colassin deed in één helft meer dan Roofe in alle wedstrijden voor hem.

Antoine Colassin.Beeld Photo News

Of dit Anderlecht play-off 1 haalt, is hoogst onzeker. Of het play-off 1 verdient, daar is de jury nog niet uit. Die neigt naar ‘de spelers verdienen het, de eigenaar gunnen we het niet’. Het zou verdomd jammer zijn als ze er voor het eerst in de geschiedenis niet bij zouden zijn. Dit Anderlecht speelt niet met dezelfde spelers als vorig jaar, toen het troosteloos laatste werd. Maar dit Anderlecht had onder leiding van deze Kompany en Vercauteren een factor kunnen zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234