Zaterdag 23/01/2021

'Ik zou het nog eens willen beleven, maar dat kan niet'

Twaalf keer stond hij naast Kid Creole, Macy Gray en Soulsister op het podium van een vol Sportpaleis op The Night of the Proms. Tussendoor stort hij zich op het werk van Sergei Rachmaninov en Béla Bartók. Zes maanden nadat hij zesde laureaat is geworden op de Koningin Elisabethwedstrijd zit de agenda van pianist Liebrecht Vanbeckevoort (23) overvol. Bijna elke concertzaal of cultureel centrum heeft hem op de affiche. Straks vertrekt hij naar Boston om zich verder te specialiseren. Is Vlaanderen te klein geworden voor Vanbeckevoort? door Wilfried Eetezonne

'Het is hollen van het ene concert naar het andere", zegt Liebrecht Vanbeckevoort. Zijn gsm staat dan ook roodgloeiend, want een manager heeft hij voorlopig niet. "Voor de Elisabethwedstrijd lagen er tien concerten vast, dat werden er plots veertig. Het explodeert en je kunt je er niet op voorbereiden. Ik ben net getrouwd, dus ook privé begint er een nieuw leven. Mijn eerste huwelijksjaar zal niet meteen het meest romantische zijn. Maar ik ben de laatste die moet klagen, natuurlijk."

Op 2 juni was hij de allerlaatste finalist die moest spelen op de Elisabethwedstrijd. Nadat hij de laatste noot van het derde concerto van Prokofiev had gespeeld, bleef het even stil en toen barstte een stormachtig applaus los. "Ik heb het nog altijd niet verwerkt. Dat was zo intens. Ik heb eigenlijk nog geen moment gehad om ervan te kunnen genieten. Ik zou het nog eens willen meemaken, maar dat kan natuurlijk niet."

Bent u er al achter gekomen waarom u toen beter was dan de andere Belgen in de halve finale?

Vanbeckevoort: "Dat is een moeilijke vraag. Een wedstrijd blijft onvoorspelbaar. Waarom geeft een jury op een kampioenschap turnen een 8,5 aan de ene atleet en een 9 aan de andere? Over die decimalen gaat het. Misschien was ik beter voorbereid. Misschien was ik iets stressbestendiger."

Speelt u sindsdien anders?

"Mensen zeggen dat ik vrijer speel. Ik zit er nu als een laureaat. Niet dat ik nu de mensen eens wil laten zien wat ik kan, maar je hebt intussen wel die cv opgebouwd. Je hoeft je niet meer te bewijzen, maar het creëert ook hoge verwachtingen bij het publiek."

Op uw vijftiende was u al laureaat op de nationale wedstrijd voor piano in Luik met de Variations Sérieuses van Mendelssohn. 'Een bravourestukje', zei u toen. Was u altijd al zo zelfverzekerd?

"Zo ben ik. Je verlegt je doelen. De Elisabethwedstijd was zo'n doel. Gelukkig niet zo'n doel dat je leven verpest als je het niet haalt, maar die gezonde ambitie is er wel altijd geweest. Er is ook nooit een sleutelmoment geweest waarop ik zei: 'Nu ga ik voor de Elisabethwedstrijd.' Het was eerder een aaneenschakeling van gebeurtenissen. Het was een jongensdroom, niet meer dan dat. Ik zou er niet kapot van geweest zijn, mocht ik het niet gehaald hebben. Het is in de klassieke muziekwereld wel zo dat je door wedstrijden een groter podium krijgt. Daarom heb ik zo vaak meegedaan aan wedstrijden, zeker niet voor mijn ego."

Hoe zit dat als u speelt voor 15.000 man in een Sportpaleis?

"The Proms was een plezante ervaring. Ik was er al naartoe geweest, maar nooit had ik gedacht dat ik daar ooit zou spelen. Het is anders. Ik had zo'n oortje in en speelde op een digitale piano. Dat is niet vanzelfsprekend als klassieke pianist. Mijn stukken kwamen niet echt tot hun recht op zo'n digitale piano. Maar ik heb er niet moeilijk over gedaan. Dat hoort nu eenmaal bij de Proms."

U bent er goed onthaald door de popartiesten.

"Het was een zeer aangename sfeer. Ik ben ook af en toe naar de vipfeestjes geweest om me toch een beetje te integreren. Niet dat er een cultuurschok was, maar de status van die artiesten neigt meer naar idolatrie. Dat is bij ons toch minder."

Met populaire klassieke muziek kunt u veel geld verdienen. Kijk naar Helmut Lotti of André Rieu.

"Ik heb minder verdiend met die Promsconcerten dan wanneer ik twaalf keer een recital zou geven. Geld is dus niet mijn drijfveer geweest. Natuurlijk is het elke avond hetzelfde en moet je minder studeren dan voor twaalf verschillende recitals. Maar ik denk dat die populaire klassieke wereld pas rendeert als je er lang in meedraait. Ik zou er zeker over nadenken mocht men mij ooit een langdurig contract aanbieden, maar dan zal het toch onder bepaalde voorwaarden zijn."

Wat vond de organisatie van de Elisabethwedstrijd ervan?

"Ze vonden het wel grappig. Ze vonden het al bij al een goed signaal naar de buitenwereld en goede reclame voor de Elisabethwedstrijd. Er is de discussie dat de wedstrijd niet integraal op tv wordt uitgezonden omdat het voor een select publiek zou zijn, dus op die manier beantwoord je wel aan die nood om klassieke muziek bij het grote publiek te brengen. Uiteindelijk ben ik ook maar een normale jongen. Ik hou ook van popmuziek en van voetbal."

Dat zegt u keer op keer, alsof u wilt bewijzen dat u normaal bent.

"(lacht) Het is geen statement, hoor. Maar mensen vragen zich blijkbaar af of ik wel een normale jeugd heb gehad. Ze hebben een beeld van klassieke pianisten. Het lijkt alsof je zeker op mijn leeftijd niet met klassieke muziek bezig mag zijn, laat staan je er mee amuseren. Ik heb zeker niet als een kluizenaar geleefd of een spartaanse opleiding gehad zoals sommige Russische of Aziatische kinderen die vanaf hun vierde aan de piano zitten. Ik heb wel het voetbal moeten laten. Soms moet je dingen laten vallen voor je ambitie."

U bent volop uw repertoire aan het opbouwen. Zit daar al een lijn in?

"Dat volgt een beetje de seizoenen van het leven. Vijf jaar geleden zei Prokofiev me niks, nu win ik er de Elisabethwedstrijd mee. Ik wil eerst zoveel mogelijk componisten onder de knie krijgen: Beethoven, Brahms, Rachmaninov, Liszt... Dat zijn natuurlijk de groten. De volgende fase is om Bartók te appreciëren. Sommige zaken vind ik mooi, andere niet. Worstel ik met Bartók? Het is worstelen met je eigen muzikale onvolwassenheid. Misschien zal ik die componisten ooit spelen. Maar sommige zaken duren nu eenmaal iets langer."

U keert terug naar Boston.

"Ik kon via een beurs bij Russell Sherman studeren, die slechts een aantal studenten toelaat. Ik heb opnieuw een beurs gewonnen dus wil ik daar voortstuderen. Bedoeling is om er een tijd te blijven. Hoelang weet ik zelf nog niet. Het is niet zo dat Vlaanderen te klein geworden is. Er zijn gewoon meer mogelijkheden en het lijkt me verstandig om mijn blik te verruimen."

Zoekt u als gelovige het goddelijke via de muziek?

"Ik heb al zulke ervaringen gehad. Als je Bach speelt, is dat waarschijnlijker dan bij een andere componist. Bij hem bereik je het goddelijke sneller dan bij anderen. Maar mijn geloofsbeleving staat apart van de muziek. Ik geloof gewoon in God zonder dat ik er vakjes op kleef of ik nu katholiek, protestants of anglicaans ben."

Was Hij op de Elisabethwedstrijd?

"Ik heb dat zeker ervaren."

Uitgerekend Beethoven is een van uw favoriete componisten. De discussie of hij atheïst was of gelovig is nog altijd aan de gang.

"Hij is een heel complexe figuur. Ik hou me daar ook niet mee bezig. Ik hoef dat niet te weten om zijn muziek te appreciëren en ik ga ook niet alleen maar christelijke muziek spelen. Mag ik geen Prokofiev spelen omdat hij een stuk over de duivel componeert?"

Vraag je Hem ook om inspiratie?

"Ik put kracht uit het gebed. Dat maakt me rustig. Ik hoor dat er een hemelse rust van me uitgaat als ik speel. Ik ben Hem dankbaar dat ik mensen kan raken. Ik zit er niet voor mijn eigen glorie. Dan vergeet het publiek ook snel die paar foute noten."

Zijn die dan ook Zijn fout?

"(lacht) Zo denk ik er niet over. Een foute noot maakt je menselijk."

Volgende week concerteert Vanbeckevoort met het symfonieorkest van het Koninklijk Conservatorium van Brussel, www.liebrechtvanbeckevoort.com.

Liebrecht Vanbeckevoort:

Ik heb zeker niet als een kluizenaar geleefd of een spartaanse opleiding gehad

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234