Woensdag 21/10/2020

Interview

"Ik zou een goede Daens zijn"

Girginol: "Ik ben een krijger: als ik iets wil, ga ik ervoor."Beeld Joris Casaer

In Robin Hassan Hood brengt Gökhan Girginol (27) gevestigde acteurs en zijn vrienden uit de Genkse cité samen op één podium. "Waarom? Verkeerde vraag. Waarom niet?"

Gökhan Girginol rapt en schrijft poëzie. Combineert een oorbel met een stijlvol smokingvestje. Citeert Shakespeare, maar evengoed plat cités. "Wamake, wash ge bezig?" Hij groeide op tussen de arbeidershuisjes in het Genkse Waterschei en ging naar een chique, burgerlijke school. "Iedereen wil me al mijn hele leven indelen in een van die twee werelden. Maar ik wil niet kiezen. Ik hoor overal thuis."

Dus brengt de jonge theatermaker/acteur zijn werelden samen op één podium. In zijn voorstelling Robin Hassan Hood spelen theatercoryfeeën als Willy Thomas naast Soefiane, Khalid en Receb. Om te tonen dat zoiets eigenlijk eerder regel dan uitzondering zou moeten zijn. "In de wereld, en dus ook in het theater, plaatst men iedereen nog altijd in hokjes volgens hun afkomst, voorkeur, kleur. Belachelijk. Waarom zouden ballet en breakdance niet samengaan?"

Veel jongeren willen wel theater spelen en zien, zegt hij, maar durven niet. "Het begint al bij de ingang van de grote theaterhuizen. Die deur stoort. Dat is een drempel. Zet die toch open! Misschien wandelt iemand er dan wel door."

2015 wordt het jaar van Gökhan Girginol. Hij speelde Ibi in de VTM-reeks Spitsbroers, doet mee in Voor wat hoort wat op Eén en de Dimitri Verhulst-filmbewerking Problemski Hotel en staat met Robin Hassan Hood eerst in C-Mine in Genk en daarna in de grote zaal in de KVS. Na tien minuten interview weet je het al: dit is een kerel om in het oog te houden. Hij praat bevlogen, bijna overdreven enthousiast, zonder een moment hoogdravend of belerend te klinken. Met dank aan zijn sappig accent en geestige oneliners.

"Op school hing ik constant de clown uit. In het atheneum werd ik meteen gelabeld als crapuul, een drugsdealer. Omdat ik een leren jas en een fake Dolce & Gabbana-petje droeg. Als de leerkracht vroeg waar ik dat vandaan had zei ik: 'Ge kent mij toch, ik doe zaken.' Voor de grap, maar ik mocht het gaan uitleggen bij de directeur."

Zijn vader, die van Turkije naar België verhuisde toen hij één jaar oud was, wist lang niet wat hij met zijn zoon moest aanvangen. "Hij heeft van alles geprobeerd, legde me onder een auto om mij te leren sleutelen. Maar ik was eigenzinnig. Vroeg hij sleutel 8, dan gaf ik sleutel 9. Moest een kabel links, dan legde ik die expres rechts. Ik heb veel respect voor mijn vader, die eerst in de mijn en daarna bij Ford werkte, maar ik wist al snel: ik kan nooit mijn vader zijn."

Gökhan Girginol.Beeld JORIS CASAER

Alles viel pas op zijn plek toen een medewerker van het lokale cultuurcentrum hem aanraadde om kunstschool te volgen. "Tot dan was ik vooral bezig met rappen. Gedichten schreef ik stiekem omdat ik dacht dat het niet stoer was. Na mijn eerste theatervoorstelling kreeg ik bloemen. Een onbeschrijfelijk gevoel. Opeens bestond ik. Van de kosmos moest ik dit blijkbaar doen."

Al was dat niet zo evident. "Als je als eerste in je omgeving een nieuw pad bewandelt, word je altijd gestenigd. Dat is gewoon zo. Maar tegenwind maakt je net sterker. Als vrienden of familie vroegen: 'Gij theater? ben je gek geworden?', antwoordde ik gewoon met: 'Ja, ik ben gek geworden'. Dat maakt alles veel eenvoudiger."

Nu wil hij voor andere creatieve jongeren een brug of gids zijn, zonder dat hij per se die termen wil gebruiken. "Ik had dat zelf niet toen ik begon, ik had enkel mijn zotte kop. Er zijn kansen en initiatieven, maar jongeren vinden die niet altijd. Dus breng ik ze gewoon naar hen toe."

Maar noem Robin Hassan Hood geen sociaal-artistiek project. Evenmin is het een bewerking van het klassieke Robin Hood-verhaal. "Ik gebruik enkel het skelet van Robin Hood: een wereld van regeren en geregeerd worden. Maar ik wil vooral laten zien dat het tegenovergestelde bestaat: een wereld zonder hokjes, één van harmonie."

Klinkt tamelijk naïef, maar Girginol ziet dat anders. Als hij het ziet, is het mogelijk. "En ik zie die gevestigde acteurs nu met mijn eigen ogen naast jongens uit de cité. Dus het kan. Noem het eerder kinderlijk dan naïef. De kracht van verbeelding. Voor dit stuk ben ik ook naar Nepal geweest, net omdat daar zoveel verschillende achtergronden samenleven. Twee weken zat ik alleen op een berg met sjamanen die een totaal andere taal spraken, maar we verstonden elkaar heel goed. Waarom kan dat hier dan niet?"

Hij vertelt liever een positief gemeenschaps- en familieverhaal, zegt hij, dan "altijd een boze muil op te zetten. Ik kan gefrustreerd rondlopen, maar dat zou energieverlies zijn. Dan creëer ik liever. Ik ben een krijger: als ik iets wil, ga ik ervoor."

De Morgen, 11/09/15, Pagenumber: 22, Section: Cult, Zone: GP, Number of words: 63

Genkse spitsbroer
• groeide op in het Genkse Waterschei
• volgde kunsthumaniora in Hasselt, studeerde daarna aan het RITS in Brussel
• won verschillende prijzen bij de Kunstbende
• bekend als Ibi uit de VTM-reeks Spitsbroers
• maakte eerder al het theaterstuk Herzaman, regisseert nu Robin Hassan Hood
• straks ook te zien in Voor wat hoort wat (Eén) en de film Problemski Hotel van Manu Riche

In 'Robin Hassan Hood' spelen ook gewone Genkse jongeren.Beeld Joris Casaer

Kut-Marokkaantje

Niet dat de acteur/theatermaker geen problemen durft te benoemen. Integendeel. "De dingen zijn dan wel al verbeterd, er is nog altijd sprake van typecasting. Mijn mailbox bulkt van de aanbiedingen om een 'kut-Marokkaantje' te spelen, ook al ben ik Turks van origine. Ik weiger heel veel, en als ik in de rol van Ibi of Kemal kruip, probeer ik net te spelen met die clichés. Want mijn vrienden vinden het cool dat er iemand op tv spreekt zoals zij, maar net diegene is die géén auto's pikt."

Maar stiekem hoopt hij dat ze hem ooit voor de rol van priester vragen als er een bewerking van Daens wordt opgevoerd. "Geen grap, ik zou een hele goede Daens neerzetten. Waarom altijd zo rasgericht? Voor de ene ben ik 'niet Turks genoeg' met mijn blauwe ogen en gebrek aan dikke snor, voor de andere ben ik een allochtoon. Zo voel ik me dus niet. Tegenwoordig zeg ik gewoon: 'Ik ben een indiaan, ik hoor overal thuis'."

Robin Hassan Hood speelt vandaag en morgen in C-Mine in Genk, en van 14 t.e.m. 16 januari in de KVS in Brussel.

Theatermaker Gökhan Girginol.Beeld Joris Casaer
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234