Zondag 19/09/2021

ReportageFotografie

‘Ik zou die foto’s echt niet met iedereen kunnen maken’: vijf fotografen over hun muze

Laura Gasparotto: ‘Ik maak de mooiste portretten van mensen die ik vanbinnen ken.’
 Beeld Lara Gasparotto
Laura Gasparotto: ‘Ik maak de mooiste portretten van mensen die ik vanbinnen ken.’Beeld Lara Gasparotto

Man Ray was in de ban van Lee Miller. Linda Evangelista duikt op in het beste werk van modefotograaf Steven Meisel. Fascinerend toch, die wisselwerking tussen muze en kunstenaar. Het draait alleszins om veel méér dan een mooi snoetje. Zou je het x-factor kunnen noemen? Vijf fotografen over hun muze.

Lara Gasparotto heeft meer dan één muze

“Er is niet één muze in mijn leven, ik heb het geluk er verschillende te hebben. Mijn muzen zijn de vrouwen rondom mij. Vrouwen die me inspireren – mijn nichten, mijn jongere zus, enkele vriendinnen. Mijn zusje fotografeer ik al sinds ze heel jong is. Nog zo’n muze is Laura Sépul, de vriendin van Geert Van Rampelberg. Allemaal vrouwen van wie ik hou.

“Ik maak de mooiste portretten van mensen die ik vanbinnen ken. Hen fotograferen is gewoon makkelijker. Vaak spat mijn liefde voor hen van het portret. Ik toon hen als het ware via mijn ogen aan de wereld.

“Wanneer we samen zijn, stimuleren ze mij onbewust om te fotograferen. Vraag me niet hoe dat precies werkt, dat weet ik niet. Ik heb aan hun aanwezigheid genoeg. Vaak worden het heel persoonlijke foto’s. Van mijn nicht bijvoorbeeld heb ik naaktfoto’s gemaakt die ik nooit zou publiceren.

“Ze weten allemaal dat ze me inspireren, maar ik ben niet zeker of hen dat fier maakt. Ze vinden het vooral leuk om voor mij te poseren omdat ze op die manier mooie foto’s van zichzelf krijgen. (lacht)

“Over welke kwaliteiten een muze moet beschikken? Eigenlijk maakt dat niet uit. Het is aan mij om hen in hun waardigheid te tonen. Ik ben het die de juiste blik bij hen moet vangen.

“Er gaat geen bezoek voorbij zonder dat ik hen fotografeer, dat zou voor mij gewoon onmogelijk zijn. Soms belanden de foto’s in een van mijn boeken, een andere keer komen ze gewoon terecht in het familiealbum.”

Mous Lamrabat: ‘Kofi heeft een heerlijke vorm van awkwardness, kan alleen maar zichzelf zijn.’ Beeld Mous Lamrabat
Mous Lamrabat: ‘Kofi heeft een heerlijke vorm van awkwardness, kan alleen maar zichzelf zijn.’Beeld Mous Lamrabat

Mous Lamrabat maakt zijn beste beelden samen met Kofi, een Gents model

“Ooit zei Quentin Tarantino dat hij voor elke rol die hij schrijft Samuel Jackson voor ogen heeft. Dat gevoel heb ik met Kofi. He goes with my flow. Voor de cover van een Duits magazine heb ik ooit zijn hoofd blauw laten verven en dat vindt hij oké. Zalig is dat. Ik amuseer me altijd geweldig met hem op de set.

“Kofi woont, net als ik, in Gent. Hij heeft een heerlijke vorm van awkwardness, kan alleen maar zichzelf zijn. Hij is een beetje introvert soms, maar met zijn vrienden maakt hij constant grapjes. Vaak neemt hij zijn homies mee naar de set, wat ik supertof vind. Ruïneren ze meteen de stuck-up sfeer als die er al zou zijn. Op een dag had hij zijn wenkbrauwen gebleekt, een andere keer kwam hij aan met zilveren grills op zijn tanden. Dat gebruik ik dan weer tijdens de shoot.

“Deze foto maakte ik op het moment dat die banaan met ducttape als kunstwerk werd verkocht (op Art Basel, red.). Wij maakten een variant, met een appel voor zijn gezicht. Ik zou me bij iemand anders bijna schuldig voelen, maar hij begrijpt waar ik naartoe wil en laat me mijn ding doen.

“Kofi stuurt me niet, maar misschien is dat juist wat ik zo tof vind aan hem. (lacht) Ik geloof dat hij mij gewoon vertrouwt. Bij mijn fotografie gaat het sowieso eerder over de uitwerking van een idee – ik maak installaties, maar dan op een persoon.

“Ik heb hem al zeker twintig keer geshoot en naar al die beelden is er veel vraag. Het is er altijd pal op. Logisch, want hij is ongelooflijk fotogeniek.

Marie Wynants: 'Emma is een beetje een tomboy, maar met een vrouwelijke uitstraling.' Beeld Marie Wynants
Marie Wynants: 'Emma is een beetje een tomboy, maar met een vrouwelijke uitstraling.'Beeld Marie Wynants

Marie Wynants vond een muze in een goede vriendin

“Mijn muze is Emma Moortgat, een meisje dat ik enkele jaren geleden via gemeenschappelijke vrienden leerde kennen. Ze studeert voor actrice in Parijs en ik shoot elk jaar een paar keer met haar. Geregeld gaan we samen op reis en maken we daar foto’s. Deze is genomen in Frankrijk toen we samen langs de Côte d’Azur reisden.

“De eerste keer dat ik haar voor mijn lens had, was voor een campagne van Delvaux. Dat was een bijzondere ervaring – ik merkte dat er een synergie tussen ons ontstond. Emma gaat er volledig voor en vertrouwt me helemaal, wat ik cruciaal vind. Het is juist die persoonlijke band die me als fotograaf een grote stap vooruithelpt. We dagen elkaar een beetje uit, zodat ik perfect kan inspelen op haar persoonlijkheid. Bij een muze gaat het immers lang niet alleen om het uiterlijk, ook het karakter is van het grootste belang.

“Emma is nog vrij jong; ze is een enthousiaste, jonge geest. Ook qua looks hou ik enorm van haar: ze is een beetje een tomboy, maar met een vrouwelijke uitstraling. En ze is een goeie vriendin. Iemand die me intrigeert.

“We werken vaak samen aan een beeld, want ik zou nooit iets brengen waar ze zelf niet achter staat. Daarvoor hecht ik te veel waarde aan wat zij voelt.”

Ronald Stoops: 'Inge is niet gauw tevreden, stimuleert me om het beste van mezelf te geven.’ Beeld Ronald Stoops
Ronald Stoops: 'Inge is niet gauw tevreden, stimuleert me om het beste van mezelf te geven.’Beeld Ronald Stoops

Ronald Stoops heeft het liefst zijn partner voor de lens

“Inge (Grognard, make-up artist, red) en ik zitten al veertig jaar in de business. We deden samen al zo veel projecten dat ik niet anders kan dan haar als mijn muze beschouwen. Ze inspireert me, geeft me goesting om door te doen en ik kan me aan haar optrekken als het even wat minder gaat. We steunen elkaar door dik en dun; in die zin zijn we echt elkaars muze.

“Inge maakt me nieuwsgierig, ze daagt me uit en triggert me. Vaak snap ik de betekenis van mijn werk pas enkele weken na de shoot. Dat ligt bij haar anders, ze weet meteen waar het om draait, en wat er goed en slecht is aan een beeld.

“Ik werk geregeld zonder haar, maar vaak doen we ook samen shoots. Ik ben dan volledig verantwoordelijk voor de foto’s, want zij houdt zich niet bezig met het technische aspect. Ze komt uiteraard wel kijken wat ik ervan maak, maar ze vertrouwt me volledig.

“Dit portret maakte ik vorig jaar voor een expo die niet is doorgegaan. Deze foto, dat zijn wij. Hij is nog nooit gepubliceerd, ook al kunnen we ons er echt in vinden.

“Inge fotograferen is leuk, maar echt niet makkelijk. Ze is niet gauw tevreden, ziet vaak kleine schoonheidsfoutjes die mij absoluut niet opvallen. Ze is ook heel kritisch over de beelden die ik van haar maak, maar zo stimuleert ze me weer om het beste van mezelf te geven. En dat is prachtig.”

Carmen De Vos: 'Sofie is actrice, vaak wil ze haar visie doordrukken. ze denkt: mijn moeder weet niks.' Beeld Carmen De Vos
Carmen De Vos: 'Sofie is actrice, vaak wil ze haar visie doordrukken. ze denkt: mijn moeder weet niks.'Beeld Carmen De Vos

Carmen De Vos begon te fotograferen toen haar dochter Sofie werd geboren

“De goesting om te doen fotograferen, maakt iemand tot een muze. Sofie maakt met haar persoonlijkheid mijn beelden gewoon beter. Ik zou die foto’s echt niet met iedereen kunnen maken.

“Ik was nog geen fotograaf toen ze geboren werd; ik ben heel heftig beginnen fotograferen zodra ze er was. Met haar ben ik mijn carrière begonnen, je zou kunnen zeggen dat ik dankzij haar, veel later, erkenning heb gekregen.

“Er zijn periodes geweest dat ze niet gefotografeerd wilde worden, maar op den duur begon ze er zelf weer naar te vragen. Nu doen we een keer of vijf per jaar een fotoshoot. Dat is echt bonding.

“Haar fotograferen is makkelijk omdat ze – om het wat oneerbiedig te zeggen – voorhanden is. Maar tegelijk is het moeilijker omdat ze zich niet makkelijk laat regisseren. Ze is actrice, vaak wil ze haar visie doordrukken. Het resultaat is dan een compromis. Bij andere modellen is dat anders, die volgen mij omdat ze denken dat ik het wel beter weet. Zij denkt daarentegen: mijn moeder weet niks. (lacht)

“Het is mooi om haar van klein meisje te zien opgroeien naar volwassen vrouw. Haar lichaamstaal is veranderd, net als de manier waarop ze met de camera omgaat: eerst heel speels, vervolgens niet meer willen en ten slotte nadenkend over hoe ze gefotografeerd wil worden.

“Dit is de laatste foto die we gemaakt hebben. Ze slikt Jezus als vaccin. (lacht) We hebben het beeld gebruikt als kerstkaart, maar de foto staat ook wel op zich. Het is een beetje dubbel en daar hou ik van: ik bewandel graag de koord tussen humor en sexyness.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234