Dinsdag 19/11/2019

'Ik wilde de wereld veranderen'

Haar vertolking in Land and Freedom, de ontroerende film die Ken Loach over de Spaanse Burgeroorlog maakte, bezorgde haar internationale erkenning. Toch heeft Rosana Pastor die naambekendheid niet omgezet in een klinkend kassucces van Amerikaanse makelij. The Commissioner en Escape, twee films waarin ze een belangrijke rol vertolkt en op dit ogenblik allebei te zien in dit land, zijn middelgrote producties van degelijke aard. Maar een echte doorbraak zit er op die manier (voorlopig?) niet in.

Ludo Wijnen

Ik plan mijn carrière niet in termen van kassuccessen, aldus de beminnelijke actrice. "Ik heb verscheidene aanbiedingen voor grootsere projecten met een groter salaris afgewezen. Het is voor mij heel belangrijk dat ik een goed contact heb met de regisseur. Ik vraag altijd om een persoonlijk gesprek; als het niet klikt, dan hoeft het voor mij niet zo nodig. Ook moet ik overtuigd zijn van het verhaal en de karakters. Want als ik er niet in geloof, hoe kan ik mijn personage dan overbrengen naar de kijker?"

Die uitleg wordt gestaafd door haar engagement voor het theater. "Onlangs heb ik mij maandenlang verbonden aan een kleinschalige, onafhankelijke theaterproductie. Daartoe heb ik een aantal filmaanbiedingen geweigerd. Ik heb de behoefte om voeling te houden met wat er op de planken gebeurt. Daar ga je de confrontatie met jezelf aan: zonder onderbrekingen, zonder de hele rompslomp van belichting en grimeurs. Ik probeer ook voortdurend bij te leren, niet alleen door mijn werkervaringen maar ook in een theateratelier onder begeleiding van oudere acteurs."

Haar perfectionisme brengt de nodige onzekerheid met zich mee: "Daardoor zeg of doe ik nog wel eens domme dingen. Ik voel mij enorm verantwoordelijk voor mijn werk. Als actrice wil je jezelf overtreffen voor het oog van een groot publiek en dat werkt wel eens belastend. Soms slaag ik er wel in om eerlijk en fris te zijn, maar toch blijft het gevoel dat je aan verwachtingen moet voldoen op een of andere manier aanwezig."

Waarom kiest iemand ervoor om zijn leven zo moeilijk te maken? "Ik denk dat ik mezelf enkel ten volle kan ontplooien als actrice. Toen ik jong was, wilde ik politica of advocate worden, de zwakkeren verdedigen en de wereld veranderen. Op zeker ogenblik realiseerde ik mij echter dat ik uiteindelijk niets zou kunnen veranderen."

"De volgende stap naar het acteren werd gezet in een gebouw dat mijn aandacht trok tijdens een stadswandeling; er hingen twee toneelmaskers boven de deur. Ik woonde maandenlang alle repetities in dat theater bij, tot de regisseur mij op zekere dag een rol gaf. Daarna ging ik voort op de ingeslagen weg. Het is misschien niet het enige wat ik kan doen maar wel wat ik het best doe. Ik voel mij verantwoordelijk voor mezelf en de anderen. Dat is mijn kleine bijdrage aan deze wereld."

Vreest ze niet dat haar kieskeurigheid zal leiden tot naamonbekendheid? "Dat spookbeeld is me wel al een paar keer voor de geest gekomen. Maar ik denk niet dat ik mijzelf als persoon of actrice verbeter door elke aanbieding aan te nemen. Uiteindelijk probeer ik gewoon eerlijk te zijn ten opzichte van mezelf en mijn gevoelens te volgen. Beter dan mijn best kan ik niet doen; ik heb vrede met mijzelf en mijn keuzes. Ik hoef niet zo nodig rijk en beroemd te worden."

De rollen die ze zo zorgvuldig kiest, weerspiegelen vaak haar vroegere drang om de wereld te veranderen. In The Commissioner van regisseur George Sluizer speelt ze Helena Noguentes, een Europese commissaris voor Milieu die haar taak met het nodige idealisme vervult. Zij weet de verbitterde commissaris voor Industriële Betrekkingen (rol van John Hurt) te inspireren om de strijd aan te gaan tegen farmaceutische multinationals. Escape van Robert Dornhelm begint met een knap verfilmde ontsnapping uit een Engelse gevangenis. Sean Dowd (Stephen Rea) is één van de weinigen die er heelhuids van afkomen, maar met zijn IRA-verleden heeft hij geen toekomst meer op Britse bodem. Dowd vlucht naar New York; zijn pogingen om anoniem te blijven, worden grondig verstoord wanneer hij bij een burenruzie met een mes gestoken wordt. Zijn collega Tulio (Alfred Molina) neemt hem op in zijn huis, waar Scott (vinnig gastrolletje voor Pruitt Taylor Vince) de ongelukkige Ier oplapt. Achter de boeken op het rek vindt de herstellende Sean een aantal amateuristische wapens die hem duidelijk maken dat zijn Guatemalaanse vrienden een aanslag op een misdadige legerofficier uit hun vaderland plannen. Hij besluit zijn terroristische knowhow ter beschikking te stellen van het complot.

Het scenario werd geschreven door Ronan Bennett, die zelf als verdachte van een IRA-moord levenslang kreeg en uit de gevangenis ontsnapte. Later werd hij onschuldig bevonden en moest hij enkel zitten voor de ontsnapping. De film biedt prima ontspanning van een behoorlijk niveau.

Rosana Pastor geeft gestalte aan Monica, de bevallige zus van Tulio. Natuurlijk wordt Dowd verliefd op haar, maar zij is net zo goed één van de drijvende krachten achter de aanslag. Toch valt het op dat ook in The Commissioner en Land and Freedom de mannelijke hoofdpersonages voor haar charme bezwijken. "Ik vind niet dat je mijn rollen mag afdoen als het meisje op wie de hoofdrolspeler verliefd wordt. Zowel Helena als Monica hebben meer te bieden dan dat. Het zijn vrouwen met een eigen persoonlijkheid, een eigen overtuiging. Meer nog, ze zijn bereid daar slag voor te leveren."

Tot slot willen we weten hoe ze voor de camera het beste uit zichzelf haalt. "Techniek en theorie, waarin ik mij nog steeds verdiep, zijn alleen maar goed als je ze kunt vergeten. Voor ik aan een rol begin, laat ik mijn verbeelding werken en schep ik een verleden voor mijn personage. Wat deed Helena voor ze naar Brussel kwam? Hoe was het leven van Monica in Guatemala? Dat gaat gepaard met de nodige research, die ik voor de opnames achter de rug wil hebben. Op het moment dat de camera draait, wil ik putten uit mijn innerlijk. De basiskennis die je tegen die tijd hebt opgedaan, geeft je meer ruimte om te improviseren. In Land and Freedom was dat vaak onmogelijk omdat Ken Loach ons geen scenario gaf. Door die onzekerheid had ik anderzijds vaak het gevoel nauwer te kunnen aansluiten bij het collectief onbewuste. Mijn personage bevond zich in het midden van een burgeroorlog en die verdeeldheid is alles waar je dan kunt op afgaan. Je probeert altijd zo diep mogelijk te gaan. Soms lukt dat, soms niet. Soms gaat het project een hele andere kant op dan je had voorzien. Acteren is een kwestie van proberen, weet je." (lacht).

TITEL: Escape. REGIE: Robert Dornhelm. SCENARIO: Ronan Bennett naar een idee van Stephen Rea. FOTOGRAFIE: Andrzej Sekula. MUZIEK: John Keane. PRODUCTIE: Ulrich Felsberg en Rod Stoneman. VERTOLKING: Stephen Rea, Alfred Molina, Rosana Pastor, Brendan Gleeson, Pruitt Taylor Vince e.a. Engeland, 1997, 97 min, kleur. Gedistribueerd door CNC.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234