Woensdag 04/08/2021

'Ik wil Vlaanderen niet loslaten'

Voor de Deens-Belgisch-Duitse politieserie The Team kruipt ze in de huid van een stoere flik. Klinkt bekend? Veerle Baetens (37) doet wel degelijk telkens iets anders. En intussen lonkt het grote succes in Frankrijk. 'Ik heb altijd in het Frans willen acteren.'

Haar agenda zit vol tot volgende zomer, zegt ze vanuit een fauteuil in het Antwerpse Huis Happaert. Zowel filmopnames in Frankrijk als tv-opnames in de Ardennen, en tussendoor nog haar eigen tv-reeks Tabula Rasa - ze schreef het verhaal én vertolkt de hoofdrol - in goede banen leiden: vakantie is niet meteen aan de orde voor Veerle Baetens.

We zijn dus best wel opgelucht dat de actrice uit Code 37 en The Broken Circle Breakdown toch even tijd heeft gevonden om een en ander uit te leggen over The Team, een internationale serie over een al even internationaal politieteam. Naast tv-vedetten als de Duitse Jasmin Gerat en de Deen Lars Mikkelsen (The Killing, House of Cards) vervolledigt Baetens de ploeg als de jonge Ant-werpse inspecteur Alicia Verbeeck: ambitieus, niet op haar mondje gevallen en een tikkeltje roekeloos.

Het is niet de eerste keer dat Baetens in de rol van stoere flik kruipt: Hannah Maes uit Code 37 viel ook al op door haar grofgebekte karakter en haar lak aan conventies. Het risico van typecasting ligt op de loer, en dat beseft Baetens zelf ook. Maar de mogelijkheid om samen te werken met de Denen - "de krimi-specialisten van het moment!" - trok haar over de streep. Want ook al kijkt ze niet zo veel tv, het krimi-genre is toch een onderdeel van haar jeugd.

"Als kind keek ik heel veel Duitse krimi - Ein Fall für Zwei en Derrick, dat soort dingen. Nu kijk ik minder naar series, omdat het zo tijdrovend is. Als ik ergens aan begin, hang ik daar meteen ook aan vast. En je weet dat seizoen twee en drie er dan nog aankomen. Dan ben ik meer te vinden voor one-offs: series als True Detective, Les revenants en Top of the Lake, die één seizoen beslaan. Al komt er van True Detective en Top of the Lake inmiddels ook al een tweede reeks aan.

"Wat me zo aanspreekt aan die series is dat ze niet zo politiegericht zijn. De zaak is maar een aanleiding om de personages te onderzoeken. True Detective draait niet rond moord, wel rond de twee hoofdrolspelers. Al viel het einde toch wel tegen."

Dat uw personage Alicia Verbeeck en haar collega's de nodige uitdieping krijgen, beschouwt u dan ook als een groot pluspunt, neem ik aan.

Veerle Baetens: "Het mocht nog meer zijn, als je het mij vraagt. Maar door haar achtergrond werd Alicia wel méér dan zomaar een flikkenpersonage. Je ziet dat ze met één been in de criminaliteit staat en uit een marginaal gezin komt, terwijl het haar job is om andere mensen uit zo'n milieu te trekken - ook al slaagt ze daar thuis niet in. De gezinssituatie zelf sprak me ook aan: de heftige relatie met haar moeder, en hoe ze met elkaar omgaan, dat vond ik heel mooi."

Nooit bang geweest om in het vaarwater van uw personage uit Code 37 te komen?

"Eerlijk gezegd wel een beetje. Maar het was de eerste grote internationale rol die ik aangeboden kreeg. En ik heb geprobeerd om zoveel mogelijk weg te blijven van Hannah Maes. Maar het archetype van de sterke vrouw, daar kun je natuurlijk niet omheen."

Wat zijn de verschillen en gelijkenissen tussen Alicia Verbeeck en Hannah Maes?

"Hannah is een stuk krampachtiger, meer gespannen dan Alicia. Een stuk getroebleerder ook. In zekere zin is ze ook sexyer: ze heeft iets met mannen, terwijl ik denk dat Alicia meer iets met vrouwen heeft. (lacht) Voor mij is Alicia jonger van geest, en frisser, ook al heb ik haar later in mijn leven vertolkt.

"Ze is onschuldiger, en ze zeult minder bagage mee, ook al heeft ze problemen met haar thuissituatie. Maar met die problemen gaat ze op een gezondere manier om dan Hannah Maes: ze kan er meer afstand van nemen.

"Dat maakte het voor mij ook minder zwaar om te spelen. Al komt dat ook omdat ik voor Code 37 drie jaar lang honderd dagen aan een stuk op de set stond, en voor The Team 40 draaidagen had, verspreid over acht maanden."

Alicia heeft ook minder ervaring dan haar Deense en Duitse collega's.

"Dat maakt van haar net zo'n ontwapenend karakter: ze is een beetje de 'clown' uit het team, om het zo te zeggen. Haar collega's zijn al veel langer bezig. Alicia komt voor de eerste keer in Europol terecht, en is daarom net heel gedreven. Ze is ook jonger, of zo heb ik haar toch geïnterpreteerd, met haar beugel, baggy broeken, platte schoenen en koersfiets."

Kunt u uzelf daarin herkennen?

"Zeker. Hoe ze zich kleedt, bijvoorbeeld: dat nonchalante, daar houd ik ook van. Een broek moet aangenaam en los zitten. (lacht) Haar rechtvaardigheidsgevoel, dat deel ik ook. En de neiging om tegen heilige huisjes te schoppen als er iets niet klopt."

Had u dat aan het begin van uw carrière verwacht, dat u steeds weer de sterke vrouw zou spelen?

"Ik denk dat bijna alle vrouwen in hoofdrollen 'sterke vrouwen' zijn. Er is een hele waaier aan sterke vrouwenrollen. Sara De Roose (Baetens' doorbraakrol uit de tv-reeks 'Sara', EC) ziet er misschien niet zo uit, maar ze is er wel een. Op haar eigen manier is Elise uit The Broken Circle Breakdown ook een sterke vrouw."

Maar u wordt toch vaak geassocieerd met de stoere politievrouw die het heft in eigen handen neemt?

"Maar dit is nog maar de tweede keer dat ik zo'n rol speel. (lacht) Misschien is het omdat Code 37 zo'n langlopend project is geweest. En nu speel ik natuurlijk in dezelfde arena, om het zo te zeggen: je hebt daarin maar een bepaald bereik, omdat je steeds weer dezelfde soort scènes speelt."

Is het daarom dat u er in het echte leven steeds weer anders uitziet dan de personages die u net hebt gespeeld? Komt Veerle Baetens zo los van de rollen die ze vertolkt?

"Nee, dat is gewoon omdat ik nu alweer met iets nieuws bezig ben. Binnenkort zie ik er weer helemaal anders uit. Dat hoort bij het vak. Maar ik ben ook iemand die dat graag doet. Ik zie er niet graag twee keer hetzelfde uit. Die verschillende kapsels, dat heb ik nodig: elke rol is anders.

"En ik zit zelf altijd in tussenperiodes. Zodat ik altijd klaar ben voor de volgende metamorfose. Ik speel niet graag met pruiken, dan voel ik me onecht. Dus zorg ik ervoor dat er steeds iets nieuws kan gebeuren met mijn kapsel."

Hoe u eruitziet in Tabula Rasa mag u zelf bepalen: die serie hebt u immers zelf geschreven. Wat moeten we daarvan verwachten?

"Voor Tabula ben ik vertrokken vanuit de vraag: 'Welk personage wil ík nu zelf spelen?' Ik vind het leuk om zelf personages te creëren. Daarbij zijn we allerlei wegen uitgegaan, maar uiteindelijk is het toch eerder een introvert personage geworden. Een personage dat niet altijd alles zegt, dat niet voortdurend staat te roepen, dat eigen zwakheden heeft.

"Het is heel moeilijk om zo'n figuur te schrijven en te spelen. Je mag haar niet te passief maken en moet heel veel met sfeer en beelden werken, minder met dialoog. En je moet waakzaam blijven dat het voor een breed publiek is. Televisie moet snel gaan en begrijpelijk zijn."

Waarom wilt u Tabula Rasa dan voor tv maken, en er geen langspeelfilm van maken?

"Omdat ik televisie ook heel boeiend vind. Het is niet omdat het snel gaat en behapbaar moet zijn, dat het niet interessant kan zijn. Toegegeven, ik kijk weinig tv, maar ik vind het een heel dankbaar medium om voor te schrijven en te spelen. Je personage krijgt tijd: je moet niet in twee uur tijd een heel leven vertellen, en dat vind ik fijn. In negen afleveringen kun je ook meer doen met je verhaallijn."

En je bereikt natuurlijk ook een groot publiek. The Team haalde meer dan een miljoen kijkers in Denemarken, en zo'n drie miljoen in Duitsland. Een doorbraak in het buitenland loert meer dan ooit om de hoek, denk ik dan.

"Laten we zeggen dat momenteel vooral Frankrijk aantrekkelijk is. Naast een rol in Des nouvelles de la planète Mars, de nieuwe film van Dominik Moll (regisseur van 'Le moine', met Vincent Cassel, EC) heb ik ook een rol in een Franse tv-serie die binnenkort wordt opgenomen. Au-delà des murs heet die, van Hervé Hadmar, de regisseur-scenarist van onder andere Les témoins. Er zit wat sciencefiction in, en ook wat horror: heel speciaal, helemaal anders dan wat ik tot nog toe heb gedaan.

"Dat zijn natuurlijk interessante aanbiedingen, maar ik heb altijd in het Frans willen acteren. Toen ik héél jong was, had ik een Franse vriend en ik heb in Toulouse gestudeerd: Frankrijk heeft mij altijd aangetrokken."

Kijkt u ook verder dan Frankrijk? Vlaamse acteurs lijken populairder dan ooit, ook aan de andere kant van de oceaan.

"Als het komt: graag. Maar ik streef het niet na. Mijn planning zit ook vol tot volgende zomer, dus het is sowieso niet voor meteen.

"Maar het is inderdaad zo dat Vlaanderen scoort in het buitenland. We zijn volwassen geworden, en onze eigenheid is tot volle wasdom gekomen. Vandaar dat ik Vlaanderen ook niet wil loslaten: ik heb het geluk om deel uit te maken van deze generatie filmmakers; ik vind het belangrijk om hier te blijven spelen. Zelfs als er succes in het buitenland komt, wil ik op tijd en stond terugkeren naar hier."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234